به گزارش تجارت نیوز، شورای آتلانتیک با انتشار یادداشتی نوشت: ایالات متحده در حال تعمیق تعامل اقتصادی خود با سراسر آمریکای لاتین است؛ به طور مشخص از طریق ابتکارهای جدید برای سرمایه‌گذاری در حوزه مواد معدنی حیاتی و زیرساخت‌ها.
واشنگتن رشد اقتصادی و امنیت را به یکدیگر مرتبط می‌داند و در مورد ونزوئلا تلاش می‌کند این دو هدف را در کنار مطالبه برای گذار سیاسی دنبال کند.
ابتکار «سپر قاره آمریکا» می‌تواند به مهار گروه‌های جنایتکار و مسلح در منطقه کمک کند، اما موفقیت آن به میزان همکاری گسترده‌تر کشورهای منطقه بستگی خواهد داشت.
از ایده تا عمل
این نشریه در ادامه آورد: ده ماه پیش، دولت ترامپ «راهبرد امنیت ملی» خود را منتشر کرد؛ سندی که بر ضرورت بازتثبیت نفوذ دیپلماتیک، اقتصادی و امنیتی ایالات متحده در نیمکره غربی تاکید داشت. هفته گذشته، همزمان با سفر رهبران کشورهای آمریکای لاتین به نیویورک برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، آشکار شد که این بازتعریف حضور آمریکا از مرحله ایده به مرحله اجرا وارد شده است.
وجه مشترک تقریبا تمامی هیات‌هایی که در فاصله میان مقر سازمان ملل و ساختمان‌های اداری و هتل‌های اطراف در رفت‌وآمد بودند، حضور پررنگ ایالات متحده در اعلام طرح‌های اقتصادی و امنیتی بود.
در حوزه اقتصادی، مواد معدنی حیاتی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها در کانون توجه قرار گرفتند. ایالات متحده و آرژانتین از «کریدور آند ــ آتلانتیک» رونمایی کردند؛ ابتکاری که با هدف اتصال مناطق انرژی و مواد معدنی حیاتی آرژانتین به بنادر اقیانوس اطلس و بازارهای غربی طراحی شده است.
بانک صادرات ــ واردات آمریکا نیز چارچوبی را برای تامین مالی طرح‌هایی به ارزش حداکثر ۷ میلیارد دلار تا سال ۲۰۲۷ اعلام کرد. این منابع قرار است در حوزه انرژی، حمل‌ونقل، استخراج و فرآوری مواد معدنی حیاتی و زیرساخت‌های دیجیتال هزینه شود.
همزمان، خوسه مانوئل رسترپو، معاون رئیس‌جمهور کلمبیا، که در این نشست‌ها شرکت کرد ــ در حالی که رئیس‌جمهور، آبلاردو د لا اسپریا، بر عملیات امنیتی در داخل کشور متمرکز بود ــ در سراسر نیویورک به معرفی «میسیون کرسِر» پرداخت؛ راهبرد دولت برای تسریع سرمایه‌گذاری و افزایش بهره‌وری.
هدف دولت کلمبیا افزایش رشد اقتصادی سالانه کشور به ۶ درصد است؛ رقمی که در سال ۲۰۲۵، ۲.۶ درصد بود.
رهبران جدید دیگر کشورهای آمریکای لاتین نیز بر آمادگی کشورهایشان برای پذیرش سرمایه‌گذاری و اقدامات سیاستی دولت‌های خود برای جذب سرمایه تأکید کردند؛ از خوزه آنتونیو کاست، رئیس‌جمهور شیلی، گرفته تا کیکو فوجیموری، رئیس‌جمهور پرو، و ناسری اسفورا، رئیس‌جمهور هندوراس.
آینده سیاسی ونزوئلا در کانون توجه
البته مجمع عمومی سال جاری سازمان ملل به دلیل استقبال متفاوت و چشمگیر از دولت موقت ونزوئلا نیز قابل توجه بود.
دلسی رودریگس برای نخستین بار پس از برکناری نیکلاس مادورو در ژانویه، حضوری با دونالد ترامپ دیدار کرد. او همچنین به‌طور جداگانه با مدیران نهادهای مالی بین‌المللی و بانک‌های توسعه چندجانبه درباره بازسازی بدهی ونزوئلا، روند بهبود پس از زلزله و بازسازی اقتصادی این کشور گفت‌وگو داشت.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، که در دیدار ترامپ و رودریگس حضور داشت، بعدا تأیید کرد که گفت‌وگوها فراتر از روابط دوجانبه بوده و موضوعاتی همچون اقدامات لازم برای ایجاد ثبات در ونزوئلا، بازسازی بدهی‌ها، احیای نهادهای حکومتی و در نهایت برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه را نیز دربر گرفته است.
روبیو به خبرنگاران گفت: «برای موفقیت ونزوئلا، مسائل زیادی وجود دارد که باید اصلاح شوند».
او با مرتبط دانستن این مسائل با یکدیگر استدلال کرد که اگر قرار باشد گذار دموکراتیک ونزوئلا پایدار بماند، دولت منتخب این کشور به نهادهای کارآمد و اقتصادی باثبات‌تر نیاز خواهد داشت.
رودریگس نیز در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل اعلام کرد که «انتخابات برگزار خواهد شد» و به گفت‌وگو میان بخش‌هایی از مخالفان سیاسی تحت شرایطی که او آن را شرایط برابر برای همه توصیف کرد، اشاره داشت.
با این حال، او هیچ جدول زمانی مشخصی ارائه نکرد و گفت ونزوئلایی‌ها «زمان مناسب» را تعیین خواهند کرد.
بنابراین همچنان میان تعهد علنی به برگزاری انتخابات و پرسش‌های حل‌نشده درباره زمان برگزاری، شرایط انتخاباتی و اصلاحات نهادی فاصله وجود دارد.
«سپر قاره آمریکا»؛ از همسویی به اقدام عملی
مجمع عمومی سازمان ملل همچنین زمینه را برای برگزاری بزرگ‌ترین نشست امنیتی منطقه‌ای به رهبری آمریکا فراهم کرد.
دومین نشست «سپر قاره آمریکا» به ریاست ترامپ، رهبران و مقام‌های ارشد کشورهای مختلف منطقه را گرد هم آورد؛ از جمله پرو و کلمبیا که اخیرا به این ابتکار پیوسته‌اند.
۱۵ دولت، از جمله ایالات متحده، بیانیه مشترکی را امضا کردند که ائتلاف را از همکاری صرف در زمینه مقابله با قاچاق مواد مخدر فراتر برد و سه محور را برای آن تعیین کرد: همکاری اقتصادی، امنیت و هماهنگی چندجانبه.
این نشست همچنین نخستین اقدام مشترک این ابتکار را به همراه داشت. اعضا توافق کردند اقدامات خود را علیه ۲۴ سازمان جنایتکار و مسلح در سراسر نیمکره هماهنگ کنند.
این اقدامات شامل مسدود کردن دارایی‌ها، اعمال محدودیت‌های صدور روادید و مهاجرت و احتمال اعمال مجازات علیه افرادی است که آگاهانه حمایت مادی یا لجستیکی از این گروه‌ها ارائه می‌کنند؛ البته اجرای آنها تابع قوانین هر کشور خواهد بود.
اعضای این ابتکار همچنین قصد دارند از سازمان کشورهای آمریکایی بخواهند بر اساس «پیمان بین‌آمریکایی کمک متقابل» یا «پیمان ریو»، رایزنی‌هایی را برای بررسی اقدامات جمعی گسترده‌تر علیه برخی از این گروه‌ها برگزار کند.
فهرست گروه‌های هدف شامل «کارتل سینالوآ» و «کارتل نسل جدید خالیسکو» (CJNG) در مکزیک، «فرماندهی نخست پایتخت» و «فرماندهی سرخ» در برزیل و «ترن د آراگوا» و «کارتل د لوس سولس» در ونزوئلاست.
«ارتش آزادی‌بخش ملی» کلمبیا (ELN) و «نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا» یا فارک (FARC) نیز در این فهرست قرار دارند. هر دو گروه در ونزوئلا نیز حضور قابل‌توجهی دارند.
مکزیک، برزیل و ونزوئلا در حال حاضر عضو «سپر قاره آمریکا» نیستند. در نتیجه، دامنه عملیاتی این ائتلاف تا حدی به همکاری دولت‌هایی خارج از این چارچوب بستگی خواهد داشت؛ دولت‌هایی که برخی از اهداف اصلی ائتلاف در قلمرو آنها فعالیت می‌کنند.
ونزوئلا روشن‌ترین نمونه در این زمینه است. به گفته هر دو دولت، عملیات آمریکا در ماه ژوئن که به کشته شدن هکتور «نینو» گوئررو، رهبر ترن د آراگوا، انجامید، با هماهنگی مقام‌های ونزوئلایی صورت گرفت.
ترامپ بعدا به همین همکاری استناد کرد و ونزوئلا را از فهرست محدودتر کشورهایی که آمریکا آنها را دارای «شکست آشکار» در زمینه کنترل مواد مخدر می‌داند، خارج کرد؛ هرچند ونزوئلا همچنان در فهرست گسترده‌تر آمریکا از کشورهای اصلی مسیر ترانزیت یا تولید مواد مخدر قرار دارد.
اعضای «سپر قاره آمریکا» می‌توانند اطلاعات خود را به اشتراک بگذارند و اقدامات علیه ترن د آراگوا، ELN و شاخه‌های منشعب از فارک را هماهنگ کنند.
در این میان، قرار گرفتن «کارتل د لوس سولِس» در این فهرست اهمیت ویژه‌ای دارد. واشنگتن در نوامبر ۲۰۲۵ این گروه را در فهرست «سازمان‌های تروریستی خارجی» قرار داد و آن را شبکه‌ای برای قاچاق توصیف کرد که مادورو و دیگر مقام‌های ارشد دولت او رهبری می‌کنند.
با این حال، کیفرخواست اصلاح‌شده آمریکا که اوایل امسال منتشر شد، این نام را نه به‌عنوان یک سازمان مشخص، بلکه به‌عنوان نوعی نظام حمایت و رانت توصیف می‌کند که در آن، بنا بر ادعا، مقام‌های ونزوئلایی از قاچاق مواد مخدر حمایت کرده و از آن سود برده‌اند.
معادله ای پیچیده
همکاری با ونزوئلا ممکن است به مقابله با دیگر گروه‌های مسلح فعال در این کشور کمک کند، اما اعمال اقدامات «سپر قاره آمریکا» علیه نظامی که بنا بر ادعا مقام‌های کنونی در آن دخیل هستند، پیچیدگی بیشتری خواهد داشت.
بیانیه «سپر» همچنین بر دفاع از حکمرانی دموکراتیک و «اراده مردم» تاکید می‌کند، اما هیچ تعهد مشخصی درباره انتخابات یا اصلاحات سیاسی در ونزوئلا ارائه نمی‌دهد.
این خلا قابل توجه است، زیرا نشست «سپر قاره آمریکا» همزمان با افزایش توجه به بحث درباره آینده سیاسی و روند گذار در ونزوئلا برگزار شد.
آمریکا شاهد افزایش تمایل اقتصادی به منطقه آمریکای لاتین بود و مسیرهای تازه‌ای برای همکاری امنیتی گشوده شد؛ از «کریدور آند ــ آتلانتیک» گرفته تا نخستین اقدام مشترک «سپر قاره آمریکا».
طرح‌ها اکنون روی میز قرار گرفته‌اند، اما معیار واقعی ارزیابی مجمع عمومی امسال این خواهد بود که آیا گفت‌وگوهای هفته گذشته به نتایج پایدار منجر می‌شوند یا نه: سرمایه‌گذاری‌هایی که به ایجاد مشاغل باکیفیت منجر شوند، همکاری‌های امنیتی که گروه‌های جنایتکار فراملی را تضعیف کنند و تعاملاتی که به تقویت نهادهای حکمرانی در سراسر منطقه کمک کنند.
