به گزارش تجارت نیوز، یک معلم بازنشسته از آرزوهایی روایت می‌کند که با تاخیر دولت بر باد رفته است:

پرده اول: مهرماه ۱۴۰۲

حکم بازنشستگی را که به دستش دادند، حسی آمیخته از شادی و دلتنگی وجودش را فرا گرفت. سی سال از نخستین روزی که به عنوان دبیر وارد کلاس شده بود، می گذشت . چند لحظه چشمهایش را بست و با خود اندیشد که با پاداش زحمات ۳۰ ساله اش چه کارهایی می تواند بکند. مهتر از همه عمل همسرش بود که باید در اولین فرصت انجام می شد. فکر کرد اگر مبلغی باقی بماند، جهیزیه دخترش را کامل می کند یا برای پسرش یک ماشین دست دوم تمیز می‌خرد تا با آن مسافرکشی کند یا شاید هم با همسرش به زیارت بروند و …. تصمیم گرفت اول قیمت سکه را چک کند تا ارزش واقعی پاداشش را بداند. قیمت یک قطعه سکه تمام امامی ۲۵ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان….

پاییز ۱۴۰۲ جای خود را به زمستان می دهد اما خبری از پاداش نیست. سال ۱۴۰۳ فرا می رسد؛ فروردین، اردیبهشت و خرداد ۱۴۰۳ هم سپری می شود . تابستان می‌آید و می‌رود. حالا دیگر فرهنگیان خسته از سی سال تعلیم و تعلم به فرزندان ایران زمین با برپایی تجمعات آرام خواستار واریز پاداش خدمتشان می‌شوند . بالاخره ۴۰ درصد مبلغ در مهرماه ۱۴۰۳ برای فرهنگیان واریز می‌شود. سخنگوی وزارت آموزش و پرورش ابراز امیدواری می‌کند که بقیه این مبلغ را هم تا پایان پاییز به حساب فرهنگیان بازنشسته واریز کنند اما افسوس که این امید هم ناامید می شود. شب بلند یلدا به صبح سپید زمستان ۱۴۰۳ گره می‌خورد اما هنوز خبری از باقیمانده پاداش نیست. سوال این است چرا در دیگر دستگاهها پاداش خدمت بازنشستگان پرداخت شده و کسری بودجه تنها شامل حال پاداش فرهنگیان بازنشسته شده است ؟ آیا چنین برخوردهای بی‌مهر و تبعیض آمیزی موجب دلسردی جامعه بزرگ فرهنگی نمی‌شود و تاثیر مستقیمی بر پرروش آینده سازان این مرز و بوم ندارد؟

پرده دوم : دی ماه ۱۴۰۳. قیمت یک قطعه سکه تمام امامی ۵۷میلیون و ۶۰۰ هزار تومان

ارزش پاداش فرهنگیان بازنشسته سال ۱۴۰۲ دقیقا نصف شده است حالا دیگر با این مبلغ در کنار عمل همسرش که مدتهاست به تاخیر افتاده و جان او را در مخاطره انداخته است، نه جهیزیه می توان خرید و نه ماشین دست دوم تمیز. چه کسی افت ارزش پاداش فرهنگیان بازنشسته را جبران می‌کند؟