به گزارش تجارت نیوز،
جیلان، کارگردان آثاری چون «روزی روزگاری در آناتولی»، «خواب زمستانی» و «درخت گلابی وحشی»، در حال حاضر در مرحله پیش‌تولید فیلم بعدی خود به سر می‌برد. پینار دنیز، بازیگر ترک، نقش اصلی را در پروژه‌ای ایفا خواهد کرد که جیلان قصد دارد تابستان ٢٠٢٦ تصویربرداری آن را آغاز کند.جیلان «خورشید رنگ‌پریده» را در نقاط مختلف استانبول و در امتداد ساحل دریای اژه تصویربرداری خواهد کرد.
هنوز جزئیاتی درباره تاریخ اکران یا سایر بازیگران این اثر منتشر نشده است، اما او فیلمسازی است که تقریباً همیشه جایی در فستیوال کن برای خود دست و پا می‌کند و امکان حضور این فیلم در جشنواره سال ۲۰۲۷ بسیار محتمل است.در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «صبری» به تنهایی در حومه آنکارا زندگی می‌کند. دخترش که در استانبول زندگی می‌کند، از او دعوت می‌کند چند روزی را برای تعطیلات با او و پسر کوچکش کنار دریا بگذراند. پس از شادی اولیه دیدار دوباره، تنش‌هایی بین آنها پدیدار می‌شود و کینه‌های دیرینه مجدداً سر باز می‌کنند.
جیلان با فیلم برنده نخل طلای خود «خواب زمستانی» در سال ۲۰۱۴ و همچنین دیگر فیلم‌های تحسین‌شده‌اش «روزی روزگاری در آناتولی» به یکی از فیلم‌سازان تقریباً ثابت جشنواره کن تبدیل شده است. این کارگردان پر آوازه آخرین بار در سال ۲۰۲۳ با فیلم «روی علف‌های خشک» در این فستیوال حضور داشت.
سینمای جیلان، یکی از مهم‌ترین جریان‌های معاصر در سینمای هنری جهان به شمار می‌رود؛ جریانی که با ریتمی کند، فضاسازی تأمل‌برانگیز و تمرکز بر تنهایی و پیچیدگی‌های درونی انسان شناخته می‌شود. آثار او اغلب در مرز میان واقع‌گرایی و تأملات فلسفی حرکت می‌کنند و به‌جای روایت‌های پرحادثه، بر سکوت، نگاه و جزئیات زندگی روزمره تکیه دارند.جیلان که فعالیت خود را از عکاسی آغاز کرد، این نگاه بصری دقیق را به سینمایش نیز منتقل کرده است. قاب‌بندی‌های حساب‌شده، استفاده از نور طبیعی و مناظر گسترده—به‌ویژه چشم‌اندازهای آناتولی—از ویژگی‌های بارز سبک کاری اوست.
فیلم‌های اولیه‌اش مانند «اوزاک» و «اقلیم‌ها» بیشتر بر روابط انسانی و فاصله‌های عاطفی تمرکز داشتند، در حالی که آثار متأخرش به سمت روایت‌های پیچیده‌تر و دیالوگ‌محور حرکت کرده‌اند.اوج موفقیت جهانی جیلان با فیلم «خواب زمستانی» رقم خورد. این فیلم نمونه‌ای شاخص از سینمای اوست: اثری طولانی، مبتنی بر گفت‌وگوهای فلسفی و کاوش در اخلاق و وجدان فردی. همچنین فیلم‌هایی چون «روزی روزگاری در آناتولی» و «درخت گلابی وحشی» نشان‌دهنده بلوغ سبک او در ترکیب روایت جنایی، درام روان‌شناختی و تأملات اگزیستانسیالیستی هستند.
در سینمای جیلان، طبیعت صرفاً پس‌زمینه نیست، بلکه به عنصری معنایی تبدیل می‌شود که وضعیت روحی شخصیت‌ها را بازتاب می‌دهد. شخصیت‌های او اغلب روشنفکران، هنرمندان یا افرادی درگیر بحران‌های اخلاقی‌اند که در مواجهه با خود و دیگران دچار تردید و انزوا می‌شوند.
