دلارهای ۳۰ هزار تومانی وارد بازار شد/ قیمت دلار فردا چه می‌شود؟

کافیه یک سوال ساده مردم از خودشون بکنند آیا اگر قیمت واقعی دلار رفته زیر ۲۵ هزار تومان مثلاً خوب طبیعتاً باید تورم و قیمت اجناس که اکثرا بر مبنای دلار محاسبه میشه هم بیاد پایین ولی چرا این عمل برعکسه …موضوع از این قرارها بازاریها و سرمایه داران بزرگ حجم زیادی دلار و ارز خارجی را در منزل دپو کرده اند الان با توجه به قیمت واقعی دلار نسبت به تورم که باید صد درصد بالای ۴۰ هزار تومان باشد یک حساب ساده میکنند دلار را با نرخ ۲۶هزار و چهارصد برای دپوی انبار مایحتاج عمومی مردم در شب عید به قیمت ه‍مون ۲۶ هزار چهار صد میفروشند و اجناس را با نرخ حدود دلار ۳۰ هزار ولی هنگام فروش خرده آنرا با قیمت حدود ۳۵رهزار میفروشند در این میان سرمایه دار در درجه اول به سود سرشار خود میرسد و دولت هم به همین نحو قشر متوسط در این بین از ترس اندک دارایی از دست رفته به بازار هجوم می‌آورند برای فروش بعد از عید و فروکش خرید مردم و تورم افسار گسیخته دوباره سرمایه داران که سود سرشار خود را از فروش شب عید برده اند دوباره از دست طبقه متوسط با اندکی افزایش طبقه متوسط را ورشکسته و از دو آخور هم فروش هم خرید دلار بهره مند میشوند هر وقت نرخ تورم نسبت به نرخ دلار نزولی شد و اجناس ارزان شد میتوان گفت که ارزش پول ملی ما بالا رفته وگرنه بقیه اش داستانه .‌‌‌‌۰۰۰له نظر من با قبول برام و رفع تورم هم آنقدر دزد و آقازاده و بیت و وزرا و آقازاده و مدیر و معاون و شهردار و نماینده مجلس داریم که عمرا نگذارند ارزش پول ملی رشد کند به نظر من به خاطر ناکارآمدی دولت ارزانی دلار موقتی است و در چند روز آینده حتی با برداشتن کل تحریم ها و فروش نفت دلار به ۴۰ هزار تومان هم خواهد رسید دقیقا مثل هر سال.‌..تا ۲۵ اسفند به همه ثابت میشه مکر اجناس با کاهش نرخ دلار از برنج گرفته تا خودرو و مایحتاج مردم نسبت به دلار ارزان بشه

بازهم دولت داره نوسان گیری میکنخ باز هم کلاه گداشتن سر ملت بدبخک وبیچاره در ماهای اینده باز دلار گرون میشه وهدفش بیش از سی هزار تومن هیت حالا برید ببینید چی میشه

دولار زیر ۱۰ هم میاد اگه دولت بخواد بودجش کم نیاد اگه جور نشه دخلشون بالای ۳۰ هم میره ولی ارزونی نیست چون همچی انحصاری تو کشور عزیزان .انحصار پایه کشور داری شده تو ایران

این حق مردم ایران نیست که دلار را در داخل ۳۰ هزار تومان خرید وفروش کنند اگر کشورهای نفتی اندکی درک میکردند که پشتوانه پول قوی ،باید چیزی باشد که هر لحظه میشود بجایش پرداخت کرد این روزگار را نداشتند وبجای قوی بودن دلار یا هر ارز دیگر پول ملی خود را قوی میکردند نه اینکه با سیاستهای تغییر پایه پولی هم تورم ورکود را بر خود تحمیل کنند وهم از این طریق موجبات خروج ارزهای خارجی از جمله دلار را بدون جایگزین کالا فراهم سازند چنانچه میدانید از زمانی به بعد آمریکا پشتوانه طلا را برداشت ودر واقع بدروغ قدرت اقتصادی خود را پشتوانه پول ملیش کرد در حالیکه چنین نیست وبواقع معامله بیشترین کالایی که از نظر کمی در جهان معامله میشود یعنی نفت ،بخاطر خرید وفروشش با ارز خارجی پشتوانه این پولها قرار گرفت که بسته به سیاست داخلی کشورها ،رفتارهایی همچون تحریم میتواند کارساز باشد در حالیکه اگر کشورهای نفتی این ظرفیت بالایشان را میشناختند تمام مصرف کنندگان این منابع سرشار را میتوانستند عملا عمله خود کنند کاریکه تقریبا کشورهای دیگر نفتی بطور نسبی میکنند وحتی امنیت خود را هم به مصرف کنندگان واگذار کرده اند وبه ارزانترین وبه وفورترین شکل از فرآورده های اقتصاد غرب بهره میبرند وتوانسته اند قدرت خرید مردم خود را تقریبا ثابت نگهدارند بعبارتی میشود با نوعی تهاتر پول ملی را تقویت وتحریم را ناکارآمد کرد(البته نوعی از تهاتر که پایه اش مالی با کارکرد گردش پول در داخل است )