به گزارش تجارت نیوز، در این روش، دانشمندان یک یا چند ژن مفید را از یک موجود زنده (که میتواند یک گیاه دیگر، باکتری یا حتی حیوان باشد) جدا میکنند و آن را به دیانای ($DNA$) محصول کشاورزی مورد نظر اضافه میکنند. هدف از این کار، بخشیدن یک ویژگی جدید و مثبت به آن گیاه است که در حالت عادی و طبیعی واجد آن نبوده است.
چرا محصولات را تراریخته میکنند؟ (اهداف اصلی)
-
مقاومت در برابر آفتها و حشرات: با وارد کردن یک ژن خاص، گیاه مادهای تولید میکند که برای حشرات آفت سمی است، اما برای انسان خطری ندارد. در نتیجه، نیاز به سمپاشی شیمیایی به شدت کاهش مییابد.
-
تحمل خشکی و شوری: تولید گیاهانی که میتوانند در خاکهای کمآب یا شور رشد کنند و در برابر تغییرات اقلیمی مقاوم باشند.
-
مقاومت به علفکشها: کشاورزان میتوانند از علفکشها برای نابودی علفهای هرز استفاده کنند، بدون اینکه به خود محصول اصلی آسیبی برسد.
-
افزایش ارزش غذایی: برای مثال، «برنج طلایی» نوعی برنج تراریخته است که برای تولید ویتامین A مهندسی شده تا به رفع سوءتغذیه در مناطق فقیر جهان کمک کند.
چالشها و بحثهای پیرامون تراریخته
محصولات تراریخته همواره موضوع بحث و جدال میان دانشمندان، محیطزیستیها و مصرفکنندگان بودهاند:
موافقان میگویند: این محصولات باعث افزایش تولید غذا، کاهش گرسنگی در جهان، کاهش مصرف سموم شیمیایی و ارزانتر شدن مواد غذایی میشوند.
مخالفان نگرانند: تغییرات ژنتیکی ممکن است در درازمدت اثرات ناشناختهای روی سلامت انسان (مانند ایجاد آلرژیهای جدید) داشته باشد یا به تنوع زیستی و محیط زیست (مثل آسیب به حشرات مفید یا ایجاد علفهای هرز مقاوم) صدمه بزند.
در حال حاضر، در بسیاری از کشورهای جهان قوانین سختی برای آزمایش، تولید و برچسبگذاری (برای آگاهی مصرفکننده) روی این محصولات وجود دارد.
