به گزارش تجارت نیوز، صفی که برای ورود به مراسم شکل گرفته بود (نزدیک به ۲۰ دقیقه انتظار)، تنها یک ازدحام فیزیکی نبود؛ نشانهای از وزن اجتماعی و شبکهای بود که او در طول سالها ساخته بود. از خبرنگاران و همکاران قدیمی در ایرنا گرفته تا دیپلماتها و مدیران وزارت امور خارجه ایران، از اعضا و مشاوران شورای راهبردی روابط خارجی تا چهرههای حاضر در مجمع تشخیص مصلحت نظام، و نیز اساتید دانشگاه تهران و فعالان حوزه علوم شناختی همه در یک قاب جمع شده بودند.
این تنوع، تصادفی نیست. کمتر شخصیتی را میتوان یافت که هم در رسانه ریشه داشته باشد، هم در دیپلماسی، وزارت و سفارت نقش ایفا کرده باشد، و هم در ساحت علم و سیاستگذاری فکری اثرگذار بوده باشد. شهید “آقا کمال” از آن دست چهرههایی بود که میان این حوزهها «رفتوآمد» نمیکرد، بلکه میانشان «پیوند» ایجاد میکرد.
این مراسم از جمله نشانه «سرمایه نمادین» بالای فرد است. یعنی شهید دکتر خرازی فقط یک مقام سیاسی نبود، بلکه در چند لایه اثرگذاری داشته: رسانه، دیپلماسی، علم.
چنین مراسمی، بیش از آنکه درسوگ فقدان یک شهید باشد، درباره تداوم یک مسیر است. شبکهای از افراد و نهادها که به واسطه او به هم متصل شدهاند، حالا خود به یک مجموعه قدرشناس تبدیل شدهاند. این همان سرمایهای است که در آمار و عناوین رسمی دیده نمیشود، اما در لحظههایی مثل یک مجلس ختم، خود را بهروشنی نشان میدهد.
شاید بتوان گفت مهمترین میراث شهید خرازی، نه فقط مسئولیتهایی است که بر عهده داشت، بلکه «اعتمادی» است که میان حوزههای مختلف ایجاد کرد؛ اعتمادی که حالا در سکوت یک صف طولانی، خود را روایت میکند.
منبع: ایرنا
