به گزارش تجارت نیوز، نشنال اینترست با انتشار یادداشتی نوشت: اواخر ژوئیه، هکرها به بیش از ۳۰ تاسیسات زیرساخت آب در ۱۲ ایالت آمریکا حمله کردند و خدمات‌رسانی به صدها هزار آمریکایی را مختل کردند. به ادعای این نشریه این هکرها که گمان می‌رود با حامیان ایران ارتباط داشته باشند، قابلیت دسترسی از راه دور و سامانه‌های پایش خودکار را از کار انداختند.
در برخی جوامع، فشار آب کاهش یافت، هشدار «جوشاندن آب پیش از مصرف» صادر شد و در برخی موارد نیز وضعیت اضطراری محلی اعلام گشت. اگرچه تامین آب ظرف چند ساعت از سر گرفته شد و آب آشامیدنی آلوده نشد، این حمله نشان داد که بسیاری از سامانه‌های حیاتی تا چه اندازه در برابر بازیگران رقیب آسیب‌پذیر، جذاب و در عین حال به شکل ناکافی محافظت‌شده‌اند.
چالش جدید در میانه رویارویی ها
این نشریه در ادامه آورد: این اتفاق غافلگیرکننده نیست. همین هفته، رسانه‌های بریتانیا اعلام کردند که همین حملات برای نخستین بار در تاریخ یک نیروگاه برق را نیز از کار انداخته‌اند. در سال ۲۰۲۳، گروهی مشابه به سامانه‌های رایانه‌ای و کنترل‌های صنعتی تاسیسات آب و فاضلاب در سراسر آمریکا و دیگر کشورها نفوذ کرد. در سال ۲۰۱۳ نیز این گروه به سامانه‌های کنترل سیلاب یک سد در نیویورک دسترسی پیدا کرده بود.
شرکت‌ها و نهادهای محلی ارائه‌دهنده خدمات عمومی اکنون با چالشی جدی روبه‌رو هستند: دولت‌های اقتدارگرا در بحبوحه منازعات ژئوپلیتیک گسترده‌تر، آسیب‌پذیری‌های زیرساخت‌های حیاتی را هدف قرار می‌دهند.
امکان دستکاری آسان و از راه دور خدمات آب و فاضلاب، ظرفیت خرابکاری را به‌شدت افزایش داده و به بازیگران دولتی و غیردولتی اجازه می‌دهد با هزینه و ریسک بسیار پایین‌تری معیشت مردم و تاب‌آوری اجتماعی را مختل کنند. حملات اخیر تنها نوک کوه یخ هستند: هکرها می‌توانند از همین کنترل‌های دیجیتال برای آلوده کردن سامانه‌ها با مواد خطرناک، تغییر سطح مواد شیمیایی مورد استفاده در تصفیه آب یا وارد کردن خسارات فاجعه‌بار به شبکه‌های لوله‌کشی استفاده کنند.
پاشنه آشیل آمریکا
در سراسر آمریکا حدود ۱۵۲ هزار سامانه آب وجود دارد که نزدیک به ۹۰ درصد آنها کمتر از ۱۰ هزار نفر را تحت پوشش قرار می‌دهند و بیش از ۵۰ درصد نیز به کمتر از ۵۰۰ نفر خدمات‌رسانی می‌کنند. این بدان معناست که بیشتر این سامانه‌ها از پشتیبانی و منابع محدودی برخوردارند.
حدود ۹ نفر از هر ۱۰ آمریکایی آب آشامیدنی خود را از همین سامانه‌ها دریافت می‌کنند و هرگونه اختلال در آنها می‌تواند بر کشاورزی، صنایع غذایی، خدمات درمانی، کشتیرانی، حمل‌ونقل، انرژی و تولید اثر بگذارد. به همین دلیل، این سامانه‌ها در زمره کارکردهای حیاتی ملی آمریکا قرار می‌گیرند؛ خدماتی که برای امنیت ملی و اقتصادی و همچنین سلامت عمومی این کشور ضروری هستند.
با این حال، بسیاری از سامانه‌های آب با منابع اندک و فناوری‌های قدیمی فعالیت می‌کنند و برای جذب و حفظ نیروی انسانی نیز با مشکل مواجه‌اند. شهر برهم در ایالت مینه‌سوتا که یکی از اهداف حمله اخیر بود، تنها یک هزار و ۷۶۹ نفر جمعیت دارد و بودجه سالانه آن ۲.۵ میلیون دلار است و امور امنیت سایبری آن نیز توسط پیمانکاران انجام می‌شود. اگرچه ممکن است اپراتورهای محلی نقش خود را صرفا ارائه یک خدمت عمومی ابتدایی بدانند، در عمل آنها در خط مقدم مقابله با حملاتی قرار دارند که مستقیما سلامت عمومی و تاب‌آوری جوامع را تهدید می‌کنند.
اهرم تازه رقبا
عاملان این حملات نشان دادند که نه‌تنها می‌توانند خدمات آب را مختل کنند، بلکه قادرند در میان جمعیت آمریکا ترس و عدم اطمینان ایجاد کنند. احتمالا دیگر رقبا نیز به دلایل راهبردی مشابه به انجام چنین اقداماتی ترغیب خواهند شد. چین ممکن است پیش از تلاش برای اقدام علیه تایوان، زیرساخت‌های حیاتی آمریکا، از جمله سامانه‌های آب، را هدف قرار دهد و روسیه نیز ممکن است تلاش کند میان ایالات متحده و متحدان اروپایی آن شکاف ایجاد کند.
سامانه‌های آب تنها اهداف این حملات نیستند. یک گروه هکری کره شمالی در سال ۲۰۲۱ بیمارستان‌ها و ارائه‌دهندگان خدمات درمانی را هدف قرار داد. اوایل سال جاری نیز یک گروه مرتبط با روسیه به یک شرکت بزرگ تامین کننده تجهیزات پزشکی نفوذ کرد. آسیب‌پذیری‌های مشابهی در فناوری‌های کشاورزی، شبکه‌های برق، سامانه‌های حمل‌ونقل عمومی و دیگر کارکردهای حیاتی ملی وجود دارد.
