پرسش‌هایی درباره سقوط هواپیما

درباره واقعه سقوط هواپیمای مسافربری بویینگ ٧٣٧ اوکراین، پیش از هرچیز یک حقیقت تلخ برملا شد. ١۴٧ ایرانی در هواپیمای ‏مذکور بودند که هر کدام به نوبه خود درجات علمی داشتند و به بیان بهتر نخبه بودند.

باید پرسید اگر هر روز در پروازهای خارجی ‏ایران همین تعداد نخبه و دانشجو و افراد از کشور خارج می‌شود، ما دست به چه کاری زده‌ایم و چه کردیم که این همه نخبه هر روز از ‏کشور خارج می‌شود و قبل از هرچیز این مسأله حادثه هواپیما از حقیقت تلخ از پیش‌دانسته‌ پرده برداشت که فرار وسیع مغز‌ها به ‏خارج از مرزهای کشور است و این باید زنگ خطری برای مسئولان باشد و یادشان بماند که روزی چند پرواز ازکشور خارج می‌شود و در ‏هر کدام چند نخبه نشسته‌اند که می‌خواهند از ایران بروند؟ اما درباره اتفاقی که درباره سقوط هواپیما و بیان دلیل این سقوط افتاده ‏است، دو قانون وجود دارد. نکته اول که به قوانین داخلی برمی‌گردد درباره کوتاهی و قصوری است که مسئولان داشتند. مدتی قبل که ‏در پاکستان و هند اختلافاتی بر سر کشمیر به وجود آمد، نخستین کاری که پاکستان کرد این بود که به کشورهایی که مقصد پروازهایشان ‏پاکستان بود اعلام کرد آسمان پاکستان ناامن است و همه پروازها را به این کشور لغو کرد.‏

یعنی پیش از انجام هر پروازی بین دو کشور مبدأ و مقصد، شرایط ایمنی هر دو کشور اعلام می‌شود و باید پرسید که در آن ساعات ‏پرتنش که آمریکا ۵٢ هدف در ایران را تهدید کرده بود و کشورما هم شلیک‌هایی به پایگاه آمریکا در عراق داشت، چرا ناامنی آسمان ‏ایران به کشورهای دیگر اعلام نشد جالب اینجاست که چهار ساعت قبل از شلیک موشک به پایگاه آمریکایی‌ها در عراق، به دولت عراق ‏خبررسانی شد اما در پروازهای مسافری و داخلی کشور چنین خبری داده نشد. در ادامه باید گفت که سردارحاجی‌زاده مسئولیت هوا ‏و فضای ایران را به عهده دارد.

ایشان جلو دوربین آمد و درباره حملات ایران به پایگاه عین‌الاسد صحبت کرد و در همان زمان که داشت ‏درمورد حمله ایران به پایگاه آمریکا می‌گفت، می‌دانست که این هواپیما به علت خطای انسانی و به وسیله اپراتور حفاظت آسمان ایران ‏سرنگون شده است.‏

اگر حاجی‌زاده دولت را در جریان این خطا گذاشته بود، پس چرا ربیعی به‌عنوان سخنگوی دولت ازیک طرف آمد و آن ‏صحبت‌های عجیب را کرد و از سوی دیگر آشنا به‌عنوان مشاور رئیس‌جمهوری در صفحه کاربری خود در توییتر به زبان تهدیدآمیز ‏با «کارگزاران ایرانی تبار رسانه‌های فارسی زبان» سخن گفت؟ از همه بدتر اینکه عابدزاده به‌عنوان رئیس سازمان هواپیمایی کشور، در قامت یک متخصص فن در پربیننده‌‏ترین ساعات تلویزیون جلو دوربین آمد و با اطمینان تمام استدلال آورد که سقوط هواپیما به علت نقص فنی بوده و عامل خارجی ‏دیگری در آن دخالتی نداشته است. ‏

این مسأله وجود دو احتمال را پدید می‌آورد. یا درباره علت سقوط به دولت اطلاع‌رسانی شده و مقامات دولتی اعم از سخنگوی دولت، ‏مشاور رئیس‌جمهوری و رئیس سازمان هواپیمایی آدرس غلط داده‌اند و دوگانگی به وجود آورده‌ و اعتماد داخلی و خارجی را سلب ‏کرده‌اند یا اطلاعی به دولت داده نشده است و مسئولیت این اتفاق به عهده مسئولان هوافضای کشور باز می‌گردد.‏

درنهایت درصورت اثبات تخلف یکی از طرفین یعنی یا مقامات دولتی یا مسئولان هوافضا براساس ‏قوانین داخلی و قانون مجازات اسلامی یا قوانین مربوط به عملکرد نظامی‌ها، محکومیت‌هایی اعمال شود. اما درباره وجه بین‌المللی ماجرا ‏باید گفت کشور ما پیمان‌ ایکائو را امضا کرده که درباره مسئولیت دولت‌ها در قبال امنیت پروازهاست.‏

اگر کشوری عضو ایکائو نباشد پروازی در آن صورت نمی‌گیرد چون به مقررات عمومی پرواز پایبند نیست. برابر این پیمان، کشور ما باید به ‏شرکت بویینگ در آمریکا و کشور فرانسه به‌عنوان سازنده موتور هواپیما و همچنین اوکراین که مالک هواپیما بوده غرامت مادی ‏بپردازد. بعد هم باید به خانواده‌های کسانی که در هواپیما بودند اعم از خلبان و خدمه پرواز و مسافران براساس قوانین مربوط به ‏حفاظت از جان مسافران ‏‎ ‎ایکائو غرامت بدهد. ‏

وقتی آمریکایی‌ها هواپیمای ما را بر فراز خلیج‌فارس ساقط کردند، هیأتی در سفارت سوییس تشکیل شد و غرامت‌ ‏خسارت‌های جانی به دولت ایران یا سازمان هواپیمایی آن داده نشد بلکه باز‌ماندگان غرامت کشته‌شدگان خود را از هیأت تشکیل شده ‏در سفارت سوییس دریافت کردند.‏ در آخر باید گفت که ما با یک‌سری مسائل کیفری درباره مسئولانی که مسأله را کتمان کردند کشور را در بحران خبری گرفتار کردیم.

اتحاد و همدلی که پیش از این به واسطه شهادت حاج قاسم به وجود آمده و مردم و مسئولان را در یک ردیف قرار داده بود با این ‏کتمان‌سازی از بین رفت، به‌طوری که از این پس حاکمیت بلامنازع رسانه‌های برون مرزی براخبار در اذهان مردم استوار خواهد شد و ‏دیگر کسی به اخبار داخلی اعتمادی نخواهد کرد و کشور در مسیری قرار گرفت که از نظر رسانه‌ای آسیب شدیدی دید.‏

منبع: روزنامه شهروند

این مطلب را به اشتراک بگذارید
نظرات