«ابرسربازِ» آینده روسیه: سربازانی که قرار نیست بمیرند!

«ابرسربازِ» آینده روسیه: سربازانی که قرار نیست بمیرند!

فناوری‌های نظامی روز به روز پیچیده‌تر می‌شوند و سرعت پیشرفت در این زمینه، معمولا از سرعت پیشرفت در بسیاری از حوزه‌های دیگر بسیار بالاتر است. در واقع، بسیاری از فناوری‌هایی که حالا در زندگی روزمره استفاده می‌شوند، در ابتدا در حوزه نظامی کاربرد داشته‌اند.

به گزارش تجارت‌نیوز، مثلا، «غذای کنسرو شده» که خیلی وقت‌ها باعث می‌شود زمان کمتری را در آشپزخانه سپری کنیم، در واقع یک فناوری نظامی قدیمی است. تهیه غذای مقوی و فاسدنشدنی برای سربازان در میدان نبرد در زمان جنگ‌های فرانسه به رهبری «ناپلئون بناپارت» (بین ۱۸۰۳ تا ۱۸۱۵ میلادی)، یک مشکل تمام عیار بود. کنسروها از همین‌جا شکل گرفتند و فقط کافی است تصور کنید که چه انقلابی ایجاد کردند.

از GPS تا «ابرسربازها»

«سامانه موقعیت‌یاب جهانی» (GPS) هم از اوایل دهه ۱۹۹۰ و از دل تحقیقات نظامی آمریکایی‌ها بیرون آمد. آن زمان، نظامی‌ها موقعیت‌یابیِ دقیق‌تر می‌خواستند، اما حالا هر بار که سوار هواپیما می‌شوید و یا برای دوست‌تان «لوکیشین» می‌فرستید، شاید بد نباشد درودی هم به همین نظامی‌ها بفرستید!

با این همه، معنا و شکل و شمایل «جنگ» هم عوض شده است: عصر جنگ‌های کلاسیک تمام شده و برای نابود کردن دشمن، نیازی نیست به او نزدیک شوید. حتی شاید نقش عامل انسانی هم کمتر شده باشد، چرا که هوش مصنوعی به زودی به طور مستقل کار سربازان عادی را انجام می‌دهد.

غذای کنسرو شده، در واقع اختراعی جنگی بود که در زمان جنگ‌های «ناپلئون بناپارت» به دنیا معرفی شد.

اما ظاهرا ارتش‌های قدرتمند در جهان، الزاما این‌طور فکر نمی‌کنند. دست‌کم چند برنامه مختلف برای توسعه «ابرسربازها» در دنیا وجود دارد که مبتنی بر هر چه مجهزتر کردن سربازها است تا به کمک فناوری‌های جدید، در درجه نخست قدرت کشتار را در آنها افزایش دهد و در درجه دوم جان آنها را بهتر حفظ کند.

سرباز آینده روسیه: سربازی که بیشتر به ربات شبیه است

مهم‌ترین برنامه برای توسعه «ابرسربازها»، در ارتش روسیه دنبال می‌شد و Ratnik نام داشت، که در زبان روسی به معنای «جنگجو» است. روسیه از سال ۲۰۱۳ میلادی در تلاش است تا با فناوری‌های نوین، میزان آسیب‌پذیری سربازانش را کاهش دهد و علاوه بر این، ارتباط میان سربازان در میدان نبرد را هم بالا ببرد.

با این همه، تصاویری تایید نشده از نمایش «ابرسربازهای روسی» در نمایشگاه‌های نظامی در سال‌های اخیر منتشر شده که نشان می‌دهد این برنامه جاه‌طلبانه‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد. در واقع، روسیه در حال توسعه برنامه‌ای برای تولید نسل چهارم لباس‌های نظامی (fourth-generation combat gear) است.

ابرسرباز روسی در یک نمایشگاه نظامی

روس‌ها حتی نام پروژه را هم عوض کرده‌اند و حالا به جای Ratnik ، از Sotnik استفاده می‌کنند که در معنای لغوی، به «فرمانده» ترجمه شده است. هدف از برنامه Sotnik، در واقع ساخت پوشش ضدگلوله‌ای برای سربازان است که به گفته روس‌ها، می‌تواند جان آنها را از شلیک ۵۰ گلوله از فاصله نزدیک هم حفظ کند.

ضدگلوله، ضد انفجار و ضدشناسایی

این پوشش ضدگلوله (بنا بر ادعا)، سبک‌ترین در نوع خود در جهان هم هست و حتی یک سیستم خنک‌کننده داخلی هم دارد. بنا بر ادعای سازندگان، Sotnik حدود ۲۰ کیلوگرم وزن دارد و می‌تواند در مقابل شوک‌های ناشی از انفجار هم مقاومت کند.

کلاهخود سربازان آینده روسیه هم به گونه‌ای طراحی شده که سرباز بتواند علاوه بر دریافت اطلاعات متعدد از میدان نبرد روی یک صفحه نمایش، با استفاده از ماسک، از حملات شیمیایی هم در امان باشد.

در کنار این، مواد به کار رفته در ساخت این لباس‌ها، جلوی شناسایی سربازان با استفاده از «اشعه فروسرخ» را هم می‌گیرد. به این ترتیب، شناسایی این سربازان در شب، به شدت دشوار می‌شود. این لباس‌ها، آن‌طور که اعلام شده، از سال ۲۰۲۵ عملیاتی خواهند بود.

برنامه آمریکا: لباسی که ساخته نشد

اما آمریکایی‌ها در این زمینه از روس‌ها جلوتر بوده‌اند و شاید هم هنوز باشند. ارتش آمریکا در سال ۲۰۰۹ از برنامه‌ای رونمایی کرد که نامی طولانی را هم یدک می‌کشید: «ابتکار سرباز آینده ۲۰۳۰» (Future Soldier 2030 Initiative).

این طرح ظاهرا در سال ۲۰۱۵ میلادی لغو شده، اما مشخص نیست که به شکلی دیگر ادامه پیدا کرده یا نه. در هر حال، نفس ماجرا نشان می‌دهد که ارتش آمریکا به دنبال استفاده از فناوری‌های پیشرو در زمینه‌های مختلف، برای توانمند کردن سربازانش در میدان نبرد بوده است.

نظامی‌گری بودجه عظیمی می‌بلعد، اما شاید می‌شد از این بودجه بهتر استفاده کرد.

به عنوان نمونه، اطلاعات جسته‌گریخته نشان می‌دهد که جدا از ساخت لباس‌های مقاوم در برابر گلوله و انفجار، ایجاد ارتباط میان سربازان با استفاده از اینترنت (یا فناوری‌های مشابه) هم در دستور کار بوده است. آخرین مورد شاید حتی علمی-تخیلی به نظر برسد: تقویت قوای ذهنی سربازان با استفاده از مواد خوراکی خاص.

گزارش‌هایی هم از برنامه‌های مشابه در چین و بریتانیا در دسترس است که البته در مورد دومی، بعید است به اندازه برنامه‌های مشابه در روسیه و آمریکا پیشرفته باشد. هر چه باشد اما ظاهرا کشتار و جنگ خیلی زودتر از صلح و آرامش بودجه جذب می‌کنند و به پیش می‌روند.

نظرات