به گزارش تجارت نیوز، شرکت اسپیسایکس در ۲ تیر ۱۴۰۵ برای نخستین بار یک کپسول بازگشت جدید به نام «استارفال» را به فضا پرتاب کرد؛ پروژهای که تا پیش از این تقریباً بهصورت محرمانه توسعه یافته بود و اطلاعات کمی درباره آن منتشر شده بود. این کپسول با استفاده از موشک فالکون ۹ به فضا رفت تا توانایی خود را در کنترل پرواز و تحمل گرمای شدید هنگام بازگشت به جو زمین آزمایش کند.
اسپیسایکس تاکنون جزئیات محدودی درباره استارفال ارائه کرده است. طبق اسناد منتشرشده توسط اداره هوانوردی فدرال آمریکا، این فضاپیما شکلی دیسکمانند دارد، حدود ۷۵ سانتیمتر ارتفاع و ۳.۱ متر قطر دارد و وزن آن به حدود ۲.۱ تن میرسد. همچنین میتواند نزدیک به یک تن محموله را حمل کند. استارفال برای پرتاب با موشکهای فالکون ۹ و همچنین استارشیپ طراحی شده است.
این کپسول از دو بخش اصلی تشکیل شده است؛ یک بدنه آلومینیومی که محموله در آن قرار میگیرد و یک سپر حرارتی جداشونده از جنس فیبر کربن. برخلاف کپسول دراگون، استارفال برای حمل انسان طراحی نشده و موتور پیشران متعارف نیز ندارد. این وسیله تنها از سامانهای مبتنی بر گاز فشرده برای تنظیم جهت خود استفاده میکند تا هنگام ورود مجدد به جو، سپر حرارتی در موقعیت مناسب قرار گیرد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، استارفال قادر نیست بهتنهایی از مدار خارج شود و مسیر بازگشت آن از قبل برنامهریزی میشود. این کپسول پس از ورود به جو با کمک چترهای نجات در اقیانوس فرود میآید و سپس توسط کشتیهای بازیابی جمعآوری میشود. قرار است نخستین نمونههای آزمایشی آن در منطقهای از اقیانوس آرام، در فاصله حدود ۱۳۰۰ کیلومتری از سواحل غربی آمریکا فرود بیایند.
هدف اصلی از توسعه استارفال، انتقال سریع محمولهها از فضا به زمین و پشتیبانی از تولیدات صنعتی در شرایط بیوزنی عنوان شده است. با این حال اسپیسایکس تنها شرکتی نیست که در این حوزه فعالیت میکند و شرکتهای دیگری نیز روی فضاپیماهای بازگشتپذیر برای انتقال کالا از مدار به زمین کار میکنند. تفاوت مهم اسپیسایکس در اختیار داشتن ناوگان بزرگ پرتابهای فضایی است که میتواند در صورت موفقیت این پروژه، امکان بازگرداندن تعداد زیادی محموله از فضا به زمین را فراهم کند.
منبع: فارس
