به گزارش تجارت نیوز، فایننشال تایمز با انتشار یادداشتی مدعی شد: بر اساس یک تحلیل اقتصادی، اروپا و ایالات متحده برای پایان دادن به وابستگی خود به چین در صنایع حیاتی مانند تولید و فناوری، طی ۲۵ سال آینده باید ۲۳.۶ تریلیون دلار سرمایهگذاری اضافی انجام دهند.
هزینه کاهش وابستگی به چین
این نشریه در ادامه آورد: شرکت مشاوره EY-Parthenon محاسبه کرده که بازسازی زیرساختها، فعالیتهای تحقیقاتی، نرمافزارها، ظرفیتهای تولیدی و زنجیرههای تامینی که در حال حاضر به چین وابسته هستند، تا سال ۲۰۵۰ برای آمریکا ۱۳.۷ تریلیون دلار، برای منطقه یورو ۹.۱ تریلیون دلار و برای بریتانیا ۸۰۰ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت.
به گفته EY-Parthenon، سرمایهگذاری سالانه مورد نیاز دولت آمریکا و شرکتهای آمریکایی برای کاهش وابستگی به چین، ۵۵۰ میلیارد دلار خواهد بود؛ رقمی که تقریبا معادل ۶۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری شرکتهای بزرگ فناوری آمریکا در مراکز داده در سال ۲۰۲۵ است. برای اتحادیه اروپا نیز میزان هزینه مورد نیاز تقریبا معادل دو برابر شدن بودجه سالانه این اتحادیه خواهد بود.
حجم عظیم سرمایهگذاری مورد نیاز برای جایگزینی منابع و مواد چینی که اقتصادهای پیشرفته در حال حاضر به آنها وابسته هستند، ابعاد چالشی را که دولتهای غربی برای کاهش سلطه چین بر زنجیرههای تامین راهبردی با آن روبهرو هستند، نشان میدهد.
پاشنه آشیل آمریکا و اروپا
متس پرشون، مشاور پیشین دفتر نخستوزیری بریتانیا که اکنون در EY-Parthenon فعالیت میکند، در این باره مدعی است: «بومیسازی زنجیرههای تامین بدون تحمیل هزینههای سنگین به مالیاتدهندگان و مصرفکنندگان، یکی از دشوارترین چالشهایی خواهد بود که در سالهای آینده هم دولتها و هم کسبوکارها با آن روبهرو خواهند شد».
تحلیلگران EY-Parthenon نوشتند که سرمایهگذاری جمعی اضافی بهطور متوسط ۹۴۰ میلیارد دلار در سال به مدت ۲۵ سال، از نظر تئوریک «غیرقابل انجام نیست». اما این سرمایهگذاری باید علاوه بر هزینههای کنونی در حوزههای انرژی، فناوری، دفاع و زیرساخت انجام شود. پرشون افزود که هزینههای اولیه سالانه کمتر خواهد بود، اما با گسترش این روند، بهتدریج افزایش مییابد.
آسیبپذیری اقتصادهای اروپا و آمریکا در برابر فشارهای چین سال گذشته آشکار شد؛ زمانی که پکن در واکنش به تهدید دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، مبنی بر اعمال تعرفه ۱۴۵ درصدی بر واردات کالاهای چینی، محدودیتهایی بر صادرات فلزات کمیاب حیاتی اعمال کرد.
خطوط تولید صنعت خودروسازی در هر دو اقتصاد تا آستانه توقف کامل پیش رفت، تا اینکه پکن و واشنگتن بر سر یک آتشبس به توافق رسیدند؛ رویدادی که تلاشهای آمریکا و اروپا برای کاهش ریسک وابستگی به چین، از جمله طرح اتحادیه اروپا برای ذخیرهسازی عناصر خاکی کمیاب، را با فوریت بیشتری همراه کرد.
بر اساس ارزیابی آژانس بینالمللی انرژی (IEA)، پیشبینی میشود چین تا سال ۲۰۳۵ بیش از ۶۰ درصد لیتیوم و کبالت تصفیهشده جهان ــ که برای گذار به منابع انرژی پاک ضروری هستند ــ و حدود ۸۰ درصد گرافیت مورد استفاده در باتریها و عناصر خاکی کمیاب جهان را تامین کند.آلیشیا گارسیا-هررو، اقتصاددان ارشد منطقه آسیا و اقیانوسیه در بانک سرمایهگذاری Natixis، گفت که در عمل، حتی با سرمایهگذاریهای عظیم نیز غرب در کوتاهمدت قادر نخواهد بود از چین جدا شود؛ زیرا پکن همچنان بر بسیاری از مواد اولیه حیاتی صنعتی تسلط دارد.
او افزود: «چالش فقط این نیست که این کار چقدر هزینه خواهد داشت، بلکه مسئله توانایی چین برای جلوگیری از چنین جداییای است؛ زیرا این کشور همچنان کنترل زنجیره تامین بسیاری از بخشها، از فرآوری عناصر خاکی کمیاب گرفته تا مواد اولیه مؤثر دارویی، را در اختیار دارد».
گریز اروپا از تهدیدی خیالی چین
فایننشال تایمز در ادامه آورد: تحلیل EY-Parthenon نشان میدهد که از آنجا که کالاهای تولیدشده در چین معمولا بین ۲۰ تا ۱۰۰ درصد نسبت به رقبای غربی خود مزیت قیمتی در کارخانه دارند، کاهش وابستگی به تولیدات چین موجب افزایش قیمتها و تشدید تورم خواهد شد.
بر اساس گزارش EY-Parthenon و با استناد به تحلیلی از بانک مرکزی اروپا (ECB)، در اروپا قطع وابستگی به چین میتواند قیمتها را در صنایع حیاتی بین یک تا ۲.۵ درصد افزایش دهد و موجب شود نرخ تورم بانک مرکزی اروپا و بانک انگلستان بهطور مداوم بالاتر از هدف ۲ درصدی آنها باقی بماند.
این گزارش مدعی است علاوه بر سرمایهگذاری در کارخانهها و زیرساختهای فیزیکی، اقتصادهای غربی که به دنبال کاهش معنادار وابستگی به چین هستند، باید سرمایهگذاری گستردهای نیز در آموزش نیروی کار و خودکارسازی فرآیندهای تولید انجام دهند.
با توجه به ابعاد گسترده این چالشها، پرشون گفت که احتمال وقوع «جدایی محدود» از چین بیشتر است؛ به این معنا که شرکتها باید در انتخاب محل سرمایهگذاری خود گزینشی عمل کنند تا بتوانند در برابر گلوگاههای احتمالی ناشی از سلطه چین، تابآوری بیشتری ایجاد کنند.
