به گزارش تجارت نیوز، در معاملات ۷ اکتبر، بازده اوراق ۱۰ساله آمریکا به حدود 5.35% و بازده اوراق ۳۰ساله به حدود 5.75% رسید؛ سطوحی که در ربع قرن اخیر کم‌سابقه بوده‌اند و به محدوده‌های سال ۲۰۰۲ بازگشته‌اند. اینجا همان جایی است که باید از خودمان بپرسیم: مسئله واقعاً سقوط طلاست یا افزایش هزینه تأمین مالی آمریکا؟
طلا سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کند. بنابراین وقتی Yield اوراق خزانه به ۵ درصد و بالاتر می‌رسد، نگهداری طلا از منظر Opportunity Cost گران‌تر می‌شود. به همین دلیل بخشی از فشار اخیر بر طلا را می‌توان با جهش بازده اوراق توضیح داد. اما داستان Treasuryها از اینجا جدی‌تر می‌شود.
بر اساس برآورد New York Fed ACM Model، 10-Year Term Premium به حدود 96 واحد پایه رسیده که بالاترین سطح در حدود ۱۲ سال اخیر است. Term Premium همان پاداش اضافه‌ای است که سرمایه‌گذار برای پذیرش ریسک نگهداری اوراق بلندمدت مطالبه می‌کند.
بنابراین همه افزایش Yield را نباید به «سقوط اعتماد به آمریکا» تعبیر کرد. بخشی از آن می‌تواند ناشی از Real Yields، انتظارات رشد اقتصادی و تورم باشد. اما وقتی هم‌زمان با نرخ‌های بالاتر، Term Premium نیز افزایش پیدا می‌کند، بازار در حال ارسال پیام مهم‌تری است: برای نگهداری بدهی بلندمدت آمریکا، Compensation بیشتری می‌خواهد.
این موضوع در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدهی عمومی آمریکا از 40 تریلیون دلار عبور کرده و دولت برای تأمین مالی آن همچنان به بازار اوراق وابسته است. در چنین شرایطی یک حلقه خطرناک می‌تواند شکل بگیرد: انتشار بدهی بیشتر، Yield بالاتر، افزایش هزینه بهره، فشار بیشتر بر بودجه و سپس نیاز به انتشار بدهی بیشتر. Fiscal Sustainability دیگر یک بحث دانشگاهی نیست؛ مستقیماً وارد قیمت‌گذاری بازار شده است.
گزارش‌های اخیر Goldman Sachs نیز از فشار بر بخش بلندمدت منحنی بازده و کاهش تقاضای نهادی برای قفل‌کردن سرمایه در اوراق بلندمدت سخن می‌گویند؛ آن هم در شرایطی که عرضه بدهی دولت بالاست و قیمت انرژی نیز به نگرانی‌های تورمی دامن زده است.
اما یک نکته را نباید اشتباه فهمید:
این هنوز به معنای پایان آقایی دلار یا فروپاشی نظم مالی آمریکا نیست.
دلار همچنان ستون اصلی نظام مالی جهان است و Treasury Market عمیق‌ترین و نقدشونده‌ترین بازار بدهی دنیاست. اما اگر Yieldهای بلندمدت و Term Premium برای مدت طولانی در سطوح بالا باقی بمانند، هزینه حفظ این جایگاه برای آمریکا افزایش خواهد یافت. پس شاید مهم‌ترین خبر امروز، افت ۲ درصدی طلا نباشد.
طلا فقط یک علامت است؛ بازار اوراق، صورت‌حساب را نشان می‌دهد. وقتی بزرگ‌ترین بازار بدهی جهان برای تأمین مالی خود باید بازده بیشتری بپردازد، مسئله فقط قیمت طلا نیست؛ مسئله، قیمت اعتماد به بدهی آمریکا و هزینه حفظ آقایی دلار است.
