نگاهی به مستند «آن روز که سنگ بارید» ساخته سعید صادقی:
آیا زمان تغییر نرسیده است؟/ روایتی متفاوت از هندیکم و سنگ
علی نیکبخت، مستندساز - مستند «آن روز که سنگ بارید» یکی از آثار برجسته هجدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت»، با روایتی تاملبرانگیز، تصویری از پیچیدگیهای جامعه امروز ما ارائه میدهد. این مستند مساله نقد سیستم و چالشهای موجود در تعامل با آن را به شیوهای عمیق و چندلایه روایت میکند.
در لایهای از روایت، تفاوتهای فکری و رفتاری دو نسل به تصویر کشیده میشود؛ نسلی که ریشه در اخلاق وظیفهگرا، حیای اجتماعی و خیرخواهی جمعی دارد (نماد آن، پدر کارگردان به عنوان یک طبیب)، و نسل جدیدی که با روشهای عملگرایانه و منفعتمحور، در تلاش است تا حق خود را از سیستمی که با آن روبروست بگیرد، حتی اگر این تلاش به صحنهسازی و بهرهگیری از ابزارهای نامتعارف منجر شود. یکی از محورهای درخشان این مستند، پیشنهاد نسل جدید برای حل مساله و مقاومت نسل قدیم در پذیرش این رویکرد است.
این مستند، از سوژههایی همچون «هندیکم و سنگ» بهره میگیرد تا داستان و پیام خود را به شیوهای نوآورانه و ملموس روایت کند. این ابزارها نه تنها روایتی جذاب ایجاد میکنند، بلکه فرصتی برای تامل بر مفاهیمی چون تغییر و ضرورت بازنگری در ساختارهای اجتماعی و قانونی فراهم میآورند.
سوالات بنیادینی که فیلم پیش روی ما میگذارد، همچنان ذهن مخاطب را به چالش میکشند: آیا زمان تغییر نرسیده است؟ آیا نباید سنگ و ابزار مناسب برای تغییر جامعه را پیدا کنیم؟ این مستند نه تنها نقدی بر سیستم، بلکه فراخوانی برای بازاندیشی در روشهای تعامل با آن است.
«آن روز که سنگ بارید» میتواند یکی از آثار مهم و الهامبخش در فهم جامعه امروز ما باشد، بهویژه برای متخصصان و کسانی که دغدغهای برای آینده دارند.
***
عوامل مستند 63 دقیقهای «آن روز که سنگ بارید» به این شرح است: نویسنده، راوی، کارگردان و تدوین: سعید صادقی سرارودی؛ تهیهکننده: احمد شفیعی؛ تصویربردار: یاسر آقاامینیها، ابراهیم مرادی، سعید صادقی سرارودی؛ صدابردار و صداگذار: شاهین پورداداشی، طراحی لوگو تایپ: میترا دهقان؛ طراح پوستر: گلاب یمینیفر؛ خلاصه داستان: این مستند داستان خانوادهای است که در ریزش کوه در جاده چالوس درگیر حادثهای شدهاند و حالا در پی جبران خسارت به دنبال مقصر حادثه در فرآیند بوروکراسی خستهکنندهای گرفتار میشوند.
نظرات