یک مجسمهساز میگوید که هیچ جنگی تا ابد ادامه ندارد، و فردای بحران وقتی مجسمه شهری که برای حفاظت از جای خود منتقل شده، دوباره به جای خود بازگردانده شود، همین اقدام نشانه شعور ملتی است که در شرایط دشوار از حاملان فرهنگ و هویت خود پاسداری کرده است.
در دنیای امروز که انبوه زبالهها و پسماندهای صنعتی به یکی از معضلات جدی زیستمحیطی تبدیل شده است، «هنر پایدار» به عنوان جریانی خلاقانه و مسئولیتپذیر پا به عرصه وجود نهاده است. این رویکرد هنری که بر استفاده مجدد از مواد دورریختنی و بازیافتی تأکید دارد، نهتنها به خلق آثاری زیبا و بدیع میانجامد بلکه رسالتی مهم در آگاهیبخشی به جامعه بر عهده میگیرد.
مجسمه «شکست والرین» که با هدف بازنمایی یکی از مقاطع مهم تاریخی اقتدار ایران ساخته شده، طی ماههای اخیر مسیری پرحاشیه را از میدان انقلاب تا ورودی فرودگاه مهرآباد پشت سر گذاشت؛ مسیری که علاوه بر جابهجایی فیزیکی، با واکنشها و نقدهای متفاوتی نیز همراه بود.
معاون شهرداری تهران با بیان اینکه هیچگونه تغییر یا تصمیم جدیدی درخصوص جانمایی تندیس والرین اتخاذ نشده است، گفت: از ابتدا قرار بود این نماد تاریخی در ورودی فرودگاه مهرآباد و مقابل دید میهمانان خارجی نصب شود
سازنده مجسمه آرش کمانگیر در بخشی از اظهارات خود گفت: یک مدیر گفت ما این مجسمه آرش را نمی خواهیم چون سیکس پک دارد، گفتم ببخشید وان پک بگذارم، آدم قهرمان سیکس پک دارد. گفت این تحریک کننده است. یک چیزی راجع به دستش گفته بودند که رویم نمی شود بگویم.