آمریکا با اولویت دادن به روابط راهبردی خود با کشورهای خلیج فارس، عملاً زمینه گسترش نفوذ این قدرتهای میانه در آفریقا را فراهم کرده و در نتیجه، ثبات این قاره را قربانی ملاحظات خاورمیانهای خود ساخته است.
منابع خبری گزارش دادند که محمد بن زاید آل نهیان رئیس امارات متحده عربی و محمد بن سلمان ولیعهد عربستان سعودی در یک گفت وگوی تلفنی درباره آخرین تحولات منطقه با یکدیگر رایزنی کردهاند.
خروج امارات از اوپک را نباید صرفا در قاب پایان همکاری ابوظبی با این باشگاه تحلیل کرد، بلکه میبایست چنین کنشی را اعتراضی قلمداد کرد به نهادی که دیگر منافع امارات را محقق نمی کند. این دو با یکدیگر متفاوت است.
رویترز نوشت: خروج ناگهانی امارات از اوپک که با هدف افزایش تولید نفت این کشور انجام شده، یک ضربه جدی به نفوذ و جایگاه عربستان سعودی در بازارهای جهانی انرژی محسوب میشود.
از منظر عربستان، یمن پیش از هر چیز یک مساله امنیت سرزمینی است. عربستان به دنبال یمنی واحد، اما ضعیف و قابل مدیریت است؛ یمنی که نه به پایگاه نفوذ رقبای منطقهای تبدیل شود و نه به دولتی قدرتمند که در آینده برای ریاض دردسرساز شود، بنابراین راهبرد عربستان بر حفظ چارچوب دولت مرکزی -حتی بهصورت حداقلی- تاکید دارد. در مقابل، امارات، یمن را نه به عنوان یک مساله سرزمینی، بلکه به عنوان یک گره ژئوپلیتیکی در شبکه قدرت دریایی خود میبیند.