به گزارش تجارت نیوز، بیل برنز: رئیس پیشین سیا گفت: وقتی آینده تنگه هرمز همچنان نامشخص است، سخت میشود گزینه پیروزی را باورپذیر جلوه داد. میتوان تنش را تشدید کرد و تصمیم گرفت که زمان انجام هر اقدامی برای تغییر رژیم فرا رسیده است؛ اما این گزینه به دلایل کاملاً روشن، چندان جذاب نیست.
میتوان محاصره دریایی را گسترش داد و آن را با حملات هوایی علیه زیرساختها همراه کرد، اما بهنظر من این بهتنهایی باعث نمیشود این رژیم سرسخت پرچم سفید را بالا ببرد.
و این ما را به گزینه اول میرساند: جدیتر شدن در دیپلماسی؛ دیپلماسیای که با احتمال استفاده از زور پشتیبانی شود، یا شاید حتی مهمتر از آن، دیپلماسیای که واقعاً جدی دنبال شود.
حتی در مذاکرات محرمانه با ایرانیها، ما توانستیم روی گروهی بسیار حرفهای از افراد حساب کنیم که کار را بلد بودند. بعد از آن، یک سال و نیم مذاکرات فشرده با حضور صدها نفر از هر دو طرف انجام شد و در نهایت به توافقی منجر شد.
من آخرین کسی هستم که بخواهد ادعا کند توافق هستهای در دوران اوباما، توافقی بینقص بود، اما توافقی بهاندازه کافی خوب بود.
خروج از آن اشتباه بود. فکر میکنم هر توافقی که اکنون شکل بگیرد، دستکم از نظر ساختار کلی، شباهت زیادی به همان توافق خواهد داشت.
این، حداقلیترین گزینهای است که اکنون میتوان دنبال کرد. البته فکر میکنم سختتر خواهد بود که رژیم ایران را وادار کنند ۹۸ درصد ذخایر اورانیوم غنیشده خود را، همانطور که در توافق جامع هستهای انجام شد، صادر کند اما احتمالاً با بازرسیهای سختگیرانه و همراه با اطلاعات قوی آمریکا و اسرائیل، میتوان تا حد زیادی مطمئن بود که اگر بخواهند از توافق تخطی کنند، دستشان رو میشود.
در نهایت مسئله تنگه باقی میماند؛ جایی که ایرانیها، پس از آنکه متوجه مزیت راهبردی آن شدهاند، با تمام توان خواهند جنگید تا کنترل آن را حفظ کنند.
فکر میکنم فرصت آشکار این است که کشورهای زیادی که به عبور آزادانه از تنگه هرمز منفعت دارند، بسیج شوند و از این طریق فشار بر ایران افزایش یابد. سپس شاید بتوان نوعی سازوکار بینالمللی ایجاد کرد که در آن کشورهای حاشیه تنگه بتوانند درآمدی برای جبران هزینههای خسارتهای زیستمحیطی ایجاد کنند، اما در عین حال کنترل انحصاری را از ایران بگیرند.
منبع: انتخاب
