کد مطلب: ۹۰۴۳۰۸

اعلام اسامی خودروسازانی که تولیداتشان بیشترین تصادفات جاده‌ای را دارند

اعلام اسامی خودروسازانی که تولیداتشان بیشترین تصادفات جاده‌ای را دارند

قبل از انقلاب اسلامی، در روزگارانی که سفر با اتوبوس بیشتر از امروز مورد توجه بود، وقتی حادثه‌ای پیش می‌آمد که جان مسافران به خطر افتاده بود، در اولین قدم، راننده یا کمک راننده در صورت حیات یا دست اندرکاران شرکت مسافربری با گل یا رنگ، نام شرکت مسافربری آن اتوبوس را پنهان می‌کردند تا در ذهن مردم، بدنام و خطرآفرین باقی نماند

به گزارش تجارت‌نیوز،  این مسأله، برای شرکت مسافربری مهم بود که بایستی نزد مردم خوش‌نام بماند تا بتواند به کار خویش ادامه دهد و مردم سراغ شرکت رقیب نرفته و خاطره ناشایست از شرکت نداشته باشند.

روزنامه اطلاعات نوشت: شرکت مسافربری به نامش اهمیت می‌داد چون رقیب را در کنار خویش می دید و سعی می‌کرد خوشنامی‌اش را حفظ کند تا با یک حادثه، میدان را به رقیب تحویل ندهد!

امروزه که با این آمار بالای جان‌باخته در حوادث رانندگی مواجه هستیم، چرا کسی به فکر فرو نمی‌رود که حداقل رنگی به نام کارخانه خود کشیده و ننگ خود را با رنگ پاک کند. چرا چنین نمی‌کند؟ چون رقیبی ندارد یا رقابتی درکار نیست و دوکارخانه خودروسازی خود را مرجع نیاز مردم می‌دانند و هر ارابه مرگی، با هرشرایطی، تولید کنند!!! مردم مجبورند با صف و نوبت و قرعه‌کشی و هزار زحمت، از کارخانه تحویل بگیرند و هیچ‌گونه اختیاری ندارند که انتخابی داشته باشند. کارخانه هم به مشتری التماسی و در نوبت‌ایستاده و در قرعه‌کشی شرکت‌کرده، با دید کاسبی نگاه می‌کند که اتومبیل را از کارخانه به قیمت اجباری تعزیرات خریداری کرده و پس از تحویل، باچندین درصد سود، آن را به دیگری واگذار می‌کند و سود قابل توجهی به‌دست می‌آورد! پس لازم نیست دقت کند و استانداردی را رعایت نماید. با حداقل امکانات، خودرو را عرضه می‌کند و خریدار، آش کشک خاله را با هر شرایطی تحویل می‌گیرد و درصورت استفاده، هرروز در صف خدمات پس از فروش می‌ایستد تا رفع نقص کند .

این شرایط را چه کسانی برای مردم فراهم آورده‌اند؟آیا مردم خوب ما شایسته این همه تحقیر هستند؟

حال آن‌که در شرایط درست و امن و استاندارد باید تصادفات جاده‌ای آنالیز شود که؛ چند تصادف و چند نفر از جان‌باختگان در ارابه‌های کشتار جمعی، سوار بوده‌اند که از حداقل امنیت برخوردار نبوده، ترمز آن مشکل داشته، ایربگ کار نکرده، لاستیک‌های خورو مشکل داشته ، این خودرو از ورق نازک ساخته شده که توان مقاومت ندارد و...؛ سپس با نتایج این آنالیز نگذارند شرکت‌های خوردوسازی روی نامشانرا گل بگیرند و بعد از تعطیلات به مردم گزارش شود که؛ بیشترین تصادف مربوط به اتومبیل الف از کارخانه ب بوده‌است و پلیس راهور باقدرت اعلام کند که این مدل اتومبیل فلان کارخانه، بیشترین حوادث جاده‌ای را داشته و بیشترین کشتار دسته‌جمعی را به جامعه تحمیل کرده؛ وزارت صمت هم با توجه به گزارش ارائه شده، ورود پیدا کرده و اجبار کند، کارخانه‌ای که خودرو تولیدی‌اش بیشترین خطر را در جاده‌ها آفریده و دیگر حق ادامه کار ندارد، مگر اینکه در تولید اتومبیل خود دقت بیشتری کرده و از تولید فلان مدل خودروی حادثه‌آفرین، جلوگیری کند یا ورود فلان مدل اتومبیل را به جاده‌ها ممنوع کرده و اعلام شود فلان تولیدی فلان کارخانه، اختصاص به محدوه شهر داشته و حق خروج از محدوه شهر را ندارد .

دلیل اینکه این مصیبت برای جامعه ما تکرار می‌شود، این است که بازار رقابت در تولید خودرو، بسته شده‌است؛ چرا که به هربهانه‌ای از واردات اتومبیل جلوگیری می‌شود و حتی قانون مصوب مجلس شورای اسلامی که لازم الاجراست را نادیده می‌گیرند و مردم همچنان مجبور هستند تولیدات کارخانه‌های داخلی را با قیمت‌های سرسام‌آور، خریداری کنند و در جشن انحصار کار خانه‌های خودروسازی داخلی، شرکت کرده و حسرت اتومبیل‌های خوب را داشته باشند .

منبع : خبر آنلاین

نظرات

مخاطب گرامی توجه فرمایید:
نظرات حاوی الفاظ نامناسب، تهمت و افترا منتشر نخواهد شد.