۸۲ درصد از آمریکاییها از پایان دادن به خرید و فروش و توزیع پلاستیکهای یکبار مصرف، در پارکها و زمینهای ملی که یکی از منابع مهم انباشت زباله پلاستیکی هستند، حمایت میکنند. اما، این طرح هم به مانند سایر طرحهای زیست محیطی موافقان و مخالفانی دارد.
در محیط رقابتی امروز، بسیاری از شرکتهای بزرگ و نامآشنا از آدیداس و پوما گرفته تا شنل و بی ام دبلیو؛ در تلاش هستند تا از راه سازگاری با تغییرات زیست محیطی از جمله ارزیابی رد پای کربن به حیات خود ادامه داده و اعتبار خود را حفظ کنند.
چند سالی میشود که ارزهای دیجیتال جای خود را در بازار باز کردهاند، اما در گذشتهای نه چندان دور از آنها بهعنوان ابزار دست دلالان نام برده میشد. حالا هم خبرهایی از تاثیرات زیست محیطیشان به گوش میرسد.
فرانسه اولین کشور اروپایی است که طبق قانون جدید آب و هوا، تبلیغات سوختهای فسیلی را ممنوع میکند. پیشتر، ناقوس پایان اکتشاف و استخراج سوختهای فسیلی در کشورهای اروپایی به صدا درآمده بود.
محیطبانان چشم و گوش پارکهای ملی هستند. کار آنها نیز اغلب طاقتفرساست. با اینحال حقوق، تجهیزات و شرایط کاری این شغل چنگی به دل نمیزند. هرچند این وضعیت در کشورهای مختلف، یکسان نیست.
شهرام اتفاق، پژوهشگر در نقد ساختار شرکتهای دانشبنیان داخلی معتقد است که ساختار و نظام اقتصادی ایران بستر بسیار نامناسبی برای رشد و توسعه شرکتهای خصوصی کوچک دانشبنیان است.
کارزارهای محیط زیستی جزو باکیفیتترین کارزارها نیز بودهاند، اما از آنجایی که فرهنگ پاسخگویی بین مسئولان جا نیفتاده، این پرسش مهم مطرح میشود که چگونه این کارزارها به پاسخ و در نهایت به تغییر مطلوب میرسند؟
کمآبی میهمان ناخوانده بسیاری از شهرهای ایران در گرمای طاقتفرسای تابستان ۱۴۰۱ است. در این بین، چند روزی میشود که همدان هم به بلای شهرکرد دچار شده است. به نظر میرسد مسئولان هم چارهای جزء انتقال آب از نقطهای به نقطهی دیگر نمیبینند؛ شیوهای که خود نشان از مدیریت اشتباه منابع آبی کشور دارد.
شهرکرد، بهعنوان مرکز پُر آب استان چهارمحالوبختیاری در این روزهای داغ با بحران قطعی آب دست به گریبان است. موضوعی که نشان از حکمرانی اشتباه بر منابع آبی دارد و جنگ آب کمسابقهای را بین دو استان مجاور به راه انداخته است.
در حال حاضر یکی از بزرگترین نگرانیهای شهروندان اروپایی نحوه پرداخت قبوض انرژی است. در این بین، انرژی جامعه (Community energy)؛ بهعنوان یک راهحل محلی برای یک مشکل جهانی مطرح شده است.
بر اساس اندازهگیریهای انجام شده توسط دانشمندان، آب باران در هیچ کجای دنیا برای آشامیدن بیخطر نیست. PFAS یا مواد شیمیایی پایداری که انسان تولید کرده در چرخههای زیستی زمین مشاهده و گزارش شده است.
