شاعری کن برای خستگی‌ات، شاعری کن نگو غم‌انگیز است

شاعری کن برای خستگی‌ات، شاعری کن نگو غم‌انگیز است

یک شاعر می‌گوید: وقتی میزان مطالعه پایین است مردم به سمت خرید کتاب نمی‌روند. در نتیجه عدم استقبال مردم از بازار کتاب نه دولت و نه انتشاراتی‌ها نمی‌توانند آنطور که باید از نظر مالی به مولفین آثار کمک کنند.

مژگان افروزی: در روزگار کم حرفی آدم‌ها در روزهای حرف‌های تلخ به زبان شعر حرف زدن هنر کمی نیست. شاعری فن چیدمان کلمات زیبا با آهنگ احساس است. حتی اگر هیچ چیز از ادبیات ندانیم محال است با شنیدن یک شعر خوب روحمان تازه نشود. محال است کسی را بشناسیم که حداقل چند بیت شعر از بر نباشد و به تناسب زمان آنها را زمزمه نکند.

این روزها اما به لطف یا کم لطفی فضای مجازی بسیاری از افراد همین که چند واژه را کنار هم با آهنگی ناکوک ردیف می‌کنند خود را شاعر می‌پندارند. خیل طرفداران کم ذوقشان بر این تصور در آنها دامن می‌زنند. در این بین اما کم نیستند شاعرانی که به حق شاعرند و شعر نه فن و هنرشان که کلام روزمره‌شان است.

وقتی میزان مطالعه پایین است مردم به سمت خرید کتاب نمی‌روند. در نتیجه عدم استقبال مردم از بازار کتاب نه دولت و نه انتشاراتی‌ها نمی‌توانند آنطور که باید از نظر مالی به مولفین آثار کمک کنند.

امید صباغ‌نو، متولد ۲۷ آبان ماه سال ۱۳۵۸ تبریز است. او در رشته کامپیوتر- سخت افزار تحصیل کرده است و حدود ۱۹ سال است که حرف‌هایش را شعر می‌کند. این روزها به ذوق طراحان عکس نوشته‌هایی از امید صباغ نو را در فضای مجازی به راحتی می‌توانید پیدا کنید.

مجموعه‌های غزل می‌میرم اگر روی دلم پا بگذاری، تاریخ بی حضورتو یعنی دروغ محض، روایت ۳تم، جنگ میان ما دونفر کشته می‌دهد، مهرابان، مجموعه کار کوتاه “بعید است” و خودزنی از مجموعه آثار این شاعر جوان هستند.

امید صباغ‌نو شاعر جوان کشورمان در گفتگو با تجارت‌نیوز درباره مسایل معیشتی شاعران عنوان کرد: در مورد فروش آثار نویسندگان و شاعران پیش از هرچیز باید از مردم پرسید که چرا میزان مطالعه پایینی دارند؟ وقتی میزان مطالعه پایین است مردم به سمت خرید کتاب نمی‌روند. در نتیجه عدم استقبال مردم از بازار کتاب نه دولت و نه انتشاراتی‌ها نمی‌توانند آنطور که باید از نظر مالی به مولفین آثار کمک کنند.

وی افزود: دولت پیشتر وضعیت حمایتش از ناشرین و نویسندگان بهتر بود و الان تمام حمایتش به شارژ سالیانه کارت به مبلغ ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار تومان محدود شده است و خدمات هم فقط در حد اسم است ولی در واقعیت وجود ندارد.

شاید وزارت ارشاد بعد از مدت‌ها فکر و بررسی به این نتیجه رسیده است که ممیزی محتوایی و موضوعی نداشته باشد و به این صورت مجوز نشر صادر کند.

صباغ‌نو بیان کرد: به طور کلی وقتی مجموعه اثر یک شاعر آماده شد آن را به ناشر می‌دهد و ناشرین شورای نظارت و تصمیم‌گیری برای چاپ امتیاز دارند و بعد از دریافت تاییده اثر مجموعه در لیست انتشار قرار می‌گیرد.

این شاعر جوان اشاره کرد: نویسندگان و شاعرانی که اسم و آثارشان به ثبات رسیده باشد این شانس را دارند که خود ناشران به سراغشان بیایند تا با عقد قراردادی که به صورت توافقی انجام می‌شود آثارشان منتشر شود.

وی افزود: این قرارداد هم متغیر است و بستگی به نوع قرارداد دارد. ممکن است کل هزینه انتشار را ناشر به عهده بگیرد و حق‌التالیف ناچیزی برای صاحب اثر در نظر بگیرد. حالت دیگر این است که مولف خود هزینه‌های نشر را برعهده می‌گیرد که این نکته خوب نیست چرا که در این حالت ناشر باید نقش چاپخانه را بازی کند و در فرآیند پخش کتاب آنچنان که باید فعالیت نمی‌کند.

صباغ‌نو خاطر نشان کرد: بحث پخش در بازار کتاب امروز بسیار ضعف دارد شاید به این دلیل که عناوین کتاب زیاد شده است اما اکثر مولفین ناشناس هستند و شرکت‌های پخش کتاب آنطور که باید برای پخش از آثار تازه به بازار آمده استقبال نمی‌کنند که بخواهند آنها را به کتاب فروشی‌ها معرفی کنند و بعد از مدتی که اثر فروش نرفت ناشر با مولف تماس می‌گیرد و می‌گوید برای بازپس‌گیری کتاب‌هایش از انتشاراتی اقدام کند.

وی تصریح کرد: سیاست‌های اخیر ارشاد را درک نمی‌کنم که چرا اخیرا به هر مجموعه‌ای اجازه نشر داده می‌شود. ای کاش همانقدر که به خط قرمزهای اجتماعی و اخلاقی اهمیت می‌دهند به کیفیت محتوایی و ساختار آثاری که به دستشان می‌رسد هم توجه کنند تا هر اثری به اسم شعر وارد بازار نشود. متاسفانه هیچ نظارتی از نظر محتوا از طرف ارشاد صورت نمی‌گیرد و فقط به همان خط قرمزهای تعریف شده توجه می‌شود.

نمی‌شود به ناشر هم خرده گرفت که چرا این مجموعه‌های ضعیف را منتشر می‌کنند. اگر ناشر فقط بخواهد سالی چند مجموعه فاخر منتشر کند که هزینه‌هایش تامین نمی‌شود.

صباغ‌نو افزود: نمی دانم شاید هم وزارت ارشاد بعد از مدت‌ها فکر و بررسی به این نتیجه رسیده است که ممیزی محتوایی و موضوعی نداشته باشد و به این صورت مجوز نشر صادر کند.

وی عنوان کرد: ناشر هم سعی می‌کند هزینه‌هایش را تامین کند و به جای آثاری که محتوای خوب اما خواننده کم دارند روی مجموعه‌هایی سرمایه‌گذاری کند که الزاما محتوای پرباری ندارند اما مخاطب بالایی دارند و این روزها فضای مجازی به دیده شدن بسیاری کمک کرده است که از نظر فن شاعری و نویسندگی حرف خاصی برای گفتن ندارند و به هرحال این تصمیم ناشر است که روی این آثار تمرکز کند تا آثار کم فروشی که نه تنها برایش سود ندارند بلکه گاهی بابت آنها متحمل ضرر هم می‌شود. نمی‌شود به ناشر هم خرده گرفت که چرا این مجموعه‌های ضعیف را منتشر می‌کنند. اگر ناشر فقط بخواهد سالی چند مجموعه فاخر منتشر کند که هزینه‌هایش تامین نمی‌شود.

 


صباغ‌نو اشاره کرد: واقعیت این است که اکثر ناشران ما دغدغه فعالیت فرهنگی داشته‌اند که سراغ کار نشر کتاب آمده‌اند وگرنه با همان سرمایه که انتشارات تاسیس کرده‌اند می‌توانستند در بازار صنایع خوراکی سرمایه‌گذاری کرده و خیلی بیشتر سود کنند. پس پاسخ این پرسش را که چرا ناشران باید چنین ریسکی را پذیرفته و با کتاب تجارت کنند باید در جای دیگر جستجو کرد.

بحث پخش در بازار کتاب امروز بسیار ضعف دارد شاید به این دلیل که عناوین کتاب زیاد شده است اما اکثر مولفین ناشناس هستند و شرکت‌های پخش کتاب آنطور که باید برای پخش از آثار تازه به بازار آمده استقبال نمی‌کنند که بخواهند آنها را به کتاب فروشی‌ها معرفی کنند

وی افزود: وقتی ناشران در نمایشگاه کتاب از مجموع آثاری که ارائه می‌دهند فقط ۱۰ تا ۱۵ اثر را می‌توانند بفروشند و باقی مجموعه‌ها بعد از نمایشگاه کتاب به انتشاراتی‌ها برگردانده می‌شود ناشر علیرغم دغدغه‌های فرهنگی‌اش مجبور می‌شود با کتاب تجارت کند و هزینه‌هایش از محل کتاب‌های پر مخاطب تامین کند.

صباغ‌نو در پایان خاطرنشان کرد: نویسندگان و شاعران هم علاوه بر دغدغه و علاقه فرهنگی به دیده شدن نیاز دارند و امیدوارند اگر در کتاب اول دیده نشدند در مجموعه دوم دیده شوند. توصیه من به تازه شاعران و نویسندگان این است که برای انتشار مجموعه کمی وسواس داشته باشند و عجله نکنند تا هم از نظر مالی دچار ضرر نشوند و هم اثر ارزشمندی را به بازار نشر بفرستند و ضمن کسب اعتماد و نظر مخاطب با اطمینان بیشتری به سوی دیده شدن گام بردارند.

 

پ.ن: تیتر مصرع شعری از علی صفری است

این مطلب را به اشتراک بگذارید
نظرات
سردبیر تجارت‌نیوز پیشنهاد می‌کند