موج گرمای بیسابقه در اروپا، سطح آب رودخانه راین را به پایینترین میزان خود در ۳۶ سال گذشته رسانده است؛ رخدادی که علاوه بر افزایش چشمگیر هزینههای حملونقل، انتقال زغالسنگ، فرآوردههای نفتی و سایر کالاهای حیاتی به آلمان و کشورهای همسایه را با چالش جدی روبهرو کرده است.
استاد پژوهشکده بینالمللی زلزلهشناسی به خبرآنلاین میگوید: «تداوم ۶ سال گرما و خشکی، ذخیره برف راهبردی ارتفاعات تهران را که بانک آب تابستانی سدها بود، تقریباً از بین برده است. وقتی برفی وجود نداشته باشد، دبی پایه رودخانههای کرج، جاجرود و لار به شدت افت میکند.»
تالاب بینالمللی قوریگل، به عنوان تنها تالاب آبشیرین منطقه با طبیعتی بکر و چشماندازی بینظیر، پس از گذر از روزهای سخت خشکی، حالا با سخاوت آسمان جانی دوباره گرفته است.
معاون شرکت آب منطقهای تهران گفت: با وجود تداوم خشکسالی طی پنج سال گذشته و ورود به ششمین سال خشکسالی در سال آبی جاری، هرچند از اسفندماه بارندگیها نسبتاً بهتر شده اما همچنان تا شرایط مطلوب فاصله زیادی داریم.
مهدی زارع نوشت: تعیین اینکه آیا خشکسالی بلندمدت در ایران «پایان یافته» است یا خیر، نیازمند نگاهی دقیق به سال آبی فعلی ۱۴۰۴- ۱۴۰۵ است. در ماههای اخیر شاهد تغییر چشمگیری در الگوهای آب و هوایی بودهایم، بارش باران رخ داده ولی اینکه بازیابی هیدرولوژیکی انجام شده باشد هنوز نمیتوان چنین گفت.
تعیین اینکه آیا خشکسالی بلندمدت در ایران «پایان یافته» است یا خیر، نیازمند نگاهی دقیق به سال آبی فعلی ۱۴۰۴- ۱۴۰۵ است. در ماههای اخیر شاهد تغییر چشمگیری در الگوهای آب و هوایی بودهایم، بارش باران رخ داده ولی اینکه بازیابی هیدرولوژیکی انجام شده باشد هنوز نمیتوان چنین گفت.
جدیدترین داده های مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی کشور نشان می دهد که با وجود اینکه میانگین پهنهای بارش کشور در وضعیت نرمال قرار دارد، نیمی از کشور در محاصره خشکسالی و نیمی در شرایط ترسالی است.
دبیر کل فدراسیون صنعت آب کشور گفت: در بسیاری از مناطق کشور، طی سالهای گذشته کسری قابل توجهی در منابع آب زیرزمینی و ذخایر سدها ایجاد شده است. حتی اگر در یک سال، بارشها نزدیک به نرمال باشد، لزوماً به معنای جبران کامل این کسریها نیست
طی سال آبی جاری (اول مهر تا پایان شهریور سال بعد) کمترین بارشها در البرز، قزوین و تهران ثبت شد. در این شرایط بارش برف بهشدت نابهنجار بوده و خشکسالی برفی حاکم است. در نتیجه نمیتوانیم امیدوار باشیم با گرم شدن هوا، برفها ذوب شوند و سده
یک کارشناس محیط زیست با تأکید بر اینکه «مسئله اصلی کشور نه خشکسالی اقلیمی بلکه خشکسالی مدیریتی است،» ضعف در برنامهریزی و پاسخگویی در حوزه منابع آب را عامل اصلی بحران فعلی آب دانست.
خشکسالیهای پیاپی، افت شدید آبهای زیرزمینی و فرونشست گسترده زمین، تنها یک بحران محیطزیستی برای تهران نیست؛ به گفته مهدی زارع، این تحولات میتواند با تغییر در الگوی تنش گسلهای فعال اطراف پایتخت، بر زمانبندی رخدادهای لرزهای اثر بگذارد.