به گزارش تجارت نیوز، با رشد روزافزون هوش مصنوعی و توسعه مدلهای زبان بزرگ (LLM)، نیاز به مراکز داده بزرگ با مصرف انرژی بهینه و خنکسازی پایدار بیش از پیش اهمیت یافته است. در این میان، چین با افتتاح اولین مرکز داده زیرآبی بادی فراساحلی جهان در منطقه ویژه لینگانگ شانگهای، یک گام بزرگ به سوی مراکز داده کممصرف و دوستدار محیطزیست برداشته است. این پروژه ۲۲۶ میلیون دلاری، نمونهای از ترکیب انرژیهای تجدیدپذیر، خنکسازی طبیعی و زیرساختهای محاسباتی پیشرفته است.
موقعیت و توسعه مرکز داده زیرآبی
مرکز داده زیرآبی چین در سواحل منطقه ویژه لینگانگ شانگهای مستقر شده و در بین فاز اول و دوم مزرعه بادی فراساحلی لینگانگ قرار دارد. این پروژه با سرمایهگذاری مشترک کمیته اداری منطقه ویژه لینگانگ، گروه هلدینگ سرمایهگذاری لینگانگ و شرکت فناوری HiCloud به بهرهبرداری رسیده است. هایکلاود همچنین با شرکایی مانند گروه شنرژی، چاینا تلکام و CCCC Third Harbor Engineering قرارداد عملیاتی امضا کرده است.
این مرکز داده ابتدا با یک مرکز آزمایشی ۲.۳ مگاواتی آغاز شد و سپس به ظرفیت کامل ۲۴ مگاوات افزایش یافت. ماژولهای مقاوم در برابر فشار که تقریباً ۲۰۰۰ سرور را در خود جای دادهاند، زیر آب و نزدیک به توربینهای بادی فراساحلی قرار دارند تا برق مورد نیاز سرورها را به طور مستقیم از انرژی تجدیدپذیر دریافت کنند.
پشتیبانی از هوش مصنوعی و کلانداده
خوشههای پردازنده گرافیکی (GPU) از شرکت مخابرات چین و ارائهدهنده محلی LinkWise در داخل این ماژولها مستقر شدهاند تا حجم کاری هوش مصنوعی، حاشیهنویسی کلانداده و توسعه مدلهای زبان بزرگ داخلی را پشتیبانی کنند. این مرکز همچنین زیرساختهای 5G را مدیریت کرده و برای توسعه مدلهای محلی LLM مناسبسازی شده است.
خنکسازی پایدار با آب دریا
برخلاف مراکز داده زمینی که به چیلرهای صنعتی و سیستمهای تهویه پرمصرف وابسته هستند، این مرکز داده از آب دریا به عنوان مکانیزم خنککننده غیرفعال استفاده میکند. دستگاههای تهویه پشتی، هوای گرم تولید شده توسط سرورها را به لایه خنککننده بالایی هدایت میکنند، جایی که با استفاده از مبدل حرارتی و آب دریا گرما تبادل میشود و سپس دوباره به حالت مایع بازمیگردد.
این طراحی توانسته شاخص بهرهوری مصرف برق (PUE) را به حدود ۱.۱۵ کاهش دهد، در حالی که مراکز داده سنتی نزدیک به ۱.۵ یا بالاتر کار میکنند. همچنین، مصرف برق تا ۲۲.۸ درصد کاهش یافته، استفاده از آب شیرین حذف شده و نیاز به زمین بیش از ۹۰ درصد کمتر شده است.
چالشهای عملیاتی زیرساختهای زیرآبی
با وجود مزایای بهرهوری، زیرساختهای زیرآبی با چالشهایی مانند خوردگی آب شور، آببندی بلندمدت، قابلیت اطمینان کابلهای زیر دریا و دسترسی محدود به سختافزار مواجه هستند. تعویض قطعات خراب در زیر آب بسیار پیچیدهتر از مراکز داده زمینی است و اپراتورها را به استفاده از سیستمهای ماژولار مهر و موم شده و نظارت از راه دور مجبور میکند.
مقایسه با پروژههای جهانی
این پروژه پس از آزمایشهای پیشین مانند پروژه ناتیک مایکروسافت (۲۰۱۵ در کالیفرنیا و ۲۰۱۸ در جزایر اورکنی اسکاتلند) اجرا شده است. این آزمایشها نشان دادند که میزان خرابی سختافزار در محیطهای زیر آب کمتر است و ظرفیت خنکسازی طبیعی و بهرهوری انرژی بالا میتواند زیرساختهای آینده هوش مصنوعی را بهینه کند.
مرکز داده زیرآبی بادی فراساحلی شانگهای نمونهای موفق از تلفیق انرژی تجدیدپذیر، خنکسازی طبیعی و محاسبات پیشرفته است. با PUE حدود ۱.۱۵، کاهش مصرف برق تا ۲۲.۸ درصد، حذف نیاز به آب شیرین و کاهش بیش از ۹۰ درصدی نیاز به زمین، این مرکز میتواند الگویی برای مراکز داده آینده باشد. با افزایش تقاضای جهانی برای هوش مصنوعی و زیرساختهای کممصرف، استفاده از برق فراساحلی و خنکسازی اقیانوسی به عنوان رویکرد جایگزین، آینده زیرساختهای محاسباتی را متحول خواهد کرد.
