تفکیک تالار برق صنایع فولادی و پتروشیمی در شرایطی بهعنوان راهکاری برای بهبود دسترسی فولادسازان به انرژی مطرح شده که با نزدیک شدن به فصل سرد سال، نگرانیها درباره تأمین گاز و تداوم تولید نیز افزایش یافته است؛ اما آیا این سیاست میتواند مسیر تولید فولاد را هموار کند؟
فولاد مبارکه در نیمه نخست 1405 از نظر مجموع تولید تقریبا در سطح سال قبل ایستاد، اما ترکیب تولید تصویر متفاوتی دارد؛ محصولات گرم 47 درصد و تختال 91 درصد افت کردهاند و بخش عمده حجم تولید از گندله آمده است. همزمان درآمد 56 درصد رشد کرده، اما رشدی که از جهش نرخها و تورم تاثیر گرفته است.
عضو هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران گفت: در حال حاضر قیمت برق بخش خانگی حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ تومان به ازای هر کیلوواتساعت است در حالی که صنایع از حدود ۲ تا ۳ هزار تومان و در برخی موارد در بورس انرژی تا ۱۶ هزار تومان به ازای هر کیلوواتساعت برای برق پرداخت میکنند.
توقف واردات، زغالسنگ داخلی را به گزینه اصلی فولادسازان تبدیل کرده، اما معادن در حالی باید بار تامین زغال سنگ را به دوش بکشند که با کمبود نقدینگی و محدودیت سهمیه سوخت دستوپنجه نرم میکنند.
فولاد یک طرف ماجرا را با برق و طرف دیگر با سنگآهن میبازد؛ تفکیک تالار برق در بورس انرژی و بحث صادرات مواد اولیه، زنجیره فولاد را دوباره وارد یک چالش جدی کرده است.
نگرانی فولادسازان از کمبود سنگ آهن در حالی جدیتر شده که توسعه معادن طی سالهای گذشته همپای ظرفیتسازی فولاد پیش نرفته است. آیا در صورت بازگشت تولید فولاد به ظرفیتهای بالاتر، معادن کشور توان تامین خوراک مورد نیاز این صنعت را خواهند داشت؟
عملکرد فولاد سیرجان ایرانیان در تیرماه 1405 از شکاف میان وضعیت عملیاتی و درآمدزایی حکایت دارد؛ مجموع تولید شرکت 16 درصد و فروش 31 درصد کاهش یافته، اما درآمد با رشد 62 درصدی به 4 هزار و 979 میلیارد تومان رسیده است؛ رشدی که تحت تاثیر افزایش نرخ فروش محصولات، بهویژه شمش فولادی رقم خورده است.
افزایش قیمت کنسانتره و گندله در شرایطی که فولادسازان و نوردکاران با جهش هزینه انرژی، محدودیت تولید و رکود بازار دستوپنجه نرم میکنند، بار دیگر اختلاف قدیمی زنجیره فولاد را زنده کرده است.
تولید فولاد کشور در سال جاری تحت تأثیر مجموعهای از عوامل از جمله محدودیتهای انرژی، افزایش هزینههای تولید و رکود بازار داخلی با کاهش قابل توجهی روبهرو شده است. آیا صنعت فولاد ایران در چنین شرایطی توان حفظ ظرفیت تولید و احیای بازارهای صادراتی خود را دارد؟
در حالی که بازار فولاد نشانههایی از آرامش را تجربه میکند و بخشی از ظرفیتهای تولیدی در حال بازیابی هستند، فعالان صنعت نسبت به محدودیتهای برق هشدار میدهند. آیا تکرار محدودیتهای برق، روند احیای صنعت فولاد را متوقف میکند؟
پس از تأثیر جنگ بر بخشی از ظرفیت تولید فولاد کشور، اکنون نگاهها به وضعیت تأمین برق صنایع دوخته شده است؛ این عامل در سالهای گذشته بارها تولید فولاد را تحت فشار قرار داده است.
اختلال در روند توسعه فولاد به دلیل تنشهای منطقهای صنعت استراتژیک فولاد ایران را در یک نقطه حساس قرار داده است، اما این موضوع چه تاثیری بر فضای تولید فولاد و صادرات کشور اعمال میکند؟
آمار جدید انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران از رشد ۶.۲ درصدی تولید فولاد میانی در سال ۱۴۰۴ حکایت دارد که با وجود محدودیتهای انرژی، اما با مدیریت تولید و در سایه دو جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان (تنها طی یک سال) محقق شده ، با این حال آمارها حاکی از آن است که در بخش مقاطع طویل فولای نیازمند تولید بیشتر هستیم.
چالشهای جدی جدید در صنعت فولاد ایران، وضعیت نگرانکننده تأمین مواد اولیه و اختلال در خطوط تولید، تولید هزاران واحد صنعتی را در آستانه بحران قرار داده است.
بازار فولاد در چند وقت اخیر با وجود فشار متغیرهای سیاسی اضطراری اثرگذار، تحولاتی را تجربه کرده که این موضوع شرایط تولید و صادرات را نسبت به گذشته تغییر داده است، اما اکنون بازار چه مسیری را در پیش گرفته است؟
مدیرعامل گروه فولاد مبارکه اصفهان در پی تجاوز دشمن به بخشهایی از این مجموعه با صدور پیامی اعلام کرد: رکورد تولید و فروش فولاد کشور سال گذشته از مرز هفت و نیم میلیون تن عبور کرده است.
مزیت تاریخی انرژی ارزان همواره یکی از پایههای رقابتپذیری صنعت فولاد کشور بوده، اما حالا افزایش چند هزار تومانی بهای هر مترمکعب گاز، هزینه تولید هر تن فولاد را میلیونی بالا برده است. آیا این اتفاق موازی با افت سودآوری و کوچکتر شدن حاشیه امن فولادسازان است؟