به گزارش تجارت نیوز، نشریه فایننشال تایمز با انتشار یادداشتی در این باره نوشت: سال گذشته ترامپ، جیدی ونس را به گردهمایی آلمان فرستاد. نزدیکترین متحدان آمریکا شگفتزده شدند؛ معاون رئیسجمهور، جوامع اروپایی را به سرکوب آزادی بیان متهم کرد و «تهدید از درون» را بزرگترین چالش قاره دانست.انتظار می رفت روبیو لحنی ملایم تری داشته باشد. جرمی شاپیرو، مدیر پژوهش شورای روابط خارجی اروپا، در این باره به این نشریه گفت: «او(روبیو) در مسیر اطمینان دادن به آنها (بازیگران اروپا)بسیار ماهر است». با این حال، این توصیف ها شاید برای متحدان آمریکا که به واسطه موجی از اقدامات تهاجمی در سیاست خارجی ایالات متحده دچار شوک شدهاند، کافی نباشد. حضور روبیو پس از جدیترین تنش فراآتلانتیکی در دهههای اخیر صورت گرفت؛ زمانی که ترامپ بر سر گرینلند چند کشور اروپایی را به اعمال تعرفه تهدید کرد. هرچند او در نهایت عقب نشست، اما آسیب واردشده جدی بود. همزمان، متحدان خاورمیانهای آمریکا از تشدید تهدیدها علیه ایران نگراناند، آن هم در حالی که گفتوگوهای شکننده با تهران ادامه دارد. در آمریکای جنوبی نیز روبیو چهره اصلی تصمیم جنجالی ترامپ برای دستگیری نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، در یک عملیات شبانه جسورانه در ماه گذشته بود.
از مارکوی کوچک تا متحد وفادار
فایننشال تامیز در ادامه یادداشت خود آورده است: در تمام این مدت، روبیو پیوسته در کنار ترامپ ظاهر شده تا تصمیمهای او را توجیه کند؛ تحولی که مسیر دگردیسی اش را از منتقد و رقیب ترامپ در سال ۲۰۱۶ ـ زمانی که ترامپ او را «مارکوی کوچک» مینامید ـ به یکی از وفادارترین دستیاران رئیسجمهور تثبیت کرده است.ویت آیرز، فعال در حوزه نظرسنجی که در رقابتهای ۲۰۱۶ با روبیو همکاری داشت، در این باره گفت: «منتخبان جمهوریخواه در عصر ترامپ دو انتخاب دارند: یا خود را با رهبر جدید حزبشان تطبیق دهند، یا کنارهگیری کنند. روبیو خود را تطبیق داد… و این برایش بسیار خوب جواب داده است». روبیو که در سال ۱۹۷۱ در میامی متولد شد، فرزند مهاجران کوبایی است که در ۱۹۵۶ از این جزیره خارج شدند. او در کنوانسیون جمهوریخواهان ۲۰۱۲ گفت: «پدرم متصدی بار بود. مادرم صندوقدار، خدمتکار و انباردار فروشگاه کیمارت.» کارلوس خیمنز، نماینده جمهوریخواه کنگره که دو دهه است او را میشناسد، درباره اش چنین گفته: «روبیو بهشدت ضدکمونیست و عمیقاً طرفدار آمریکاست».
روبیو علوم سیاسی را در دانشگاه فلوریدا و حقوق را در دانشگاه میامی خواند. در سال ۱۹۹۸ با ژانت دوسدبس، مشوق تیم میامی دلفینز، ازدواج کرد و چهار فرزند دارد. خیمنز در این باره یادآور شد: «او بسیار مذهبی است… آنها از ایمانشان انرژی زیادی میگیرند». روبیو مسیر سیاسیاش را در قامت عضو شورای شهر وست میامی آغاز و سپس به مجلس قانونگذاری فلوریدا راه یافت. در سال ۲۰۱۰ بر موج «تی پارتی» سوار شد و به سنای آمریکا رسید؛ جایی که برای ارائه پاسخ جمهوریخواهان به سخنرانی وضعیت کشور باراک اوباما در سال ۲۰۱۳ انتخاب شد. اجرایش -پس از آنکه ناچار گشت برای برداشتن بطری آب خم شود- با انتقادهای گسترده روبهرو شد. صبح روز بعد با شوخی گفت: «خدا راههای عجیبی برای یادآوری انسان بودنمان در اختیار دارد».در رقابتهای ۲۰۱۶، ترامپ بارها ماجرای بطری آب را برای مخاطبان یادآوری کرد و روبیو نیز ترامپ را «شیاد» خواند. هرچند تلاش روبیو برای ورود به دفتر بیضیشکل ناکام ماند، اما جاهطلبیهایش از بین نرفت.
چرخش ۳۶۰ درجه ای
در دولت اول ترامپ، روبیو بیش از پیش به رویکرد پوپولیستی رئیسجمهور گرایش پیدا کرد، بهویژه در زمینه تعرفهها و مهاجرت. با این حال، بسیاری از متحدان آمریکا وقتی ترامپ او را برای دوره دوم بهعنوان وزیر خارجه برگزید، نفس راحتی کشیدند. شهرت روبیو به رویکرد دوحزبی و حمایت سرسختانه از ناتو و حقوق بشر برایشان اطمینانبخش بود. با این همه، روبیو بیش از هر چیز وفاداری خود را ثابت کرده است. هنگامی که ترامپ کمکهای خارجی را بهشدت کاهش داد و اوکراین را برای دستیابی به توافقی با روسیه تحت فشار گذاشت، روبیو در رسانهها از او حمایت کرد؛ اقدامی که خشم و سردرگمی کسانی را برانگیخت که این رفتار را خیانت به مواضع پیشین این چهره میدانستند. توماس ملیا، معاون پیشین مدیر کارکنان دموکرات کمیته روابط خارجی سنا، در این باره به فایننشال تایمز گفت: «سناتور روبیو هرگز آنچه وزیر روبیو اکنون انجام داده را تحمل نمی کرد». خواست ترامپ برای اعزام استیو ویتکاف و دامادش جرد کوشنر به مذاکرات درباره برخی از جدیترین بحرانهای جهان، گمانهزنیها درباره کنار گذاشته شدن روبیو را تقویت کرد. اما ماه مه، روبیو علاوه بر تصدی عنوان وزارت خارجه، به عنوان مشاور امنیت ملی نیز منصوب شد؛ سمتی که به معنای گذراندن ساعتهای طولانی در کاخ سفید و نزدیکی بیشتر به ترامپ است.
رویارویی ونش و روبیو؟
این وضعیت بهطور اجتنابناپذیر گمانهزنیهایی را درباره احتمال رقابت روبیو با ونس در سال ۲۰۲۸ برانگیخته است. یکی از دستیاران پیشین گفت هنوز «راه درازی در پیش است» و افزود: «فکر میکنم ترامپ نقش تعیینکنندهای در انتخاب نامزدها خواهد داشت. بسیاری از حامیان و دستیاران ترامپ پشت ونس صف کشیدهاند، اما خود ترامپ به هر دوی آنها اشاره دارد». این نشریه در ادامه آورد: تنشهای گذشته ظاهراً به پایان رسیده است. یکی از مقامهای وزارت خارجه میگوید: «آدمها میتوانند روابط شخصی ایجاد کنند» و یادآور شد که ترامپ با او «شوخی میکند». روبیو نیز مطابق انتظار از اعضای کابینه، در ملأعام از ترامپ تمجید. او در داووس گفت: «دونالد جی ترامپ کسی است که به آنچه دیگران ممکن یا ناممکن میدانند محدود نمیشود.» آیرز معتقد است روبیو که به اسپانیایی مسلط است، مدافع شیوای سیاستهای ترامپ به شمار میرود و «بهسادگی از کوره در نمیرود». در کاخ سفید، روبیو به سوزی وایلز، رئیس دفتر و هم ایالتی اش، نزدیک است. وایلز گفته: «عمق دانش مارکو انکارناپذیر است، اما این میزان هوش و شوخطبعی اوست که باعث تحسین گستردهاش شده است».
ماموریت اقای دیپلمات
روبیو پس از مونیخ راهی اسلواکی و سپس مجارستان خواهد شد؛ کشورهایی که نسبت به متحدان سنتی اروپایی، همسوتر با ترامپاند. یکی از مقام های کاخ سفید در این باره گفت: «در رویکرد مجارستان چیزهای زیادی برای پسندیدن وجود دارد؛ این بازیگرحاضر است درباره مسائل همکاری کند… به شیوهای که برخی شرکای دیگر فعلاً نمیتوانند.» او میافزاید برداشت اروپای غربی از روسیه بهعنوان «تهدیدی وجودی… نیل بع جمعبندی دیپلماتیک درباره اوکراین را بسیار دشوار میکند». با این حال، آیرز همچنان اطمینان دارد که حتی اگر روبیو از تلاشهای ترامپ برای دگرگون کردن دیپلماسی آمریکا حمایت کند، ایالات متحده را به یک ابرقدرت یاغی بدل نخواهد کرد. او در این باره گفت: «مارکو همیشه معتقد بوده جهان وقتی آمریکا نقش برجستهای ایفا میکند، بهتر و امنتر است و فکر میکنم هنوز هم همین باور را دارد. او هرگز انزواطلب نبوده و هیچگاه طرفدار عقبنشینی آمریکا از جهان نبوده و نیست.»
