اهتمام دولت چهاردهم در توسعه نیروگاههای خورشیدی نه تنها به کاهش ناترازی برق در کشور کمک کرده بلکه سالانه مانع از ورود یک میلیون تن گاز آلاینده دی اکسید کربن (CO۲) به طبیعت می شود.
یک کارشناس انرژی عنوان کرد: وزارت نفت قصد داشت که این گازها را به کسی که میخواهد فلر را تبدیل به برق یا فرآوردههای نفتی یا هر چیز دیگری کند، بفروشد. اما گفته میشد چون این انفال است، نمیتوان آن را رایگان داد. وقتی حساب میکردند، میدیدند با سرمایهگذاری و پولی که باید برای گاز پرداخت شود، صرفه اقتصادی ندارد. به همین دلیل دولت خودش میخواسته این کار را انجام دهد و از این رو، طبیعتا این کار بهکندی پیش میرود.
مدیرعامل شرکت ملی گاز گفت: تصمیم برای تولید داخل تجهیزات ذخیرهسازی، اقدامی هوشمندانه و آیندهنگرانه بود که امروز ثمره آن در قالب افزایش اطمینانپذیری و قابلیت اعتماد تجهیزات مشاهده میشود.
مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران از توقف واردات گاز به کشور خبر داده است. با توجه به کاهش شدید دمای هوا و ناترازی گاز این پرسش مطرح میشود که چرا این موضوع اتفاق افتاده است و آیا این موضوع علاوه بر صنایع، بر بخش خانگی نیز اثر منفی خواهد داشت؟
مدیر مهندسی مجتمع گاز پارس جنوبی، به تازگی از کاهش مشعلسوزی در مجتمع گاز پارس جنوبی خبر داد و گفت مشعلسوزی در این مجتمع تا پایان ۱۴۰۵ به روزانه سه میلیون مترمکعب کاهش مییابد. وعده کاهش 50 درصدی میزان فلرسوزی در این مجتمع این فکر را متبادر میسازد که آیا تحقق این وعده نیز در کنار تحقق وعده کاهش 90 درصدی فلرسوزی تا پایان 1407 قرار است در هالهای از ابهام باشد؟
مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران با تأکید بر اینکه مقدار تولید گاز کشور مشخص است، گفت: موضوع تأمین انرژی کشور تنها به تولید محدود نمیشود، بلکه مدیریت مصرف، تنوعبخشی به سبد سوخت و اصلاح سیاستهای گذشته نقش تعیینکنندهای در پایداری شبکه انرژی ایفا میکنند.
عبداله باباخانی، کارشناس انرژی، عنوان کرد: با توجه به محدودیت عرضه، برآورد میشود سهم گاز صنایع سنگین حدود ۵۰ درصد، نیروگاهها حدود ۷۰ درصد و تزریق به مخازن نفتی نزدیک به ۱۰۰ درصد کاهش یافته باشد. بر این مبنا، کسری روزانه گاز اکنون در حدود ۶۱۰ میلیون مترمکعب برآورد میشود.
مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران از افزایش تولید گاز و آمادگی کامل عسلویه برای زمستان خبر داد و از مردم خواست با کنترل مصرف خانگی به گذر آرام فصل سرد کمک کنند.
در قانون برنامه هفتم توسعه جمعآوری سالانه 16 میلیارد مترمکعب و روزانه حدود ۱.۵ میلیارد فوت مکعب گاز مشعل تکلیف شده است، اما مدیرعامل شرکت ملی نفت وعده داد که تا دو سال آینده، 1.9 میلیارد فوت مکعب گاز مشعل، معادل حدود ۹۰ درصد گازهای قابل جمعآوری، بازیافت میشود. با این حال فاصله میزان جمعآوری گازهای مشعل تا اهداف محقق شده، بین 10.2 میلیارد تا 12.7 میلیارد مترمکعب است.
چهارمین حلقه چاه طرح حفاری چاههای اینفیل (Infill) میدان پارس جنوبی به بهرهبرداری رسید و تولید گاز این میدان مشترک به میزان ۱.۸ میلیون مترمکعب در روز افزایش یافت.
وزیر نفت با بیان اینکه تحریمها با تضعیف ثبات بازار و کاهش سرمایهگذاری بهموقع، هزینههای تأمین انرژی را افزایش میدهد، گفت: با وجود تشدید تحریمها همچنان مصمم هستیم، اجرای برنامههای افزایش تولید گاز طبیعی و ارتقای کارایی انرژی را تداوم دهیم.
مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران گفت: امروز اگر مردم شریف ایران از خدمات گسترده گازرسانی و احساس آرامش و امنیت برخوردارند، نتیجه تلاش شبانهروزی نیروهای متخصص و متعهد در حوزه امداد گاز است.
آژانس بینالمللی انرژی اعلام کرد که نرخ کاهش تولید در میدانهای نفت و گاز جهان در حال افزایش است و بدون سرمایهگذاری مداوم، عرضه جهانی سالانه ۵ میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه کاهش خواهد یافت.
معاون وزیر نیرو درباره مقدار واردات گاز گفت: برای واردات گاز مذاکراتی در حال انجام است؛ از جمله با روسیه و ترکمنستان که امیدواریم در هر دو حالت به نتیجه برسیم.
مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران گفت: گلخانههای ایران گاز را به ارزانترین قیمت دریافت میکنند و همیشه برای محصولات گلخانهای ایران که به خاطر گاز ارزان، قیمتهای رقابتی دارند، بازار و مشتری پیدا میشود. در واقع، علاوه بر صادرات آب مجازی، گاز مجازی صادر میکنیم.
احداث پالايشگاه گاز بندرآفتاب ذیل طرح توسعه فاز يک ميدان گازی كيش میتواند نقش مهمی در جبران ناترازی گاز در کشور داشته باشد. این میدان ظرفیت ۷۵ میلیون تا ۱۰۰ میلیون مترمکعبی دارد و از این رو با توجه به ابهامات موجود در روند مناقصه این پالایشگاه، نیاز است که نهادهای متولی شفافسازی لازم را انجام دهند.
تفاهمنامه طرح توسعه دو میدان گازی مهم کشور میان شرکت ملی نفت و شرکتهای فولادی امضا شده است. به بیان دیگر، مطابق برنامه هفتم توسعه، شرکت ملی نفت در تلاش است که توسعه برخی از میادین گازی را به صنایع انرژیبر و به خصوص فولاد و پتروشیمی واگذار کند تا بخشی از ناترازی گاز این صنایع جبران شود، اما آیا چنین اقدامی در راستای حکمرانی انرژی توجیهپذیر است؟