ترامپ با بهرهگیری از اهرم انرژی در ونزوئلا، ایران و روسیه، در پی محدود کردن دسترسی چین به منابع حیاتی، جذب دوباره مسکو به بازار اروپا و تثبیت برتری ژئوپلیتیکی آمریکا در اقتصاد جهانی است؛ راهبردی که میتواند به افزایش قیمت انرژی و تشدید تنشهای بینالمللی بینجامد.
رقابت با چین میتواند آستانه پذیرش مخاطرات هوش مصنوعی در آمریکا را تغییر دهد؛ ازاینرو، هرگونه کاهش تدابیر ایمنی باید بر ارزیابی فنی مستقل و شواهد تأییدشده استوار باشد، نه نگرانی از عقبماندن در حوزه فن آوری.
تنشزدایی میان واشنگتن و پکن بیش از آنکه نشانه تحول راهبردی باشد، مکثی تاکتیکی در رقابتی ساختاری بر سر برتری فناورانه، نفوذ ژئوپلیتیکی و موازنه قدرت است؛ رقابتی که تداوم آن، همکاری آمریکا و هند را برای مهار چین همچنان ضروری میسازد.
انرونیو نمونهای از انتقال فناوری توسعهیافته با بودجه آمریکا به زیرساخت صنعتی چین است؛ جایی که پکن با اتکا به زنجیرههای تولید و سیاست صنعتی خود، مزیت فناوری آمریکا را به چالش کشیده است.
جنگ ایران و خطر گسترش بحران، میتواند چین را که معمولا از مداخله در منازعات پرهیز میکند، به سمت ایفای نقش میانجی برای جلوگیری از تشدید درگیری و حفظ ثبات بازار انرژی سوق دهد.
شی جینپینگ احتمالا ترامپ را رهبری نمایشی و غیرقابلپیشبینی ارزیابی میکند، اما همزمان ممکن است از اختلافات داخلی آمریکا برداشت اشتباهی درباره افول قدرت واشنگتن داشته باشد.
احیای صنعت کشتیسازی آمریکا نه به واسطه خیالپردازی درباره «سلطه دریایی»، بلکه با حمایت هدفمند دولت، یارانههای جبرانی و بازسازی ظرفیت صنعتی برای دستیابی به سهمی واقعبینانه از بازار جهانی امکانپذیر است.
فرآیند تبدیل شدن چین به یک «رقیب راهبردی» برای آمریکا صرفاً نتیجه تغییر رفتار پکن نبود، بلکه حاصل تحول در برداشتهای نخبگان، نهادهای سیاستگذاری و شبکههای کارشناسی واشنگتن بود؛ بهگونهای که روایت «شکست سیاست تعامل» به گفتمان غالب تبدیل شد.
- شی جین پینگ رئیس جمهور چین در ضیافت شام سفید در دیدار با رئیس جمهور رئیس جمهور آمریکا گفت که دو طرف در جریان مذاکرات خود درباره شماره از مسائل به درک مشترک و تفاهم رسیده اند.
بیاعتمادی راهبردی میان واشنگتن و پکن، رقابتهای ژئوپلیتیکی و محدودیتهای سیاسی دو رهبر باعث شده دیدار ترامپ و شی نتواند به راهحلی برای بحرانهای فزاینده جهانی منجر شود.
طرح «جهنمنما» با تکیه بر انبوه پهپادهای ارزان و هوش مصنوعی، راهبرد آمریکا و تایوان برای افزایش هزینه هرگونه حمله چین و جلوگیری از پیروزی سریع پکن در تنگه تایوان است.
سیاست «ابهام راهبردی» آمریکا درباره تایوان در سایه رویکرد معاملهمحور ترامپ با چین در حال تضعیف است؛ تغییری که میتواند محاسبات پکن درباره هزینه اقدام علیه تایپه و توازن امنیتی شرق آسیا را دگرگون کند.
مدیرعامل هیوندای با اشاره به رشد سریع خودروسازان چینی در اروپا هشدار داد در صورت کاهش موانع تجاری، بازار آمریکا نیز ممکن است با موج ورود خودروهای چینی مواجه شود.
وانگ یی وزیر خارجه چین پنجشنبه در تماسی تلفنی با مارکو روبیو وزیر خارجه آمریکا درباره تحولات خاورمیانه و روابط دوجانبه گفتوگو و تاکید کرد که دو کشور باید برای مرحله بعدی «تعاملات بلندپایه» آماده باشند.
در رقابت آمریکا و چین بر سر هوش مصنوعی، بهجای یک توافق جامع و دور از دسترس، ایجاد سازوکارهای محدود برای مدیریت بحران، همکاری فنی و راستیآزمایی میتواند مانع تبدیل رقابت فناوری به تهدیدی جهانی شود.
در حالی که رهبران دوران جنگ سرد با ترس از نابودی هستهای به سمت کنترل تسلیحات رفتند، قدرتهای امروز با عادیسازی خطر هستهای و نوسازی زرادخانهها، جهان را وارد دورهای پرریسکتر کردهاند.
در جریان رقابت با چین بر سر مواد معدنی حیاتی، دولت ترامپ تلاش میکند با احیای آموزش معدن و تربیت نیروی متخصص، شکاف تاریخی آمریکا در این حوزه را جبران کند؛ مسیری که بهدلیل کمبود دانشگاه، استاد و نیروی انسانی زمانبر خواهد بود.
فیلم «رستوران اژدها» روایت چین از جنگ عراق را بازتاب میدهد؛ تصویری از دیپلماسی پکن که بهجای مداخله سیاسی بر تجارت، سرمایهگذاری و حفظ رابطه با همه طرفها تکیه دارد، اما محدودیتهای این رویکرد را نیز آشکار میکند.