به زبان ساده، توکیو و مانیل دیگر صرفا شرکای آمریکا در چشمانداز انتزاعی «هندو-اقیانوس آرام آزاد و باز» نیستند؛ بلکه اکنون به زیرساختهای عملیاتی خط مقدم بازدارندگی آمریکا تبدیل شدهاند.
وزارت امور خارجه چین امروز -پنجشنبه- در واکنش به تحریمهای آمریکا علیه کوبا اعلام کرد: چین پیوسته با تحریمهای یکجانبه غیرقانونی که هیچ پایه و اساسی در حقوق بینالملل ندارند، مخالفت کرده است.
خودروسازان بزرگ آمریکا با تکیه بر بازار داخلی و حمایتهای تعرفهای، در برابر برتری فزاینده چین در صنعت خودروهای برقی قرار گرفتهاند، اما در بلندمدت با تهدید جدی ورود رقبا و تغییرات ساختاری صنعت مواجهاند.
دکترین مونرو دیگر پاسخگوی رقابت ژئوپلیتیکی قرن بیستویکم نیست و آمریکا برای مهار نفوذ فزاینده چین در آمریکای لاتین باید بهجای سیاست حذف، راهبرد رقابت اقتصادی و جابهجایی راهبردی را در پیش گیرد.
جهان وارد مرحلهای شده که در آن «امنیت اقتصادی» جای «کارایی اقتصادی» را گرفته و تجارت آزاد بهتدریج زیر سایه ملیگرایی اقتصادی و رقابتهای ژئوپلیتیکی قرار گرفته است.
یک پژوهشی تازه هشدار داده است که تشدید تنش میان واشنگتن و پکن بر سر تایوان، در صورت نبود سازوکارهای کنترلی، حتی میتواند به سناریوی جنگ هستهای منجر شود.
فارن افرز با انتشار یادداشتی تلاش دارد تا ضمن اشاره به پوست اندازی نظم حاکم بر جهان به این حقیقت اشاره کند که معادلات حاکم تغییر کرده اما بازتابی است از تعاملات عصر استعمار، عصری که در قالبش قدرت های میانی صرفا با تکیه بر قدرت های اصلی قادر به مانور بودند.
فارین پالسی با اشاره به تحولات جهانی بر این باور است که در شرایط امروز اعتماد به نفس رهبران چین افزایش یافته و این بازیگر تلاش دارد تا با صفآرایی نوین در نظم جهانی جایگاه خود را به عنوان بازیگر برتر بازتعریف کند.
فارن افرز با انتشار یادداشتی ضمن اشاره به پیامدهای محاصره تنگه هرمز از مدیریت این شاهراه توسط کشورمان به عنوان ابتکار عملی یاد کرد که می توان در سایر نقاط استراتزیک نیز تکرار شده و بدین طریق معماری امنیتی جهانی را برهم برند.
محاصره تنگه هرمز توسط ایالات متحده در کنار سایر برنامههای تهاجمی دونالد ترامپ موجب شده تا چین استراژی نظامی- امنیتی و اقتصادیاش را بازتعریف کرده و با لحاظ کردن اصل پایان هژمونی آمریکا خود را برای نقشآفرینی در جهانی که به سان جنگل است و تهدیدهای حاصل از آن، آماده کند.
گروهی از ناظران بر این باورند که سفر ترامپ به چین می تواند بستر را برای نقش آفرینی چین در تنش های حاکم بر خلیج فارس هموار کند، بازیگری که برای ایفای این نقش برخلاف پاکستان از اهرم های قدرتمندی برخوردار است.
با بسته شدن تنگه هرمز مسله صادرات و واردات نفت و همچنین چالش ذخایر نفتی کشورهای خلیج فارس به معمای لاینحلی تبدیل شده و به باور ناظران در صورتی که بن بست حاکم ادامه یابد این احتمال بالا است که معادلات انرژی در سطح جهان برهم ریخته و بازیگران با موانعی جدی در این زمینه روبهرو شوند.
دیدار رهبران چین و آمریکا در شرایطی انجام شد که به باور گروهی از ناظران که بیش از همه بر تنش میان دو بازیگر تاکید داشتند، دیدار انجام شده تاریخی و در نوع خود پردستاورد بود. از منظر این گروه فارغ از اختلافهایی که هنوز برجای مانده، اما ظاهرا شی و ترامپ توانستند درباره برخی از موضوعاتی به توافق برسند.
شبکه المیادین به نقل از منابع دیپلماتیک گزارش داد که ادعاهای مقامات آمریکایی درباره تغییر مواضع چین درخصوص برنامه هستهای ایران یا تنگه هرمز که پس از سفر ترامپ به پکن مطرح میشود بیپایه و اساس و کذب است.
وقتی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا و شی جین پینگ، رهبر چین، این هفته در پکن با هم ملاقات کنند، شاهد یک رویارویی مدرن با حال و هوای نبرد تن به تن خواهیم بود.