به گزارش تجارت نیوز، فلرسوزی یا احتراق گازهای همراه نفت و گاز به فرآیندی گفته میشود که طی آن گازهای همراه نفت و گاز، که بهدلیل وجود گوگرد و دیگر ترکیبات سمی قابلیت استفاده ندارند، در مشعلها سوزانده میشوند. این گازها به طور معمول شامل متان، اتان، پروپان، بوتان و سایر هیدروکربنها هستند و همزمان با استخراج و تولید نفت و گاز بهوجود میآیند.
فلرسوزی یکی از روشهای دفع گازهای همراه نفت و گاز محسوب میشود و از نظر اجرایی، سادهترین و کمهزینهترین گزینه بهشمار میرود. با این حال، این فرآیند میتواند باعث انتشار گازهای آلاینده در اتمسفر شود. در سالهای اخیر، اقداماتی برای کاهش میزان فلرسوزی و بهرهبرداری از گازهای همراه نفت و گاز در تولید انرژی صورت گرفته است، اما با وجود این تلاشها، فلرسوزی همچنان ادامه دارد.
مسعود پزشکیان، رئیسجمهوری، دوشنبه 2 بهمن در مراسم «افتتاح و بهرهبرداری طرحهای وزارت نفت» با تاکید بر اینکه باید موضوع سوزاندن روزانه ۵۰ میلیون مترمکعب گاز فلر حل شود، اظهار کرد: «انتظار این است حدود 8 میلیون تا ۹ میلیون متر مکعب دیگر از گازهای همراه جمعآوری شده و حدود ۳۲ مشعل طی ۱۵ ماه آینده خاموش شود.»
وی خطاب به وزیر نفت یادآور شد: «قرار بود برنامه بدهید تا تکلیف همه گازهای همراه مشخص و موضوع سوزاندن روزانه ۵۰ میلیون مترمکعب گاز حل شود.»
پزشکیان با بیان اینکه روزانه ۱۷ میلیون دلار گاز میسوزد که عدد بزرگی است، تصریح کرد: «برای توقف این وضعیت شبانهروز هم وقت بگذاریم کم است. باید کارگروه ویژه تشکیل شود. باید سریعتر در زمینه جمعآوری این گازها حرکت کرد و جلو رفت. حتی یک روز و یک ساعت هم برای ما در این زمینه ارزشمند است، آنهم وقتی روزانه برای هر میلیون مترمکعب گاز ۳۳۰ هزار دلار از دست میدهیم، به طور تقریبی روزانه ۱۰ هزار دلار از دست میدهیم که عدد قابلتوجهی است.»
محسن پاکنژاد، وزیر نفت، در همین مراسم با اشاره به برنامههای پیش رو در حوزه جمعآوری گازهای همراه گفت: «در مجموع تا امروز حدود ۱۶ میلیون مترمکعب در روز گاز شامل همراه و مشعل جمعآوری شد که بیش از ۹ میلیون مترمکعب از این رقم در دولت چهاردهم محقق شده است. طی ۱۵ تا ۱۶ ماه آینده و با به نتیجه رسیدن دستاوردهای مرتبط با ۱۲ قرارداد جمعآوری گازهای همراه و مشعل، انتظار داریم حدود 8 میلیون تا ۹ میلیون مترمکعب دیگر از این گازها جمعآوری و حدود ۳۲ مشعل نیز خاموش شود.»
این اولین باری نیست که وعدههایی در مورد جمعآوری فلرها داده میشود و همچنان بهرغم وعدههای دادهشده، این ثروت ملی هر روز میسوزد.
دستکم 30 سال است که فلرسوزی یک مساله جدی تلقی میشود ولی جمعآوری آنها به طور کامل انجام نشده است
نرسی قربان، کارشناس ارشد انرژی، در گفتوگو با تجارتنیوز عنوان کرد: حداقل 25 سال تا 30 سال گذشته که من در جریان بودم، مساله فلر همیشه یک مساله جدی بوده، ولی جمعآوری آنها به طور کامل انجام نشده است.
در ایران به اندازه کافی فناوری وجود دارد که شاید به بهترین وجه نباشد، اما بتواند تا حدی فلرسوزی را انجام دهد
وی ادامه داد: از دلایل این امر میتوان چند مورد را یاد کرد. یکی مساله فناوری و تکنولوژی است؛ فناوری پیشرفتهای که بتواند این گاز را جمعآوری، مصرف یا تبدیل به برق کند. البته در ایران به اندازه کافی فناوری وجود دارد که شاید به بهترین وجه نباشد، اما بتواند تا حدی این کار را انجام دهد.
دولت میخواست از گازی که در حال سوختن است پول بگیرد / سرمایهگذار فلرها را رایگان میخواست اما در ایران گفته میشد چون انفال است، نمیتوان آن را رایگان داد
قربان توضیح داد: مساله دوم، مساله اقتصادی است. وزارت نفت قصد داشت که این گازها را به کسی که میخواهد فلر را تبدیل به برق یا فرآوردههای نفتی یا هر چیز دیگری کند، بفروشد، اما سرمایهگذار فلرها را رایگان میخواست. این در حالی بود که در ایران گفته میشد چون این فلرها انفال است، نمیتوان آن را رایگان داد. وقتی حساب میکردند، میدیدند با سرمایهگذاری و پولی که باید برای گاز پرداخت شود، صرفه اقتصادی ندارد. به همین دلیل دولت خودش میخواسته این کار را انجام دهد و از این رو، طبیعتا این کار بهکندی پیش میرود.
به گفته او، درواقع یک بخش کوچک مربوط به نبود فناوری است و بخش دیگر مربوط به مساله اقتصادی است. چون تاکنون درخواستهای بسیاری وجود داشت که این فلرها را بگیرند و آن را تبدیل به برق کنند تا کارهای دیگری با آن انجام دهند. اما دولت به آنها میگفت که نمیتوان فلرها را رایگان در اختیار آنها گذاشت و میخواست که این گاز را بفروشد. در واقع دولت میخواست از گازی که در حال سوختن است پول بگیرد و این پول هم قرار بود از کسی که آن را برمیدارد و تبدیل میکند گرفته شود.
تکنولوژی را میتوانستیم بیاوریم و یک شرکت آلمانی قصد داشت این کار را انجام دهد، اما آنها گاز را مجانی میخواستند / میگفتند گازی که در حال سوختن است را به ما بدهید تا آن را تبدیل به محصول اقتصادی کنیم، در حالی که دولت میخواست گاز را بفروشد
او با بیان اینکه سرمایهگذار در قبال ورود تکنولوژی قصد داشت این گازها را به صورت رایگان دریافت کند، گفت: درواقع گره اصلی داستان اقتصادی و مربوط به قراردادها و شرایطی است که دولت قصد داشته با متولیان این امر ببندد. تکنولوژی را میتوانستیم بیاوریم. یک شرکت آلمانی قصد داشت این کار را انجام دهد، اما آنها گاز را مجانی میخواستند. میگفتند گازی که در حال سوختن است را به ما بدهید تا آن را تبدیل به محصول اقتصادی کنیم، در حالی که دولت میخواست گاز را بفروشد.
وقتی کمبود گاز پیش میآید، دوباره مساله فلرسوزی در اولویت قرار میگیرد
این کارشناس انرژی خاطرنشان کرد: بخش دیگری از مساله، موضوع اولویتبندیهاست. وقتی نفت و گاز فراوان دارید، در زمانهایی که اوضاع خوب بوده و پارس جنوبی به مدار آمده، این موضوع از اولویت خارج میشده است. اما وقتی کمبود گاز پیش میآید، دوباره در اولویت قرار میگیرد. در مجموع این سه یا چهار عامل عمده بوده و شاید عوامل دیگری هم وجود داشته، اما در هر حال طی ۳۰ سال گذشته آنگونه که باید انجام میشده، انجام نشده است.
برای مطالعه بیشتر گزارش روزانه ۱۷ میلیون دلار گاز در ایران میسوزد را در تجارتنیوز بخوانید.
