به گزارش تجارتنیوز، کلاهبرداری اینترنتی به روشهای مختلفی انجام میشود و اغلب کاربران را به دردسر میاندازد.
به نقل از ایبِنا، توسعه کاربردهای فناوری اطلاعات در قالب رشد نفوذ شبکه جهانی اینترنت در سراسر جهان امری انکارناپذیر است که تأثیر بسیار مثبتی بر روی تجارت الکترونیک داشته است. اما هر پدیده نوظهوری، علاوه بر محاسن، قطعا با چالشهای ساختاری میتواند روبهرو باشد.
یکی از مهمترین تهدیدات و چالشهای پیشروی حوزه بسیار پرکاربرد فناوری اطلاعات، امنیت خدمات خرید و بانکی است. فیشینگ (Phishing)، آشکارترین نوع حملات به این نوع خدمات است. سرقت اطلاعات هویتی کاربران فضای مجازی و مشتریان فروشگاههای الکترونیکی و مؤسسات مالی از عواقب فیشینگ است. اخیرا حملات فیشینگ با هدف قرار دادن خدمات مالی بانکها، حسابهای صرافیهای آنلاین و حسابهای مالی کسب و کارهای آنلاین به یک کنش جدی تبهکارانه تبدیل شده است. از این رو، پژوهشگران تلاشهای فراوانی در جهت شناسایی و مقابله با اینگونه حملات داشتهاند.
با توجه به حجم گسترده این تهدیدات در بستر وب، آگاهی از فیشینگ و یافتن راهکارهای شناسایی و مقابله با آن از اهمیت بالایی در حوزه تجارت آنلاین و امنیت سایبری برخوردار است. در این پرونده و در قالب مجموعه مقالات«هزارتوی کلاهبرداری اینترنتی (فیشینگ)» به کنکاش و جستوجوی موشکافانه درباره هر آنچه که میبایست از فیشینگ بدانید، میپردازیم.
در مقاله اول، ابتدا با تعریف فیشینگ آشنا میشویم، سپس تاریخچه فیشینگ را تبیین میکنیم، در ادامه به این سوال پاسخ میدهیم که چرا فیشینگ یک معضل اساسی محسوب میشود؟ و مثالی عملی برای یک حمله فیشینگ میآوریم و در آخر به بررسی برخی آمارهای مهم در حوزه فیشینگ در جهان میپردازیم.
فیشینگ (کلاهبرداری اینترنتی) چیست؟
فیشینگ نوعی حمله امنیت سایبری برای فریب کاربران اینترنتی است که طی آن، حملهکننده تلاش میکند اطلاعات محرمانه کاربر مانند نام کاربری، گذرواژه و اطلاعات حساب بانکی وی را به دست آورد.
به عبارت دیگر، فیشینگ یک نوع تهدید رایانهای است که مهاجم از طریق کانالهای ارتباط الکترونیکی، با ایجاد اعتماد در تعامل با انسانها و با استفاده از پیامهای مهندسی شده روانشناسانه، به ترغیب کاربر برای انجام کارهایی که به نفع مهاجم است، اقدام میکند.
در این نوع کلاهبرداری، مهاجمان در قالب ایمیل، پیام متنی، پیام صوتی و تماس تلفنی، محتوایی را با ادعاهای مختلف به قربانی ارسال میکنند و خود را بهعنوان یک موجودیت قابل اعتماد معرفی کرده و نظر کاربر را جلب میکنند. در فیشینگ، حملهکننده کاربر را با یک پیام تحریککننده و وسوسهانگیز فریب داده تا اقدام به ورود به یک لینک یا پیوند مخرب کند.
این کلیک ممکن است درخواست دریافت اطلاعات کاربری، دریافت اطلاعات شخصی، دریافت اطلاعات بانکی، نصب یک بدافزار (اپلیکیشنی که قدرت تخریب و سرقت اینترنتی دارد) باشد و یا اینکه با تکنیکهای مختلفی، قربانی را به یک صفحه اینترنتی جعلی هدایت کند. پس از ورود کاربر به بدافزار یا صفحه وب جعلی، حملهکننده اقدام به سرقت اطلاعات حساس کاربران مانند کلیدواژهها، اطلاعات کارت، اطلاعات حساب بانکی و رمزهای عبور و یا اقدام به خرید اینترنتی غیرمجاز از کارت بانکی وی مینماید.
تاریخچه فیشینگ (کلاهبرداری اینترنتی)
مانند بسیاری از تهدیدات رایج اینترنتی، تاریخچه فیشینگ از دهه ۱۹۹۰ شروع شد. اصطلاح «فیشینگ» که به کلاهبرداری اینترنتی اشاره دارد، در اواسط دهه ۱۹۹۰، زمانی که هکرها شروع به استفاده از ایمیلهای جعلی برای یافتن اطلاعات کاربران ناآگاه کردند، به چالشی بحرانآفرین در حوزه وب مبدل گشت. از آنجایی که هکرهای اولیه اغلب به عنوان «phreaks» نامیده میشدند، این اصطلاح بهعنوان «فیشینگ» با «ph» شناخته شد.
از سال ۱۹۹۶، ایمیلهای منجر به فیشینگ رواج زیادی یافت؛ بهطوریکه در ایالات متحده، از هر ۱۵ حمله هکری، ۱۳ حمله با ایمیلهای جعلی صورت میگرفت. این ایمیلها سعی میکرد مردم را جذب کند و آنها را به سمت صفحات اینترنتی آلوده به ویروس بکشاند و هنگامی که بهدلیل ناآگاهی، کاربران با دستورالعملهای ایمیل ارسالی همراه میشدند، اطلاعات مهم آنها توسط هکر به سرقت میرفت.
از ۱۹۹۸ به بعد این، حملات فیشینگ علاوه بر مردم، سازمانهای مختلف را مورد هدف قرار داد. هکرها با ایجاد یک فضای اعتمادانگیز، محتوای جذاب را برای سازمانها به اشتراک میگذاشتند و با همراهی کاربران سازمانی، به سیستمها و دادههای حیاتی آنها یورش میبردند.
در دهه ۲۰۰۰، مهاجمان اینترنتی به سراغ حسابهای بانکی مردم و سازمانها رفتند. آنها از ایمیلهای منجر به فیشینگ برای فریب کاربران جهت افشای دادهها و اطلاعات اعتباری حساب بانکیشان استفاده میکردند. ایمیلها حاوی پیوندی به یک صفحه اینترنتی ویروسی در یک سایت مخرب بود که آدرس آن، شباهت زیادی به سایت رسمی بانک داشت؛ در واقع سایت مخرب، دامنه مشابهی از نام دامنه اصلی بانک بود (بهعنوان مثال paypai.com به جای paypal.com).
در سالهای بعد، مهاجمان علاوه بر سایتهای سازمانی و حسابهای بانکی مردم و سازمانها، به سراغ حسابهای کاربری و اعتباری افراد و سازمانها در سایتهای بزرگ مانند eBay و Google رفتند تا از اطلاعات کاربری ربوده شده برای سرقت پول، ارتکاب کلاهبرداری یا ارسال هرزنامه به سایر کاربران استفاده کنند.
چراکلاهبرداری اینترنتی یک معضل است؟
کلاه برداری اینترنتی یا فیشینگ، حفرهای خطرناک برای تجارت الکترونیک در جهان محسوب میشود. سالهای متمادی است که زیربنا و ساختار نظامهای اعتباری و مالی از حالت فیزیکی تغییر شکل دادهاند و برای سهولت در نقلوانتقال اطلاعات و پرداختهای مالی در کمترین زمان ممکن، به ساختارهای تحت وب روی آوردهاند. به همین دلیل است که شما میتوانید در کوتاهترین مدت ممکن، از وجود یک کالا، محصول یا اطلاعات موردنیاز و ضروری از دورترین نقطه به محل سکونت خود آگاهی یافته، خریداری کرده و در اختیار داشته باشید. اما فراهمآوری سازوکارهای تامین امنیت سایبری، از ملزومات این بسترهای نوین است.
وجود مجرمان سایبری و کلاهبرداران اینترنتی که بهعنوان هکرهای آماتور یا حرفهای به سراغ سرقت اطلاعات حسابهای کاربری و حسابهای بانکی افراد و سازمانها میروند، میتواند ادامه تجارت و مبادلات الکترونیک در جهان را دستخوش تغییرات ناخواسته کند. اگر امنیت سایبری با حملات فیشینگ به آسیب جدی دچار شود و چارهای کارساز برای آن اندیشیده نشود، قطعا بسیاری از سازمانها، کسبوکارها، صنایع و کمپانیهای بزرگ جهان دچار اختلال در عملکرد و تبادلات خود خواهند شد که این امر یه آشفتگی و بینظمی همهگیر و جهانی جبرانناپذیر را رقم خواهد زد.
مجرمان سایبری از ایمیل برای حملات فیشینگ استفاده میکنند، زیرا آسان، ارزان و موثر است. دسترسی به آدرسهای ایمیل نیز به سهولت انجام میگیرد و ارسال ایمیل تقریبا رایگان است. با تلاش کم و هزینه کم، مهاجمان میتوانند به سرعت به دادههای ارزشمند دسترسی پیدا کنند.
دادههایی که مجرمان سایبری به دنبال آن هستند شامل اطلاعات شناسایی شخصی، دادههای حساب مالی، شماره کارتهای اعتباری و بانکی و رمزهای اول و دوم، سوابق مالیاتی و پزشکی و همچنین دادههای تجاری حساس مانند نام مشتریان و اطلاعات تماس آنها، فرمولهای محصولات اختصاصی و ارتباطات محرمانه و خصوصی حوزههای سازمانی و شخصی است. مجرمان سایبری همچنین از حملات فیشینگ برای دسترسی مستقیم به رسانههای اجتماعی خصوصی و سازمانی و یا کسب مجوز برای اصلاح و به خطر انداختن سیستمهای متصل مانند پایانههای فروش و سیستمهای پردازش سفارش استفاده میکنند.
همچنینی کسانی که گرفتار کلاهبرداریهای فیشینگ میشوند، در صورت موفقیت حمله، به ویروسهای بدافزاری (از جمله باج افزار)، سرقت اطلاعات هویتی و مالی و از دست دادن دادههای مهم و حیاتی دچار شوند. لذا مسئله سهولت در انجام حملات فیشینگ و اطلاعاتی که در پی آن افشا میشود، خود یک معضل اساسی است که باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
مثالی عملی برای یک حمله فیشینگ
مورد زیر، یک نمونه تلاش رایج برای کلاهبرداری فیشینگ را نشان میدهد:
در سال ۲۰۲۱۲، یک ایمیل جعلی با آدرس ظاهری myuniversity.edu بهصورت انبوه بین اعضای هیئتعلمی یکی از دانشگاههای معتبر آمریکا توزیع میشود.
این ایمیل ادعا میکند که رمز عبور کاربر در شرف منقضی شدن است و اعلام میکند کاربر در اسرع وقت میبایست به لینک پیوند myuniversity.edu/renewal مراجعه کند تا رمز عبور خود را ظرف ۲۴ ساعت تمدید کند.
با کلیک کردن روی این لینک، شرایط زیر به وقوع پیوست:
کاربران به صفحه myuniversity.edurenewal.com هدایت شدند. این صفحه که یک صفحه جعلی بود و دقیقا مانند صفحه تمدید واقعی رمز عبور کاربری طراحی شده بود، از کاربران وارد کردن رمزهای عبور فعلی و جدید را درخواست میکند. مهاجم سایبری با نظارت بر عملکرد کاربران در صفحه جعلی، رمز عبور آنها را سرقت کرده و به مناطق امن در شبکه دانشگاه، دسترسی پیدا کرد.
این حمله سایبری، حدود ۴میلیون دلار خسارت در سال ۲۰۱۲ برای این سازمان دانشگاهی ایجاد کرد.
برخی از مهمترین آمارهای حوزه فیشینگ در جهان
فیشینگ و کلاهبرداری اینترنتی، یک تهدید بزرگ برای افراد و مشاغل در کل جهان محسوب میشود. آگاهی از برخی آمارها در حوزه فیشینیگ، ما را بیشتر با این چالش تحت وب و جدی بودن حملات فیشینگ آشنا میکند.
*۲۴۱,۳۲۴ حمله فیشینگ در سال ۲۰۲۱ گزارش شده است که ۱۱۰درصد افزایش نسبت به ۱۱۴۷۰۲ مورد گزارش شده در سال ۲۰۲۰ داشته باشد.
*۷۲ حمله موفق فیشینگ در هر ۱ ساعت تا پایان ۶ ماهه اول سال ۲۰۲۲
* افزایش بیش از ۱۳۵ % در میزان حملات فیشینگ؛ پیشبینی انجام شده تا پایان سال ۲۰۲۲
*۷۵% پاسخدهندگان نظرسنجی ایالات متحده، حداقل یک بار مورد حملات فیشینگ واقع شدهاند.
*۹۶% از حملات فیشینگ با استفاده از ایمیل انجام میشود.
*۳.۹۲ میلیون دلار میانگین خسارت برآوردی به یک سازمان پس از یک حمله فیشینگ پیشرفته است.
