حذف ارز ترجیحی در حوزه دارو به چالشی جدی در نظام سلامت تبدیل شده است. موافقان این سیاست افزایش قیمت و کمبود دارو را به حذف ارز ترجیحی مرتبط میدانند، در حالی که منتقدان بر این باورند که مشکلات بازار دارو ناشی از ضعف مدیریت و ناکارآمدی زنجیره تأمین است.
یک عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، با اشاره به نرخ ارز و مسائل مختلف حوزه دارو گفت: چه جنگ باشد، چه حذف ارز ترجیحی و غیره، بالاخره مشکلاتی در مورد گرانی دارو و همچنین نبود برخی داروها که دیگر اساساً برای تولیدکننده صرفه اقتصادی ندارد متأسفانه به وجود آمده است.
صنعت داروسازی ایران در آبان 1404 همزمان، دو مسیر متضاد را طی کرد؛ از یک سو تولید در شرکتهای لیدر با رشد قابل توجهی همراه شد و از سوی دیگر، افزایش شدید قیمت دارو فشار سنگینی بر مصرفکنندگان وارد کرد. به این ترتیب، جهش درآمد شرکتها در این دوره، بیش از آنکه محصول فروش واقعی باشد، نتیجه مستقیم تورم، حذف ارز ترجیحی و واقعیسازی اجباری قیمتها است؛ روندی که به گفته متولیان صنعت، ادامه فعالیت داروسازان را به نقطهای بحرانی رسانده است.
زنجیره تأمین و توزیع دارو در ایران با اختلالات جدی مواجه است. بیماران از نبود الگوی مشخص برای دسترسی به داروهای موردنیاز از جمله برای درمان سرطان، شکایت دارند. برخی معتقدند سهمیهبندی داروها بهصورت انحصاری انجام میشود و شایعاتی درباره رانت و مافیا در توزیع دارو وجود دارد.