میزان تولید نفت کشورهای منطقه تحت تاثیر حمله اسرائیل و آمریکا به ایران تغییرات قابل توجهی یافت. در این میان برخی از کشورها کاهش بیش از 70 درصدی تولید نفت را تجربه کردند.
میزان تولید نفت کشورهای خلیج فارس نسبت به پیش از آغاز جنگ کاهش قابلتوجهی یافت. در میان این کشورها، کویت با کاهش 77 درصدی بیشترین درصد کاهش تولید نفت را تجربه کرد و عربستان سعودی با کاهش 3.42 میلیون بشکهای متحمل بیشترین میزان کاهش تولید شد.
اختلال در جریان نفت از تنگه هرمز موجب توقف بیش از ۱۴ میلیون بشکه در روز از تولید نفت و کاهش عرضه تولیدکنندگان خلیج فارس به بیش از یک میلیارد بشکه شده است.
آژانس بینالمللی انرژی در بخشی از گزارش ماهانه خود در آوریل وضعیت عرضه نفت در خلیج فارس را ارزیابی کرده است. آنطور که پیداست به دنبال پرشدن مخازن ذخیره و کاهش عبور و مرور از تنگه هرمز، بخشی از توان تولید نفت منطقه ممکن است هیچگاه بازیابی نشود و به سطح پیش از جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران بازنگردد.
در تحلیل «محاصره نفتی»، یک دوگانه غلط مدام تکرار میشود: یا گفته میشود اگر تولید نفت ایران متوقف شود، بخش قابلتوجهی از نفت برای همیشه در زمین حبس میشود و عملا از دست میرود؛ یا در طرف مقابل ادعا میشود هیچ اتفاق خاصی نمیافتد و هر زمان اراده کنیم، تولید ظرف مدت کوتاهی به سطح قبلی برمیگردد.
اخیرا خبرهایی مبنی بر اینکه بروز اختلال در عرضه نفت ایران با وجود حضور نظامی آمریکا بعید است، منتشر شده. این تحلیل به موسسه کپلر نسبت داده شده است که در ادبیات نفتی به «موسسه بینالمللی تحلیل داده و ردیابی کشتیها» اشاره دارد. این در حالی است که این تحلیل توسط یک موسسه مالی به نام «کپلر شورو» نوشته شده که مرجعیت موسسه بینالمللی کپلر (kpler) را ندارد.
وزارت نفت مدعی است که بهرغم رکود اقتصادی در کشور، با توجه به آمار بانک مرکزی، بخش نفت در ایران با رشدی ۱.۱ درصدی همراه بوده است؛ رشدی که افزون بر تأمین بخش زیادی از منابع ارزی مورد نیاز ایران در شرایط تحریم، جنگ اقتصادی و حتی جنگ ۱۲ روزه، بخشی از رشد منفی سایر بخشها را نیز جبران کرده است. این ادعا در حالی مطرح میشود که آمارهای بخش کلان نمیتوانند تامین منابع موردنیاز ارزی را تایید کنند و حتی مرکز پژوهشهای مجلس نیز در برآورد خود رشد بخش نفت را منفی 1.1 ارزیابی کرده است.
در گزارش وال استریت ژورنال آمده است که قطع سراسری اینترنت در ایران باعث شد که تلاشهای اوپک برای پایش سطح تولید و حفظ ثبات بازار را پیچیده شود و این سازمان دید بسیار محدودی نسبت به وضعیت فعلی بخش نفت ایران داشته باشد.