موج گرمای بیسابقه در اروپا، سطح آب رودخانه راین را به پایینترین میزان خود در ۳۶ سال گذشته رسانده است؛ رخدادی که علاوه بر افزایش چشمگیر هزینههای حملونقل، انتقال زغالسنگ، فرآوردههای نفتی و سایر کالاهای حیاتی به آلمان و کشورهای همسایه را با چالش جدی روبهرو کرده است.
برخلاف تصور رایج، موجهای گرمای شدید تنها نیروگاههای هستهای را تحت تأثیر قرار نمیدهند، بلکه تقریباً تمام روشهای تولید برق، از نیروگاههای زغالسنگی و گازی گرفته تا نیروگاههای برقآبی، بادی و خورشیدی، در برابر افزایش دما با افت راندمان و کاهش تولید انرژی مواجه میشوند.
دفتر منطقهای سازمان جهانی بهداشت در اروپا (WHO/Europe) روز گذشته (پنجشنبه) اعلام کرد که دادههای حاصل از پنج کشور اروپایی نشاندهنده وقوع نزدیک به ۱۰ هزار مورد مرگومیر مازاد بر معمول ناشی از گرما در تابستان امسال است.
موج گرمای بیسابقه در آلمان تنها به ثبت رکوردهای دمایی محدود نشد، بلکه بر اساس آمار اولیه، جان هزاران نفر را نیز گرفت. دادههای رسمی نشان میدهد تنها در یک هفته از اواخر ژوئن، بیش از ۵ هزار مورد مرگ اضافی در این کشور ثبت شده است.
همزمان با آغاز یک دوره جدید و احتمالاً بیسابقه از النینو، دانشمندان اقلیمشناس در سراسر جهان در حال بررسی این پرسش مهم هستند که آیا گرمایش جهانی ناشی از فعالیتهای انسانی باعث تشدید این پدیده شده است یا خیر.
موج گرمای ۴۴ درجهای اروپا شبکه برق فرانسه، ایتالیا، انگلیس و اسپانیا را بحرانی کرد و برق صدها هزار خانوار را قطع نمود. این بحران همراه با مختل شدن حملونقل ریلی و تهدید کشاورزی، میلیاردها دلار خسارت به اقتصاد قاره زده است.
تحلیلهای جدید نشان میدهد چندین مسابقه جام جهانی ۲۰۲۶ در شرایط گرمایی برگزار شدهاند که از نظر کارشناسان سلامت و اتحادیه جهانی بازیکنان فوتبال، میتوانست مستحق تعویق یا تغییر زمان برگزاری باشد. افزایش دما، رطوبت بالا و تأثیرات تغییرات اقلیمی، اکنون به یکی از مهمترین چالشهای این تورنمنت تبدیل شده.
رئیس مرکز ملی پیشبینی و مدیریت بحران مخاطرات وضع هوای سازمان هواشناسی با اشاره به افزایش دما در جهان درپی حاکمیت النینو گفت: تغییرات اقلیمی نیز موجب بالا رفتن دما میشود و در شرایط النینو هر دو عامل باعث افزایش متوسط دمای جهانی میشوند.
در حالی که بسیاری از کشورها برای مقابله با گرمایش جهانی به دنبال فناوریهای نوظهور هستند، سنگاپور راهی متفاوت را انتخاب کرده است. این کشور با احیای فناوری ۱۴۰ ساله «سرمایش منطقهای» تلاش میکند مصرف انرژی را کاهش داده، وابستگی به سیستمهای پرمصرف تهویه مطبوع را کم کند.
رئیس مرکز ملی هوا و تغییر اقلیم با بیان اینکه میانگین دمای ایران در چند دهه اخیر بیش از ۲.۷ درجه سانتیگراد افزایش یافته است گفت: این روند پیامدهای جدی برای امنیت آب، غذا و پایداری سرزمین به همراه دارد.
تحقیقات جدید نشان میدهد تغییرات اقلیمی و افزایش دمای ناشی از مصرف سوختهای فسیلی، شرایط آبوهوایی مکه را بهطور چشمگیری تغییر داده است. دانشمندان هشدار میدهند که بدون کاهش سریع انتشار گازهای گلخانهای، مراسم حج تا پایان قرن جاری تقریباً در تمام ماههای سال با خطر گرمای مرگبار همراه خواهد بود.
مقامات فرانسه امروز (سهشنبه) اعلام کردند هفت نفر در نقاط مختلف این کشور در شرایطی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم با موج گرمای فعلی مرتبط بوده، جان خود را از دست دادهاند.
در حالی که فیفا تلاش میکند جام جهانی ۲۰۲۶ را با شعارهای زیستمحیطی و وعدههای «سبز» تبلیغ کند، بسیاری از کارشناسان معتقدند این تورنمنت میلیونها تن گاز گلخانهای تولید خواهد کرد و حتی سلامت بازیکنان و هواداران را به دلیل گرمای شدید ناشی از تغییرات اقلیمی تهدید میکند.
یک مطالعه بینالمللی نشان میدهد یخچالهای طبیعی زمین در سال ۲۰۲۵ حدود ۴۰۸ گیگاتن، یخ از دست دادهاند که تقریبا ۱.۱ میلیمتر در افزایش سطح آب دریاهای جهان نقش داشته است.
محققان در مطالعهای تازه، با بهرهگیری از مدلهای اقلیمی، آینده کشت زعفران ایران را در برابر دو سناریوی متفاوت انتشار گازهای گلخانهای بررسی کردهاند تا چشماندازی از وضعیت زمینهای مستعد تا سال ۲۱۰۰ ترسیم کنند.
قطب شمال در گرمترین فصل خود در ۱۲۵ سال اخیر قرار دارد و یخهای دریایی به کمترین میزان خود در ۴۷ سال گذشته رسیدهاند. این تغییرات که در گزارش سالانه NOAA به آن اشاره شده، نشاندهنده تسریع تغییرات اقلیمی در منطقه است.
«سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیک»، سامانه نظارت ماهوارهای اتحادیه اروپا در گزارشی اعلام کرد: تقریبا قطعی است که سال ۲۰۲۵ میلادی، یکی از سه سال گرم ثبت شده در جهان از زمان ثبت رکوردهای دما تاکنون خواهد بود.
در سکوت گرمای فزاینده، در میان دود آتشسوزیهای بیپایان و در هر نفس آلودهای که میلیونها انسان میکشد، تغییرات اقلیمی دیگر پیشبینیِ دور از دسترس نیست. بلکه واقعیتی خونین و فوری است. این بحران، که روزبهروز جان صدها هزار نفر را میگیرد، دیگر تنها مسئلهای زیستمحیطی یا علمی محسوب نمیشود؛ بلکه به بحرانی انسانی و جهانی تبدیل شده که سلامت، امنیت و بقای انسانها را در معرض خطر جدی قرار داده است.
افزایش سریع سطح دریاها، یکی از جدیترین پیامدهای تغییرات اقلیمی، تهدیدی فزاینده برای شهرهای ساحلی، اقتصاد جهانی و امنیت غذایی است. پژوهشهای اخیر نشان میدهند که این روند با سرعتی بیسابقه در هزاران سال گذشته در حال وقوع است و نیازمند اقدامات فوری جهانی و محلی است.