به گزارش تجارتنیوز، مطالعات بر روی عملکرد یکی از معدود تأسیسات موجود در جهان که از فناوری جذب و ذخیره کربن (CCS) برای کاهش انتشارات صنایع تولید هیدروژن استفاده میکند، نشان میدهد انتشار گازهای گلخانهای این تاسیسات بسیار بیشتر از میزان جذب آن است.
آن طور که سی ان بی سی گزارش داده، کارخانه Quest در آلبرتا، کانادا، متعلق به شرکت شل است. این غول نفتی یکی از تنها تأسیسات موجود در جهان است که از فناوری جذب و ذخیره کربن (CCS) برای کاهش انتشارات کربن صنایع تولید هیدروژن استفاده میکند. این تاسیسات قبلا به عنوان یک نمونه موفق از پیادهسازی فرآیند جذب و ذخیره کربن و کمک به کاهش انتشار کربن معرفی شده بود.
با این حال، تحقیقات گروه ناظر Global Witness در گزارشی اعلام کرد: در حالی که این تاسیسات از سال ۲۰۱۵ از خروج پنج میلیون تن دی اکسید کربن به اتمسفر این نیروگاه جلوگیری کرده اما منجر به انتشار ۷٫۵ میلیون تن گازهای گلخانهای در همان بازه زمانی شده است. تحقیقات نشان میدهد این میزان معادل انتشار ۱٫۲ میلیون خودروی بنزینی در سال است.
این بدان معناست که تنها ۴۸ درصد از انتشار کربن کارخانه ضبط شده است. این بسیار کمتر از نرخ جذب کربن ۹۰ درصدی است که این تاسیسات برای این نوع پروژهها وعده داده است.
در پاسخ به این گزارش، سخنگوی شل از طریق ایمیل به CNBC گفت که تجزیه و تحلیل Global Witness اشتباه است و تاکید کرد که تاسیسات Quest طوری طراحی شده که حدود یک سوم از انتشار دی اکسید کربن را ضبط کند.
بهترین رویکرد چیست؟
طرفداران تکنولوژی جذب و ذخیره کربن (CCS) براین باورند که این فناوریها نقش مهمی در دستیابی به اهداف جهانی آب و هوایی دارند و استفاده از CCS در کنار تولید هیدروژن توسط صنعت نفت و گاز به عنوان یک راهحل بالقوه برای انتقال به اقتصاد سبز مطرح شده است.
محققان، مبارزان و گروههای حامی محیط زیست بارها تکنولوژی جذب و ذخیره کربن را بهعنوان یک راهحل اقلیمی توصیه کردهاند. با این حال، با توجه به این که این فناوریها نهتنها سابقه شکست دارند، بلکه حمایت از این پروژهها اتکای ما به صنعت سوختهای فسیلی را طولانیتر میکند، نیاز به جایگزینهای تجدیدپذیر داریم.
دومینیک ایگلتون، یکی از فعالان ارشد گاز در Global Witness، در بیانیهای گفت: بهترین راه برای شرکتهایی مانند شل برای کمک به مقابله با بحران اقلیمی این است که بهجای یافتن راههایی برای پنهان کردن فعالیتهای ویرانکننده در پشت راهحلهای نادرست، تمام عملیاتهایی که به سوختهای فسیلی نیاز دارند را کنار بگذاریم. سوزاندن سوختهای فسیلی مانند نفت و گاز عامل اصلی وضعیت بحرانی کنونی است و محققان بارها تاکید کردهاند که بهترین سلاح برای مقابله با افزایش دمای جهانی کاهش انتشار گازهای گلخانهای در سریعترین زمان ممکن است.
با این حال، حتی در شرایطی که سیاستمداران و رهبران تجاری علناً ضرورت گذار به جایگزینهای تجدیدپذیر را تصدیق میکنند، روندهای فعلی سیاست نشان میدهد که اتکای ما به سوختهای فسیلی احتمالاً به این زودیها از بین نمیرود – یا حتی کاهش نمییابد.
ضربهای جدی به هیدروژن فسیلی
Global Witness گفت که یافتههایش احتمالاً ضربهای جدی به طرفداران هیدروژن فسیلی است که برای حمایت از آن به دنبال بودجه بیشتر هستند. او همچنین خاطرنشان کرد که ۶۵۴ میلیون دلار از هزینه یک میلیارد دلاری تاسیسات Quest از یارانههای دولت کانادا ناشی شده است.
ایگلتون این تحلیل را میخ دیگری در تابوت ادعاهای مطرح شده توسط صنعت نفت و گاز مبنی بر سازگاری هیدروژن فسیلی با آب و هوا توصیف کرد. در مورد این گزارش، گرتا تونبرگ، فعال سوئدی گفت: این دقیقاً نشان دهنده این است که افراد قدرتمند بیشتر به شهرت و تصویر خود اهمیت میدهند تا کاهش انتشار گازهای گلخانهای.
مهمترین اخبار حوزه اقتصاد سبز را در صفحه اقتصاد سبز تجارتنیوز بخوانید.
