میراث موگابه؛ فقر و فسادی که باقی ماند

رابرت موگابه در سن ٩۵ سالگى و (پس از) حدود ٣٧ سال حکومت بر زیمبابوه درگذشت.

شوخى طعنه‌آمیز مردم زیمبابوه این است که می‌گویند: «قبل از استفاده از شمع براى روشنایى از چه استفاده می‌شد؟ جواب؛ از برق!» این شوخى طعنه‌آمیز، میزان تنزل روزگار مردم زیمبابوه طى دوران ۳۷ ساله تسلط استبدادى موگابه بر زیمبابوه را نشان مى‌دهد.

قبل از پیروزى او به عنوان یک رهبر چریکى، زیمبابوه مستعمره انگلیس بود و تبعیض نژادى بر قرار، اما این رهبر محلى چنان دمارى از روزگار مردم بدر آورد که حسرت زمان تبعیض نژادى را کشیدند.

اکثر جوانان براى کار به کشور هاى همسایه رفتند. ابرتورم رقم‌هاى پول را به میلیارد دلار زیمبابوه رساند و مرگ و میر بالا میانگین طول عمر را به ۳۶ سال کاهش داد.

موگابه نه به دلیل تباهى اقتصاد و جامعه و سیاست بلکه به دلیل پیرى که اکثرا سبب مى‌شد در جلسات به خواب برود و از دست دادن زمام امور، توسط ارتش خودش برکنار شد.

گرچه تحت رهبرى او زیمبابوه به یکى از فقیرترین و فاسدترین کشورها تبدیل شد اما ژنرال‌هاى او از ثروت‌هاى کلانى برخوردار بودند؛ به برکت فسادى که سرمنشا آن رهبرى رابرت موگابه بود.

پس از برکنارى هم مثل یک شاه بر خرابه‌هاى زیمبابوه زندگى کرد، میراث او براى مردم کشورش فقر و یک حکومت نظامى فاسد بود. مورد او یک مصداق بارزی از کاتالوگ قطور نظام‌هاى استبدادى است.

منبع: کانال محمد طبیبیان

این مطلب را به اشتراک بگذارید
سردبیر تجارت‌نیوز پیشنهاد می‌کند