به گزارش تجارت نیوز، نمایشگاه پلاست ایندیا 2026 در دهلینو فقط یک گردهمایی صنعتی نبود؛ این رویداد به صحنهای تبدیل شد که در آن آینده صنعت پلاستیک، مدلهای کسبوکار و سیاستگذاری زیستمحیطی هند و آسیا بازتعریف شد. جایی که اقتصاد چرخشی از یک مفهوم دانشگاهی، به یک استراتژی صنعتی با آمار جذاب تبدیل شده است.
نمایشگاهی فراتر از ویترین صنعتی
پلاست ایندیا ۲۰۲۶، با حضور بیش از ۲ هزار غرفهدار از بیش از ۸۰ کشور، یکی از بزرگترین رویدادهای صنعت پلاستیک جهان در سال ۲۰۲۶ محسوب میشود. این نمایشگاه که در مجموعه بهارات دهلینو برگزار شد، میزبان شرکتهایی از زنجیره کامل ارزش پلاستیک؛ از جمله تولیدکنندگان مواد اولیه و ماشینآلات تا بازیافتکنندگان، استارتاپهای فناور و سیاستگذاران صنعتی بود. آنچه این دوره را متمایز کرد، چرخش محتوایی آن از تولید خطی به اقتصاد چرخشی بود؛ تغییری که در طراحی سالنها، پنلها و حتی پیامهای تبلیغاتی رویداد بهوضوح دیده میشد.
اقتصاد چرخشی؛ از شعارها تا الزامات قانونی
طبق آمار رسمی ارائهشده در این رویداد، ارزش بازار پلاستیک هند در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۶.۵ میلیارد دلار برآورد شده و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۳۰ به بیش از ۴۴ میلیارد دلار برسد. نرخ رشد مرکب سالانه این بازار حدود ۱۱ درصد اعلام شده که بالاتر از میانگین جهانی است. نکته مهمتر اما صادرات است؛ صادرات محصولات پلاستیکی هند که در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۰ میلیارد دلار بود، طبق هدفگذاری دولت این کشور قرار است تا سال ۲۰۲۷ به ۲۰ میلیارد دلار برسد.
بر اساس دادههای ارائهشده در نمایشگاه، صنعت پلاستیک هند سالانه بیش از ۳.۵ میلیون تن پسماند پلاستیکی تولید میکند که تا چند سال پیش بخش قابلتوجهی از آن بازیافت نمیشد. اما سیاستهای جدید دولت هند، همراه با فشار بازارهای صادراتی، اقتصاد چرخشی را از یک انتخاب اخلاقی به یک الزام اقتصادی تبدیل کرده است. در پلاست ایندیا 2026، تمرکز اصلی بر کاهش مصرف مواد خام فسیلی، افزایش نرخ بازیافت مکانیکی و شیمیایی، و توسعه مواد زیستپایه بود؛ روندی که میتواند ساختار هزینه تولید را در میانمدت دگرگون کند.
بازار پلاستیک هند؛ از مواد زیستپایه تا پتروشیمیها
در سالنهای فناوریهای بازیافت، غرفههایی از خطوط بازیافت مکانیکی با راندمان بالاتر گرفته تا فناوریهای بازیافت شیمیایی که امکان بازگرداندن پلاستیکهای مختلط به خوراک پتروشیمی را فراهم میکنند، حضور داشتند که ادعا میکردند این فناوریها میتواند تا ۳۰ درصد مصرف انرژی و تا ۲۵ درصد هزینه تولید مواد بازیافتی را کاهش دهد؛ عددهایی که اقتصاد چرخشی را از نظر مالی نیز جذاب میکند.
در کنار این غرفهها، مواد زیستپایه سهم قابلتوجهی از توجهها را به خود اختصاص دادند. شرکتهای پلیمری که از منابعی مانند روغن کرچک، نشاسته، پلاستیک تولید میکنند و وابستگی به نفت خام را کاهش میدهند. برخی از این شرکتها اعلام کردند که پلیمرهای زیستپایه جدید آنها، تا ۷۰ درصد ردپای کربنی کمتر نسبت به پلیمرهای مرسوم دارند و در عین حال، خواص مکانیکی قابل رقابتی ارائه میکنند.
یکی از بخشهای کمتر دیدهشده اما مهم نمایشگاه، حضور استارتاپهای فعال در حوزه بازیافت هوشمند، طراحی چرخهای و دیجیتالسازی زنجیره پسماند بود. این شرکتها با راهکارهایی مانند رهگیری دیجیتال پلاستیک، تفکیک مبتنی بر هوش مصنوعی و طراحی محصول برای بازیافت، تلاش میکنند گلوگاههای سنتی صنعت را بشکنند. تحلیلگران معتقدند بدون ورود این بازیگران کوچک اما چابک، اقتصاد چرخشی در صنعت پلاستیک صرفاً در حد پروژههای پایلوت باقی میماند.
در نهایت، انتخاب دهلی نو به عنوان میزبان این همایش پیام روشنی داشت؛ همانطور که پیشتر دولت هند بهصراحت اعلام کرده که اقتصاد چرخشی بخشی از استراتژی صنعتی ملی این کشور است. الزام استفاده از محتوای بازیافتی در برخی محصولات، مشوقهای مالیاتی برای واحدهای بازیافت و محدودیتهای جدید برای دفن پسماند، بخشی از این سیاستهاست. این رویداد نقشه راه صنعتی را به نمایش گذاشت که در آن اقتصاد چرخشی به هسته تصمیمگیریها منتقل شده است. از بازیافت و مواد زیستپایه تا سیاستگذاری و صادرات، همه چیز نشان میدهد که آینده صنعت پلاستیک نه خطی، بلکه چرخشی خواهد بود.
