مدیر اسبق امور بینالملل شرکت ملی نفت ایران در مورد سپردن بخشی از محمولههای نفتی به واردکنندگان نهادههای دامی عنوان کرد: واردکنندگان نهادههای دامی، اولا تخصص لازم برای ورود به بازار نفت را قاعدتا ندارند و ناچارند به همان تریدرهای نفتی قبلی یا افراد متخصص مراجعه کنند. این موضوع باعث میشود هزینههای آنها افزایش پیدا کند و از طرف دیگر، طبیعتا در بازار بهاصطلاح «دست زیاد میشود» و رقابت افزایش پیدا میکند. این موضوع میتواند منجر به کاهش قیمتها و مشکلات دیگری شود.
شنیدههای خبرنگار تجارتنیوز حاکی از آن است برای تراستیها محدودیت زمانی مشخصی در نظر گرفته شده و به طور معمول بین دو تا سه ماه فرصت دارند تا تعهدات خود را ایفا کنند. از آنها ضمانتنامه دریافت میشود و داراییهایی مانند املاک یا منابع مالی بهعنوان تضمین اخذ میگردد. اگر تراستیها پول نفت را بازنگردانند داراییهای آنها ضبط میشود.
قیمت نفت در هفتهای که گذشت به طور کلی روند نزولی را تجربه کرد. نوسانات ژئوپلیتیک ناشی از تنشهای نظامی میان ایران و آمریکا، به نوسانات قیمت نفت انجامید اما در نهایت روند قیمت نفت همچنان نزولی باقی ماند.
با وجود آنکه عربستان سعودی یکی از بزرگترین صادرکنندگان نفت جهان بهشمار میرود و روزانه حدود 6.5 میلیون بشکه نفت خام به بازارهای جهانی عرضه میکند. برآوردها نشان میدهد تعداد نفتکشهای درگیر در صادرات نفت این کشور بهمراتب کمتر از ناوگان موسوم به «سایه» ایران است. این تفاوت آماری، پرسشهایی را درباره نسبت میان تعداد نفتکشها، ظرفیت حمل و میزان واقعی صادرات نفت دو کشور مطرح میکند.
وضعیت سدهای تهران به شدت بحرانی است. اکنون پنج سد مهم تهران به حجم مرده رسیدهاند و برداشت آب از چهار سد متوقف شده است. این موضوع در کنار افزایش قطعی آب شهروندان، بیانگر وخیمتر شدن وضعیت آبی پایتخت است.
سیاست انرژی هند بیش از گذشته با معادلات ژئوپلیتیکی گره خورده است. هند تلاش میکند از تشدید تنش با آمریکا جلوگیری کند. در این میان کشورهایی مانند روسیه و ایران زیر ضرب قرار گرفتهاند و هند به خرید نفت از ونزوئلا روی آورده است.
یک کارشناس انرژی عنوان کرد: وزارت نفت قصد داشت که این گازها را به کسی که میخواهد فلر را تبدیل به برق یا فرآوردههای نفتی یا هر چیز دیگری کند، بفروشد. اما گفته میشد چون این انفال است، نمیتوان آن را رایگان داد. وقتی حساب میکردند، میدیدند با سرمایهگذاری و پولی که باید برای گاز پرداخت شود، صرفه اقتصادی ندارد. به همین دلیل دولت خودش میخواسته این کار را انجام دهد و از این رو، طبیعتا این کار بهکندی پیش میرود.
گزارشهای متعددی از تداوم قطعی آب در تهران وجود دارد. گرچه مسئولان قطعی آب را انکار میکنند و از سیاست افت فشار خبر میدهند، اما روایتهای مردمی به وضوح نشان میدهد که این سیاست برای بسیاری از مردم معنایی جز قطعی ندارد.
بعد از مذاکرات ایران و آمریکا در مسقط در روز جمعه 17 بهمن، دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، از اعمال تحریمهای نفتی جدید و وضع تعرفه 25 درصدی علیه هر کشوری که با ایران تجارت کند، خبر داد.
ناوگان تاریک یا سایه به شبکهای گفته میشود که در فروش نفت تحریمی نقش ایفا میکند. بر اساس گزارش موسسات بینالمللی حدود 155 تا 170 نفتکش با ظرفیت 34.2 میلیون تا 35.7 میلیون تن معادل حدود 251 میلیون تا ۲۶۲ میلیون بشکه نفت در تجارت نفتی ایران دخیل هستند.
کپلر با انتشار گزارشی نوشت: صنعت دریانوردی برای مقابله با ناوگان سایه ۳۳۰۰ فروندی و تاکتیکهای پیچیده فریب، رسما از نظارت سنتی عبور کرده و به ست مدلهای تحلیل ریسک رفتاری روی آورده است. چراکه دیگر نظارت سنتی بر نفت کشورهای تحریمی کار نمیکند و آنها همچنان به فروش نفت خود ادامه میدهند. با وجود جهش ۷۷ درصدی تحریم کشتیها در سال ۲۰۲۵، جریان تجارت نفت قطع نشده و با تکیه بر واسطههای نوظهور و انباشت نفت روی آب، تابآوری بالایی نشان داده است. صادرات نفت ایران نیز بهرغم تمام فشارها ثابت مانده و چشمانداز آینده آن برای سال ۲۰۲۶ بین سناریوهای «توافق محدود»، «عقبگرد مدیریتشده تحریمها» یا «تشدید تحریمهای ثانویه» در نوسان است.
اخیرا خبرهایی مبنی بر اینکه بروز اختلال در عرضه نفت ایران با وجود حضور نظامی آمریکا بعید است، منتشر شده. این تحلیل به موسسه کپلر نسبت داده شده است که در ادبیات نفتی به «موسسه بینالمللی تحلیل داده و ردیابی کشتیها» اشاره دارد. این در حالی است که این تحلیل توسط یک موسسه مالی به نام «کپلر شورو» نوشته شده که مرجعیت موسسه بینالمللی کپلر (kpler) را ندارد.
قیمت نفت در هفتهای که گذشت به طور کلی روند صعودی داشت. این موضوع به دلیل تشدید تنشهای نظامی میان ایران و آمریکا رخ داد و قیمت نفت بار دیگر تحت تاثیر تحولات سیاسی قرار گرفت.
وزارت نفت مدعی است که بهرغم رکود اقتصادی در کشور، با توجه به آمار بانک مرکزی، بخش نفت در ایران با رشدی ۱.۱ درصدی همراه بوده است؛ رشدی که افزون بر تأمین بخش زیادی از منابع ارزی مورد نیاز ایران در شرایط تحریم، جنگ اقتصادی و حتی جنگ ۱۲ روزه، بخشی از رشد منفی سایر بخشها را نیز جبران کرده است. این ادعا در حالی مطرح میشود که آمارهای بخش کلان نمیتوانند تامین منابع موردنیاز ارزی را تایید کنند و حتی مرکز پژوهشهای مجلس نیز در برآورد خود رشد بخش نفت را منفی 1.1 ارزیابی کرده است.
در گزارش وال استریت ژورنال آمده است که قطع سراسری اینترنت در ایران باعث شد که تلاشهای اوپک برای پایش سطح تولید و حفظ ثبات بازار را پیچیده شود و این سازمان دید بسیار محدودی نسبت به وضعیت فعلی بخش نفت ایران داشته باشد.
بر اساس دادههای شرکت مدیریت منابع آب ایران، میانگین درصد پرشدگی مخازن سدهای کشور تنها به حدود ۳۵ درصد رسیده است که این رقم نسبت به سال گذشته کاهشی ۱۹ درصدی را نشان میدهد. این موضوع زنگ خطر وخیمتر شدن اوضاع منابع آبی را به صدا درآورده است. ایران اکنون در وضعیتی قرار دارد که علاوه بر تاثیر پذیرفتن از روند جهانی تغییرات اقلیمی، درگیر یک خشکسالی است که به طور مستقیم توسط سیاستگذاران رخ داده است؛ یک خشکسالی بیپایان که چشماندازی برای بهبود آن در کوتاهمدت حتی با تغییر سیاستگذاریها وجود ندارد.
مدیر پیشین امور بینالملل شرکت ملی نفت ایران عنوان کرد: تراستیها مجبور هستند که از کانالهای خاصی پول نفت را منتقل کنند. تاکنون چندین بار پیش آمده است که این کانالها لو رفته و بسته شدهاند. به همین دلیل تا آنها بخواهند کانالهای جدیدی ایجاد کنند، قاعدتا زمان میبرد و تاخیراتی در این روند قطعا پیش میآید. گاهی اوقات این قضیه توامان میشود و چند شرکت با هم لو میرود و این موضوع چیز جدیدی نیست. از سالهای اول تحریم این جریانات اتفاق افتاده و پیوسته این موضوعات نیز پیش آمده است. اما در شرایط موجود فکر میکنم که جنگ تبلیغاتی نیز در این قضیه بیتاثیر نبوده است و به این موضوع دامن زده است.
آمریکا 9 کشتی و هشت شرکت را در ارتباط با فروش نفت ایران تحریم کرد. این کشتیها و هشت شرکت یا مالک آنها در مجموع صدها میلیون دلار از نفت و محصولات نفتی را به بازارهای خارجی منتقل کردهاند. گفته شده است که این شرکتها در هند، عمان و امارات متحده عربی قرار دارند.
قیمت نفت در هفته گذشته به طور کلی روند صعودی داشت که ناشی از ریسک افزایش تنش نظامی در منطقه بود. این روند نشان میدهد که در شرایط کنونی، ریسکهای عرضه و تحولات سیاسی همچنان نقش پررنگتری نسبت به عوامل کاهشی در تعیین مسیر قیمت نفت ایفا میکنند.
