به گزارش تجارت نیوز، در این فاصله، محمد شریعتمداری، مدیرعامل هلدینگ، و تیم رسانه‌ای او تلاش کردند به ابهامات پاسخ دهند؛ از ارسال پاسخ مکتوب به ایرادات شش‌گانه دیوان محاسبات تا دفاع از نحوه تنظیم حساب‌ها و استناد مکرر به صورت‌های مالی حسابرسی‌شده شرکت‌های فرعی. هم‌زمان، اطلاعات تکمیلی و اصلاحی نیز در کدال منتشر شد؛ اصلاحاتی که به نظر می‌رسد ماهیت صورت‌های مالی را تغییر نداد و حتی در برخی موارد بر دامنه پرسش‌ها افزود.
اما فراتر از محتوای صورت‌های مالی، پرسش مهم‌تر به “سازوکار تهیه، نظارت و حسابرسی سالانه هلدینگ بازمی‌گردد؛ فرآیندی که وقتی کنار محتوای گزارش مالی قرار می‌گیرد، ابهاماتی جدی درباره کیفیت حاکمیت شرکتی ایجاد می‌کند.
در منطق حسابرسی شرکتی، مدیریت شرکت صورت‌های مالی را تهیه می‌کند، کمیته حسابرسی باید بر فرآیند گزارشگری نظارت کرده و حسابرس نیز باید به صورت مستقل و حرفه‌ای آن را بررسی کند. هرچه این استقلال و فاصله بیشتر و واقعی‌تر باشد، اعتماد سهامدار نیز بیشتر است و گزارش حسابرسی دقیق تر و قابل اطمینان تر .
در حسابرسی اخیر هلدینگ خلیج فارس اما این موارد رعایت نشده و چسبندگی های حسابرسی زیاد بوده است . . حسین حسین‌زاده، رئیس هیات‌مدیره، عضو کمیته حسابرسی نیز بوده و براساس اطلاعات منتشرشده در ۱۳ جلسه این کمیته حضور داشته است. دو عضو دیگر کمیته، بهرام نامدار و معصومه کوشا، نیز سابقه طولانی مدیریتی در سازمان حسابرسی دارند؛ سازمانی که هم‌زمان حسابرس مستقل و بازرس قانونی هلدینگ است.
در واقع هیچ‌یک از این روابط به‌تنهایی اثبات‌کننده تخلف نیست و حتی تخصص اعضا می‌تواند یک مزیت برایرحسابرسی باشد. اما مسئله فقط تخصص نیست؛ استقلال در حسابرسی ، فاصله میان بخش های حسابرسی و امکان پرسشگری بدون شائبه تعارض منافع نیز بخشی از کیفیت فرآیند حسابرسی است.
کمیته حسابرسی باید ترمز باشد، نه صندلی اضافه برای قطار مدیریت! وقتی رئیس هیات‌مدیره در این کمیته حضور دارد و حسابرس مستقل نیز از نهادی می‌آید که برخی اعضای کمیته سابقه مدیریتی طولانی در آن داشته‌اند، سهامدار حق دارد بپرسد این ترمز در عمل چقدر مستقل عمل کرده است؟.
اگر درباره جرایم احتمالی، کاهش ارزش مطالبات یا تعهدات حقوقی ابهام وجود دارد، انتظار این است که این موارد با همان وسواسی بررسی شوند که مدیریت برای نمایش سود و عملکرد مثبت به خرج می‌دهد. نمی‌شود برای سود، ذره‌بین داشت و برای ریسک، عینک آفتابی!
در نهایت، عبارت «صورت‌های مالی حسابرسی شده است» پایان بحث نیست؛ آغاز پرسش است: چه کسی، با چه فاصله‌ای از مدیریت و با چه سازوکاری اطمینان داده که همه ریسک‌ها به یک اندازه دیده شده‌اند؟ سهامدار بیش از صورت مالی «مثبت»، به صورت مالی اعتمادنیاز دارد؛ و این دو، همیشه یک چیز نیستند.
