«بهین یاب» رونق‌بخش وضعیت بنگاه‌های کوچک نیست

بنگاه‎‌های کوچک نقش مهمی در توسعه صنعتی در کشور ما ایفا می‌کنند و هرگونه طرح توسعه برای بهبود وضعیت این بنگاه‌ها، در نهایت به نفع اقتصاد ایران خواهد بود. همین حالا هم طرح‌هایی مانند «بهین یاب»، برای رونق‌بخشی به وضعیت بنگاه‌های کوچک و متوسط در کشور ما اجرا می‌شود.

در استان سمنان هم حدود ۸۰ درصد از صنایع در زمره صنایع کوچک و متوسط قرار می‌گیرند و اصولا در این استان، تعداد صنایع بزرگ چندان زیاد نیست.

در طرح بهین‌یاب، صاحبان صنایع کوچک می‌توانند به راحتی به وب‌سایت این طرح مراجعه کنند و تسهیلات دریافت کنند. نکته اینجا است که حتی آن دسته از صنایعی که بدهی‌های معوق دارند، چک برگشتی دارند، پرونده‌های قضایی و یا مالیاتی دارند، همه و همه می‌توانند تسهیلات دریافت کنند و این فرصتی است که دولت در اختیار این صنایع قرار داده تا مشکل خود را حل کنند.

در استان سمنان هم حدود ۵۰۰ واحد صنعتی کوچک تا به امروز این تسهیلات را دریافت کرده‌اند. البته آمار دقیق این واحدها در اختیار اداره صنعت و معدن استان سمنان است و می‌توانید آن را از طریق این ارگان پیگیری کنید.

با این همه، من فکر می‌کنم اجرای طرح‌هایی مانند بهین‌یاب، در عمل مانند اجرای طرح بنگاه‌های زودبازده در دولتِ قبل است که در نهایت مشکلات بسیاری داشت. در واقع، من ضمن اینکه از حمایت از صنایع کوچک و طرح‌هایی مانند طرح بهین‌یاب دفاع می‌کنم، معتقدم صنایع ما در بخش فروش مشکلات بیشتری دارند تا در بخش تولید.

به عبارت دیگر، هر چند با استفاده از طرح‌هایی مانند بهین‌یاب، معضل نقدینگی در صنایع کوچک و متوسط مرتفع می‌شود، اما معضل فروش همچنان سر جای خود باقی می‌ماند، چرا که تقاضا برای خرید کالا در جامعه با کاهش چشم‌گیری رو به رو شده است. تحریک تقاضا می‌تواند در قالب خرید کالا از طریق تعاونی‌ها و ارگان‌های دولتی هم پیگیری شود و در واقع، دولت این بخش‌ها را ملزم به خرید کالای تولید داخل کند.

شرایط کنونی به این شکل است که صنایع ما تولید می‌کنند و کالاهای‌شان در انبارها می‌ماند و کسی نمی‌تواند آنها را بخرد. در این میان البته برخی نهادهای تولیدکننده بزرگ، مانند سازمان تامین اجتماعی احتمالا منتفع می‌شوند و از این وام‌ها به شکل بهینه استفاده می‌کنند، اما به طور کلی نمی‌توان مشکل رکود در بخش صنعت را به این شیوه حل کرد.

برای رفع کامل معضل رکود در کشور، دولت باید فکری به حال تقاضا بکند و در واقع طرف تقاضا را تحریک کند، نه اینکه صرفا به حل مشکل تولید و تزریق نقدینگی به بخش تولید فکر کند. از دیگر سو، دولت باید علاوه بر کمک‌های نقدی، برخی کمک‌های غیر نقدی به صنایع کوچک را هم در دستور کار خود قرار دهد.

به عنوان مثال، دولت می‌تواند در زمینه شرکت در نمایشگاه‌های تخصصی در زمینه‌های مختلف صنعت، به بنگاه‌های کوچک و متوسط کمک کند یا برای اعزام آنها به نمایشگاه‌های خارجی تسهیلاتی در نظر بگیرد.

این مطلب را به اشتراک بگذارید