به گزارش تجارت نیوز، به نوشته وال استریت ژورنال، واشنگتن در نظر دارد که تا چند سال آینده چهار زیردریایی را در فرودگاه هماس استرلینگ مستقر کند. گفته میشود اولین ناو مورد نظر سال ۲۰۲۷ به این پایگاه خواهد رسید. این روند بخشی از ادغام نظامی با متحدان پاسیفیک است که هدف آن ایجاد بازدارندگی در برابر چین خواهد بود. استرالیا میلیاردها دلار در این پایگاه و یک منطقه تعمیر و نگهداری در نزدیکی این جغرافیا سرمایهگذاری کرده است.
از منظر ایالات متحده، این توافق مزیت حیاتی برای درگیری احتمالی با چین فراهم میآورد. ایالات متحده زیردریاییهای خود را در گوام مستقر خواهد کرد، اما چین ممکن است در مراحل ابتدایی جنگ این بخش را هدف حملات موشکیاش قرار داده و به احتمال زیاد تاسیسات نظامی جزیره را از کار بیندازد.
از همین رو به نوشته وال استریت ژورنال انجام تعمیرات زیردریاییها در غرب استرالیا به ایالات متحده فرصتی برای تعمیرات میدهد؛ در مکانی که به مناطق بحرانی، بهویژه دریای چین جنوبی و تایوان، که چین آن را سرزمین خود میداند و در صورت لزوم قصد تصرف آن را دارد، نسبتاً نزدیک است. تحلیلگران دفاعی بر این باورند که در حال حاضر بیشتر تعمیرات در گوام، پرل هاربر یا خاک اصلی ایالات متحده انجام میشود و فرایند کشتیسازیهای ایالات متحده بهسرعت در حال تکمیل است.
لینکولن رفیاستک، دریادار ارشد که فرمانده یک گروه زیردریایی ایالات متحده است، در دیدار اخیر از این پایگاه گفت: «اگر شما درگیر جنگی باشید و کشتیهای شما آسیب ببینند، قطعاً به دنبال آن هستید تا سریعتر به میدان بازگردید. بنابر این، داشتن این جغرافیا به نیروی دریایی ایالات متحده این امکان را خواهد داد که سریعتر به میدان بازگردد.»
یکپارچگی نظامی با متحدان
فرودگاه هماس استرلینگ نمونهای دیگر از ادغام نظامی ایالات متحده و متحدانش است که امیدوارند این نمایش قدرت، در نهایت چین را قانع کند که حمله به تایوان هزینههای زیادی برای این کشور خواهد داشت. نیروهای نظامی ایالات متحده و متحدان به طور فزایندهای در حال آموزش مشترک و خرید تجهیزات مشابه هستند تا نیروهای خود را نه تنها قادر به همکاری کنند، بلکه قابلیت تبادلپذیری تجهیزات را هم داشته باشند.
دولت استرالیا حدود ۵.۶ میلیارد دلار در این فرودگاه سرمایهگذاری کرده، سرمایهگذاری برای تحقق خواستههایی چون تقویت مرکز آموزش، مسکن، بهبود اسکله زیردریاییها، تأسیسات پردازش زبالههای رادیواکتیو و تأمین برق. اواخر سال گذشته، زیردریایی USS Vermont، از کلاس ویرجینیا ایالات متحده – پیشرفتهترین زیردریایی حمله نیروی دریایی – برای حدود چهار هفته به این پایگاه سفر کرد. پرسنل ایالات متحده و استرالیا روی دهها کار تعمیراتی با این زیردریایی همکاری کردند.
این پایگاه در جزیرهای قرار گرفته که با یک پل به سرزمین اصلی متصل میشود. در طول بازدید اخیر از پایگاه، جرثقیلها بالای یک ساختمان نیمهتمام دیده میشدند. همچنین آپارتمانهای جدیدی برای پرسنل نظامی با منظره دریا تعریف شده بود.
سرمایهگذاری در تأسیسات تعمیر و ساخت کشتیها
در نزدیکی سرزمین اصلی، استرالیا تاکنون ۸.۴ میلیارد دلار برای ایجاد منطقهای برای تعمیر و ساخت کشتی در حومهای به نام هندرسون اختصاص داده است. براین کلارک، پژوهشگر ارشد فعال در موسسه هادسن در این باره به وال استریت ژورنال گفت: «تأسیسات استرالیا باید بیشتر از گوام باشد.» او افزود: «از منظر نظری، نیروی دریایی میتواند بسته تعمیرات اساسی را در استرالیا انجام داده و کارهای مورد نیاز در بازگشت زیردریاییها به خانه را کاهش دهد.» زیرا استرالیا به هیچ عنوان اجازه حضور پایگاههای خارجی در خاک خود را نخواهد داد، از همین رو مقامات عمومی استقرار زیردریاییهای ایالات متحده را نوعی استقرار چرخشی خوانده اند، اما آمادهسازیها نشان میدهد که زیردریاییهای ایالات متحده ممکن است مدتی در این منطقه مستقر بمانند.
مقامات استرالیایی انتظار دارند که حدود ۱۲۰۰ نفر از پرسنل ایالات متحده و بریتانیا به این منطقه منتقل شوند، زیرا بریتانیا نیز به دنبال آن است تا زیردریایی خود را از فرودگاه هماس استرلینگ اداره کند.
چالشها و نگرانیها
این طرحها برای کشوری که هیچ تجربهای در زمینه مدیریت زیردریاییهای هستهای خود ندارد، چالشهایی ایجاد میکند. برخی تحلیلگران هشدار دادهاند که راهاندازی چنین منطقه و تاسیساتی ممکن است دشوار باشد. مقامات استرالیایی اشاره کردهاند که قابلیت «دکترای اضطراری» برای تعمیرات غیرمنتظره، میتواند بستر را برای تعمیرات بزرگ هموار کند اما برای تحقق این گزاره باید تا سال ۲۰۳۰ صبر کرد.
برنت سادلر، پژوهشگر ارشد فعال در بنیاد هریتیج که پیشتر در زیردریاییهای ایالات متحده خدمت کرده، در این باره مدعی است: «اگر زیردریاییهای ایالات متحده بخواهند به طور مستمر در استرالیا مستقر شوند، پس توانایی انجام تعمیرات اساسی اضطراری حیاتی است.» علاوه بر این چنین طرحهایی با موانع دیگری روبهرو هستند، از جمله نیاز به ۹ میلیارد دلار اضافی برای تکمیل تأسیسات تعمیر و ساخت کشتی در هندرسون. جذب نیروی کار در منطقهای با اقتصاد قوی معدنی ممکن است هزینهبر باشد.
نگرانیهای عمومی و اعتراضات محلی
برخی از ساکنان محلی نگران زبالههای رادیواکتیو هستند و اضافهشدن پرسنل نظامی بیشتر که ممکن است فشار بیشتری به بازار مسکن تحمیل کند. همچنین نگرانیهایی وجود دارد که حضور زیردریاییهای ایالات متحده در نزدیکی این منطقه میتواند این جغرافیا را به هدفی بزرگ تبدیل کند. سوفی مکنیل، عضو مجلس ایالتی از حزب سبزهای استرالیا که مخالف این طرحها است، در این باره به وال استریت ژورنال گفت: «این منطقه زیبا در سواحل جنوب غربی استرالیا قرار است به یک پایگاه بزرگ نیروی دریایی ایالات متحده تبدیل شود.» او افزود: «عموم مردم بهطور تدریجی از آنچه که این تغییرات برای این بخش خوابآلود از جهان به دنبال خواهد داشت، آگاه میشوند.»
آکوس و توسعه آینده
استقرار زیردریاییها در فرودگاه هماس استرلینگ بخشی از توافق آکوس (AUKUS) بین ایالات متحده، بریتانیا و استرالیا است. طبق این توافق، استرالیا قرار است از اوایل دهه ۲۰۳۰ زیردریاییهای هستهای کلاس ویرجینیا از ایالات متحده دریافت کند، در حالی که ناوگان فعلی استرالیا تنها زیردریاییهای دیزلالکتریکی دارد.
با این حال، ساخت زیردریاییها در ایالات متحده با کندی پیش میرود و هنوز نگرانیهایی وجود دارد که ایالات متحده نتواند زیردریاییها را به استرالیا بفروشد. مالکوم ترنبل، نخستوزیر پیشین استرالیا از حزب لیبرال میانهرو، در این باره مدعی است: «آیا منافع استرالیا در این است که یک پایگاه زیردریایی ایالات متحده در فرودگاه هماس استرلینگ مستقر باشد؟ من فکر نمیکنم این به نفع ما باشد.» او افزود: «من به حاکمیت استرالیا اعتقاد دارم و معتقدم که حاکمیت استرالیا قربانی بزرگی توافق آکوس است.»
اما طرفداران این طرح بر این باورند که حضور زیردریاییهای ایالات متحده در فرودگاه هماس استرلینگ به ایجاد شغل کمک کرده و مزایای برای زیردریاییهای هستهای که سرعت و استقامت بیشتری نسبت به سایر زیردریاییها دارند، فراهم میآورد. به بیانی دیگر زیردریاییهای ایالات متحده میتوانند به استرالیا کمک کنند تا در نقاط حساس تجاری مهم خود را در شمال کشور گشتزنی کند.
همچنین این امکان فراهم خواهد شد تا مرکز مناسبی ایجاد شود که از آنجا زیردریاییهای ایالات متحده قادر به مسدود کردن مسیرهای مهم کشتیرانی شوند و در صورت وقوع درگیری، تجارت چین را مختل کنند.
چالشهای بلندمدت و تأثیرات استراتژیک
طرحهای فوق نگرانیهایی را در میان برخی از تحلیلگران و سیاستمداران استرالیایی بهویژه در زمینه مسائل زیستمحیطی و امنیتی ایجاد کرده. نگرانیها از جمله تهدیدهای امنیتی احتمالی ناشی از حضور زیردریاییهای هستهای ایالات متحده در منطقه، بهویژه افزایش ریسک حملات چین به این پایگاه. همچنین نگرانیهایی وجود دارد که این پایگاهها ممکن است به هدفهای مهم نظامی در صورت بروز درگیری تبدیل شوند.
در کنار اینها، برخی مخالفان نگران از دست رفتن بخشی از حاکمیت استرالیا در نتیجه این همکاری نظامی هستند. استقرار طولانیمدت زیردریاییهای ایالات متحده ممکن است استرالیا را به یک محور نظامی تبدیل کرده و این بازیگر را تحت فشار قرار دهد، از جمله فشار بر منابع انسانی، افزایش هزینهها و مشکلات اقتصادی در مناطق نزدیک به پایگاههای نظامی.
با این حال، طرفداران این طرحها بر این باورند که این همکاریها نه تنها منافع نظامی به دنبال دارد بلکه به استرالیا در تقویت موقعیت استراتژیک خود در منطقه کمک خواهد کرد. این طرحها همچنین میتواند به ارتقای قدرت بازدارندگی استرالیا در برابر تهدیدات منطقهای، به ویژه در برابر چین، کمک کند. در نهایت، استقرار زیردریاییهای هستهای ایالات متحده در استرالیا در چارچوب توافق آکوس و تلاشهای استرالیا برای تقویت توان دفاعی و امنیتی خود در برابر تهدیدات چین، یک گام مهم و استراتژیک است.
با این حال، این طرحها با چالشهایی از جمله نگرانیهای زیستمحیطی، اقتصادی، و سیاسی روبهرو هستند که باید با دقت بررسی و مدیریت شوند. همانطور که تحلیلگران اشاره کردهاند، این تصمیم نه تنها از جنبههای نظامی و استراتژیک، بلکه از نظر اثرات آن بر حاکمیت و استقلال استرالیا نیز حائز اهمیت است.
