به گزارش تجارت نیوز، براساس گزارش پرویز قلیچخانی ضد شاه و رژیم پهلوی بود و مواضع سیاسی روشن و مخالفی نسبت به این رژیم داشت. او نه تنها به دلیل گرایشهای چپگرایانه و فعالیتهای سیاسی ضد حکومت، توسط ساواک دستگیر و تحت فشار قرار گرفت، بلکه در سالهای بعد نیز بهطور علنی علیه ساواک و اختناق مبارزه کرد و حتی برای فرار از تبلیغات رژیم، به خارج از کشور رفت
خلاصه اقدامات پرویز قلیچ خانی
دستگیری و بازجویی: او در سال ۱۳۵۰ به اتهام گرایش به گروههای چپ و فعالیتهای سیاسی بازداشت شد و تحت فشار ساواک به اعتراف تلویزیونی وادار شد. قلیچخانی بعدها در نامهای سرگشاده اعتراف کرد که با «طلب بخشایش از شاه»، به «خلق خود خیانت کرده» است و از این عمل پشیمان بود .
مبارزه علیه ساواک: او در یادداشتی توضیح داد که همیشه سعی کرده علیه ساواک و اختناق مبارزه کند و برای فرار از تبلیغات رژیم، تصمیم به ترک ایران گرفت .
گرایش چپ: قلیچخانی در مجله «آرش» (که خود در تبعید منتشر میکرد) به مسائل زندانیان سیاسی، سانسور و رویدادهای روز ایران میپرداخت. او همچنین در بیانیهای در سال ۱۳۵۶ اعلام کرد که واقعه سیاهکل (حمله فداییان خلق به پاسگاه سیاهکل) بر گرایش سیاسی او تأثیر گذاشته است .
مخالفت با نظام پهلوی: او هرگز در مراسمهای رسمی رژیم شرکت نمیکرد و حتی در جام آسیا ۱۳۵۶، تنها بازیکن تیم ملی بود که به دفتر شاه دعوت نشد .
دستگیری و و آمپولزنی ساواک
قلیچخانی بازیکن بسیار محبوبی بود که از حدود سالهای ۱۳۴۲ وارد سیاست شده بود، اما تا اوایل دهه پنجاه فعالیتهای وی به مطالعه درباره مارکسیسم و تاریخ چپ در ایران محدود میشد. وی درباره گرایشهای سیاسی خود اینگونه مینویسد: «پدر من کارگر کورهپزخانه بود و کارگر زحمتکشی بود. من در یک خانواده کارگری و فقیر رشد کردم. طبیعی است که همیشه با این ظلم و فقر آشنا بودم و گفتم وقتی به یک حد بلوغ رسیده بودم و با جهان پهلوان تختی در میدانهای کشتی آشنا شدم و علاقمند شدم و وقتی این علاقه تختی به مردم و به هم نوعهای خودش، به محیط ورزش، و جوانمردی اش را دیدم، احساس کردم که این میتواند یک انسانی باشد که نوک دماغش را نمیبیند و دارد تاریخ را میبیند.»
دستگیری وی به همراه ورزشکار دیگری به نام علی لواسانی بود که او نیز گرایشهای سوسیالیستی داشت. قلیچخانی درباره دستگیری خود چنین مینویسد: «حدود ساعت ۱۲:۳۰ نه نفر پس از گشتن خانه من را با خود به کمیته بردند.»
قلیچخانی در این زمینه توضیحات کاملی میدهد که چگونه او را تهدید کردند و با تزریق چند آمپول او را منگ کردند و اضافه میکند: «شخص هیکلداری به نام پرویز زنم را جلوی کمیته به من نشان داد و گفت اگر آنچه را که میگوییم انجام ندهی زنت را میآوریم داخل و متعاقبش شنیعترین و وقیحانهترین کلمات را بر زبان راند که قلم از نوشتنش شرم دارد.»
ساواک علت دستگیری آن دو نفر را گرایشهای ضد حکومت، مطالعه چندین کتاب ممنوعه سیاسی از منابع مارکسیستی و مائوئیستی اعلام کرد. قلیچخانی و لواسانی در جریان بازجوییهای ساواک و تحت فشار وادار به اعتراف تلویزیونی شدند و این اعترافات که در برابر پرویز ثابتی انجام میشد، از تلویزیون پخش شدند. ثابتی شرط کرده بود که قلیچخانی و لواسانی برای رهایی از زندان ساواک و برای بازگشتن به جهان ورزش، باید در برابر دوربین از فعالیتهای ضد رژیم خود و خواندن کتابهای چپی عذرخواهی کنند.
اعترافات تلویزیونی پرویز قلیچ خانی
اما عبارت بیوطن از آن جهت برای وی به کار برده شده بود که در پروپاگاندای حکومت پهلوی، چپگرایان را ضد کشور و ملت بازنمایی میکردند؛ گروهی که در پی از بین بردن کشور و خانواده و نهادهای اجتماعی هستند و خواهان یکپارچه و یک شکل کردن تمام تنوعات انسانی میشوند.
ساواک اعترافات اجباری مهدی لواسانی را نیز در محل خانهاش و در حضور خانواده وی ضبط کرد که بر بنیان خانواده، که به زعم حکومت توسط کمونیستها در خطر بود، تاکید کند. قلیچخانی اما حاضر نشد در حضور خانواده اعتراف کند و چند خبرنگار که از سوی ساواک فرستاده شده بودند با وی مصاحبه کردند و درباره فعالیتهای سیاسی وی توضیحاتی خواستند.
اما قلیچخانی پس از دستگیری و اعترافگیری اجباری نیز سیاسی ماند و بر اساس جهانبینی خود عمل کرد. وی در خاطراتش مینویسد: «وقتی تیم ایران اول شد. اعضای تیم به اصطلاح شرفیاب گردیدند و در این شرف به باددهی، کلیه سرپرستان و مربیان و اعضای تیم تا کمر خم شده و بر دستان شاه بوسه زدند، ولی من [و یک نفر دیگر هم] از انجام این کار خودداری کردم و به همین دلیل از سوی تیمسار خسروانی و هاشمینژاد مورد بازخواست قرار گرفتم.»
قلیچخانی در سال ۱۳۵۶ که تیم ملی ایران برای نخستین بار به جام جهانی راه پیدا کرد، یکی از امیدهای اصلی بود. اما ده روز پیش از برگزاری مسابقات با نشریات خارجی مصاحبه کرده و از اختناق حاکم در ایران گفت و جام جهانی را از دست داد.
منبع: رویداد24
