به گزارش تجارت نیوز، درگیری نظامی علاوهبر ایجاد بحرانهای امنیتی و سیاسی، تبعات گسترده محیطزیستی نیز دارد. بهعنوان مثال، جنگ میتواند با تخریب زیرساختهای نفتی، موجب نشت نفت و دیگر آلایندهها شود، و با ایجاد اختلال در چرخههای زیستی به زیستگاههای ساحلی و دریایی آسیب بزند. در این میان سلامت و معیشت افراد نیز در خطر قرار میگیرد. نشت مواد نفتی یکی از عمدهترین دلایل آلودگی محیطهای دریایی و اقیانوسی است.
در صورت ورود آلودگی نفتی به محیط، احیای سلامت اکوسیستم میتواند سالها به درازا بکشد
از آثار اجتماعی آلودگی نفت و گاز در محیط دریایی میتوان به تغییر شیوه زندگی و کار افراد منطقه و احساس امنیت اشاره کرد. ورود آلودگیهای ناشی از فعالیت یا اختلال در فعالیت صنعت نفت و گاز در صورت ورود به اکوسیستم بهطور مستقیم منجر به زیانهای بهداشتی میشود و به سلامت انسان و دیگر جانداران اکوسیستم آسیب میرساند. هیدروکربنهای نفتی از راههای مختلف به محیط وارد میشوند و منطقه وسیعی را آلوده میکنند. احیای منطقه آسیبدیده میتواند سالیان دراز به طول بیانجامد و هزینههای هنگفتی دارد.
نشت نفت به محیط دریایی علاوه به آسیب به تنوع زیستی و سلامت جانداران، صنایع شیلات، گردشگری، دریانوردی و… را تهدید میکند
آلودگی محیطزیست در نهایت اثرات منفی بر زنجیره غذایی و بهره انسانی از تنوع زیستی میگذارد. بعضی گروهها ممکن است بیشاز دیگران از فقر و کاهش استانداردهای زندگی ناشی از تخریب اکوسیستم متضرر شوند. نشت نفت صنایع شیلات، گردشگری و دریانوردی را تحتتأثیر قرار میدهد و موجب کاهش بهرهبرداری افراد یا از دست رفتن مشاغل مربوط به این حوزه میشود.
آلودگی محیطزیست جوامع محلی را در معرض آسیبهای گوناگون قرار میدهد / جوامع محلی از خسارات توسعه بیشاز منافعش سهم میبرند
جوامع محلی غالبا از پروژههای بزرگ توسعهای چندان نفعی نمیبرند اما وقتی پای زیان و خسارت در میان باشد، ناگزیر بیشترین هزینه را پرداخت میکنند. ورود آلایندههای مرتبط با صنایع به محیط، جوامع محلی را در معرض انواع گوناگون تأثیرات مخرب از قبیل کاهش تدریجی منابع طبیعی و زوال کیفیت آب یا هوا یا پیامدهای منفی اجتماعی، ایمنی، امنیتی و بهداشتی قرار میدهد.
تشخیص مسئولیت و مقابله با آلودگی نفتی ابعاد پیچیدهای دارد
آلودگی نفتی نظر به سیالیت آب دریا خسارت زیادی به محیطزیست و اقتصاد کشورهای ساحلی میکند. مسئولیت مدنی مرتبط با آلودگی نفتی در دریا مسئلهای است که ابعاد پیچیدهای دارد. همیشه بهترین راه حفاظت از محیطزیست، پیشگیری از ورود آلودگی است. همکاری کشورهای حاشیه محیطهای دریایی مسیر حفاظت را هموارتر میکند.
بهترین زمان برای مقابله با آلودگی نفتی در محیط آبی در مراحل اولیه ورود به محیط است / انکار وضعیت موجب از دست رفتن فرصت میشود
در مواقع تنش و قطع همکاری، اتفاقات بسیاری میتواند موجب پدید آمدن لکههای نفتی و دیگر انواع آلودگی نفتی در دریا باشد. پساز ورود نفت به دریا عوامل متفاوتی از قبیل باد، جزرومد و… باعث جابهجایی لکه نفتی و پخش شدن آن میشوند. بهترین زمان کنترل آلودگی نفتی در مراحل اولیه ورود نفت به دریا و پیشاز پخش شدن آن است. انکار حوادث مشکلات را حل نمیکند و با به تأخیر انداختن شیوههای کنترل، بهبود وضعیت را به تعویق میاندازد. در این میان آنچه از دست میرود، زیست جانداران و سلامت محیطی است که زندگی افراد به آن وابسته است.
